خداوند زمينها وآسمانها را آفريد اما چيزي کم بود ،خداوند آدم را آفريد اما چيزي کم بود ، خداوند حوا را آفريد اما باز چيزي کم بود . انسانهاي نخستين مي آمدند و
مي رفتند اما چيزي کم بود ، تا اين که خدا ابراهيم و اسماعيل را آفريد و به فرمان او کعبه بنا گشت اما هنوز چيزي کم بود . پيشينيان و پسينيان مي آمدند و مي
رفتند اما چيزي کم بود . تا اينکه خدا محمد (ص) را آفريد و پس از آن فاطمه و علي را آفريد و خداوند عشق را آفريد . اما باز چيزي کم بود . خداوند حسن و حسين را
آفريد و مظلوميت را اما چيزي کم بود . سپس خداوند عباس را آفريد و خداوند فداکاري را آفريد . خداوند سجاد را آفريد و صبوري را . اما باز هم چيزي کم بود . سالها
مي گذشت ، ائمه مي آمدند و مي رفتند اما چيزي کم بود. تا اينکه خداوند در نيمه شعبان حلقه گم شده خلقت را آفريد، و خداوند مهدي را آفريد ، و بر مردم اتمام
حجت کرد اما دريغا که خلايق او را در نيافتند تا خداوند تصميم گيرد بار ديگر زمين و زمينيان را از اين نعمت محروم بدارد تا من اين بار بگويم خداوند همه چيز آفريد اما باز
چيزي کم است ……..!!