بر طالب علم لازم است كه لغو و بيهوده در كردار و گفتار و خواندن را ترك گويد، پس هرگاه در خود كسالت ، و در دل خستگى ، احسان كرد، به گونه اى كه او را از مسائل علمى مانع است ، آن را چنان كه در احاديث آمده ، با لطيفه هايى حكمت آميز آسودگى بخشد، و به بازيهاى گناه آلود و غفلت آور و اباطيل ، خود را مشغول نسازد، و داستانها و اشعار را، جز آنچه را كه پند و اندرز دارد، رها كند، و براى آسودگى بخشيدن به دلها، كتابهاى مناسبى را كه بر فنون گوناگون مشتمل باشند، فراهم سازد، تا با يك نواختى در كار و مطالعه ، براى خود فرسودگى نياورد، واز خمدى و فروماندگى ذهنى و كودنى در انديشه و ذوق ، خود را برهاند، زيرا خستگى دل منشا وسوسه ها و بد اخلاقى است ، و جمود ذهنى مانع هوشمندى و زيركى است .
و از بهترين كتابهايى كه در اين زمينه نوشته شده ، كتاب (كشكول شيخ بهايى ) و كتاب (مستطرف ) ، و كتاب (عقد الفريد) نوشته ابن عبدربه ، و كتاب (محاضرات ) نوشته راغب ، و امثال اينهاست ، و چه بسا مطالعه تاريخها و سيره ها و شرح حال علما و صلحا او را مفيد افتد..
