[CENTER ALIGN=CENTER]الحمدالله رب العالمين،والصلوة و السّلام علی سیّد النبیاء و المرسلین،أبی القاسم محمد و علی آله الطیبین الطاهرین المعصومین. اللهم کن لولیک الحجةابن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعة ولیاً و قاعداً و ناصراً و دلیلاً و عیناً حتّی تسکنه أرضک طوعاًو تمتئه فیها طویلاً. السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح الّتی حلّت بفنائک. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]<?xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" /><v:shapetype id=_x0000_t75 stroked="f" filled="f" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" o:preferrelative="t" o:spt="75" coordsize="21600,21600"><v:stroke joinstyle="miter"></v:stroke><v:formulas><v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"></v:f><v:f eqn="sum @0 1 0"></v:f><v:f eqn="sum 0 0 @1"></v:f><v:f eqn="prod @2 1 2"></v:f><v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"></v:f><v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"></v:f><v:f eqn="sum @0 0 1"></v:f><v:f eqn="prod @6 1 2"></v:f><v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"></v:f><v:f eqn="sum @8 21600 0"></v:f><v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"></v:f><v:f eqn="sum @10 21600 0"></v:f></v:formulas><v:path o:connecttype="rect" gradientshapeok="t" o:extrusionok="f"></v:path><o:lock aspectratio="t" v:ext="edit"></o:lock></v:shapetype><v:shape id=_x0000_i1025 style="WIDTH: 369pt; HEIGHT: 14.25pt" o:hr="t" o:hralign="center" o:hrpct="0" type="#_x0000_t75"><v:imagedata o:title="BD21313_" src="file:///C:\DOCUME~1\aras\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_image001.gif"></v:imagedata></v:shape>[/CENTER ALIGN][CENTER ALIGN=CENTER]فرا رسیدن ایام سوگواری سالار شهیدان ابی عبدالله الحسین(ع)را به پیشگاه مقدس ولی عصر-عجل الله فرجه الشریف-وهمه شیفتگان مکتب حسینی تسلیت عرض می نماییم و امیدواریم خدای متعال در دنیا و آخرت دست مارا از دامان ابی عبدالله کوتاه نفرماید. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]در این ایام فرصت خوبی است که شناخت خودمان را نسبت به مکتب عاشورا و مکتب حسینی عمق ببخشیمو سوال هایی را که درباره ی مسائل مربوط به قیام ابی عبدالله در اذهان همه به خصوص در اذهان نوجوانان و جوانان پدید می آید مورد بحث قرار دهیم،تا معرفت همه ما به ویژهجوانان عزیز نسبت به سالار شهیدان و قیام بزرگ او بیشتر شود، و بتوانیم در سایه معرفت بیشتر ،هم برای دنیای خود و هم برای آخرتمان بهره بیشتری ببریم. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]در نظر می گیریم نوجوانی را که تازه به رشد فکری رسیده است و می خواهد پدیده های اجتماعی و آنچه را که در اطرافش می گذرد بفهمد و علت آنها را درک کند تا ارزیابی روشنی از مسائل و پدیده های پیرامون خود داشته باشد.نوجوان در ایام محرم می بیند جلساتی تشکیل می شود،مردم لباس سیاه می پوشند،پرچم های سیاه نصب می کنند.مشاهده می کند هیأت های عزاداری،سینه زنی و زنجیر زنی تشکیل می شود و مردم اشک می ریزند.او شاهد پدیده هایی است که سابقه ایی در سایر ایام ندارد،یا در سایر اجتماعات دیده نمی شود.طبعاً این سوال برای وی مطرح می شود که این مراسم به چه منظوری است ؟چرا باید انسان لباس سیاه بپوشد؟چرا باید مردم تا پاسی از شب به سر و سینه بزنند؟چرا باید این همه اشک بریزند؟ [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]معمولا جواب های ساده ای داده می شود که سیدالشهداء(ع)در راه خدا و اسلام شده اند و باید به یاد آن حضرت اشک بریزیم؛و یا اینکه عزا داری برای امام حسین ثواب دارد و آن حضرت در روز قیامت ما را شفاعت خواهند فرمود.نوجوانان کم و بیش چنین جواب هایی را می شنوند.اما معمولا این جواب ها قانع کننده نیستند. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER] [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]چرا باید حادثه عاشورا را گرامی بداریم؟ [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]چرا باید حادثه ای را که نزدیک به 1400سال پیش اتفاق افتاده است،زنده کرد و مراسمی به یاد آن خاطره برپا کرد؟این رویداد حادثه ی تاریخی بوده است که زمان آن گذشته است ؛تلخ یا شیرین،هرچه بوده است آثار آن تمام شده است.چرا باید بعد از گذشت نزدیک به چهارده قرن،یاد آن جریان و آن حادثه را زنده نگه داریم و مراسمی برای آن برپا کنیم؟ [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]پاسخ به این سوال چندان مشکل نیست.برای اینکه به سادگی می توان به هر نوجوانی تفهیم کرد که حوادث گذشته هر جامعه می تواند در سرنوشت آن جامعه آثار عظیمی داشته باشد.تجدید آن خاطره ها در واقع نوعی باز نگری و بازسازی آن حادثه است،تا مردم از آن جریان استفاده کنند.اگر حادثه مفیدی بوده است و در جای خود منشا آثار و برکاتی به شمار می رفته است،بازنگری وبازسازی آن نیز میتواند مراتبی از آن برکات را داشته باشد. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]علاوه بر این،در همه جوامع انسانی مرسوم است که به نوعی،از حوادث گذشته خود یاد می کنند؛آنها را بزرگ شمرده و به آنها احترام می گذارند.خواه مربوط به اشخاصی باشد که در پیشرفت جامعه خود موثر بوده اند،نظیر دانشمندان و مخترعان،وخواه مربوط به کسانی باشد که از جنبه سیاسی و اجتماعی ،در رهایی ملت خود نقش موثری داشته اند و قهرمان ملی بوده اند .همه ی عقلای عالم بر این گونه شخصیت ها آیین های بزرگداشتی را منظور می کنند.این کار بر اساس یکی از مقدس ترین خواسته های فطری است که خدا در نهاد انسان ها قرار داده است ،واز آن به «حس حق شناسی»تعبیر می کنیم.لذا این خواسته فطری همه انسانها است که که در برابر کسانی که به آنها خدمت کرده اند حق شناسی و شکرگذاری بکنند آنان را به خاطر داشته باشند و به ایشان احترام بگذارند.علاوه بر این یاد آن خاطره ها ،در صورتی که در سعادت جامعه تاثیر ی داشته می تواند عامل موثر دیگری را در زمان بیان خاطره ها بیافریند.در این صورت گویاخود آن حادثه تجدید می شود. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]از آدنجا که معتقدیم که حادثه عاشورا حادثه عظیمی در تاریخ اسلام بوده است،و نقش تعیین کننده ای در سعادت مسلمان ها و روشن شدن را هدایت مردم داشته است،این حادثه در نظر ما بسیار ارزشمند است.لذا بزرگداشت و بازسازی این حادثه و به خاطر آوردن آن،موجب می گردد تا بتوانیم از برکات آن در جامعه امروز نیز استفاده کنیم.این جواب را به طور کلی می توان در مقابل سوال نوجوانان ارئه داد و آنان را قانع کردکه زنده نگهداشتن یاد بعضی از خاطره ها و باز سازی برخی از حوادث که در گذشته اتفاق افتاده است ،کار عاقلانه ای است،و ممکن است منافع و مصالحی را برای جامعه تامین کند.همانطور که اصل آن حادثه تاثیرمفیدی در جامعه آن روز داشته ،تجدید خاطره و باز سازی آن نیز میتواند آثاری متناسب یا خود داشته باشد.در پاسخ به این سوال اول که«چرا باید یاد عاشورا زنده نگه داشت»به این اندازه بسنده می کنیم. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]چرا باید به یاد وقایع عاشورا عزاداری کرد؟ [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]میدانیم که در جامعه باید عواملی را ایجاد کرد تا احساسات و عواطف دینی مردم را تحریک کند و نسبت به این امر مهم علاقه پیدا کنند.اما موضوع دیگری که در اینجا مطرح می شود این است که یگانه راه بر انگیختن احساسات و عواطف عزاداری و گریه نیست.عواطف انسان ممکن است با مراسم جشن و سرور هم تحریک شود. می دانیم که در ولادت های مبارک ،در میلاد خود حضرت سید الشهداء(ع)وقتی مراسم جشن برگزار می شود،مدح ها خوانده می شود و مردم از طریق آنها شور و نشاطی می یابند.سوال سوم این است که چرا برای تحریک احساسات از مراسم شاد استفاده نمی کنید؟چرا باید گریه کرد؟چرا باید به خود زد؟چرا باید زنجیر بزنیم؟بیاییم به جای این کارها جشن بگیریم،نقل و نبات پخش کنیم،شیرینی بدهیم ،مدح وسرود بخوانیم،تا احساسات مردم تحریک شود. [/CENTER ALIGN]
[CENTER ALIGN=CENTER]جواب این است که عواطف و احساسات انواع مختلفی دارند.تحریک هر نوع احساسات و عواطف ،باید با حادثه مربوط متناسب باشد.حادثه ای که بزرگترین نقش را در اسلام ایفا کرد ،حادثه شهادت ابی عبدالله بود.او بود که مسیر تاریخ اسلام را عوض کرد.او بود که درسی برای حرکت ،برای نهضت،برای مقاومت و برای استقامت تا روز قیامت به انسان ها داد.برای آنکه آن خاطره تجدید شود فقط مجلس جشن و شادی کافی نیست.باید کاری متناسب با آن حادثه انجام داد.یعنی باید کاری انجام داد کهحزن مردم بر انگیخته شود و ،اشک از دیده ها جاری شود ،شور و عشق در دلها پدید آید.ودر این حادثه چیزی که می تواند چنین نقشی را بیافریند،همین مراسم عزاداری و گریستن و گریاندن دیگران است؛در حالی که خندیدن وشادی کردن هیچوقت نمی تواند این نقش را ایفا کند.خندیدن هیچوقت آدم را شهادت طلب نمی کند.هیچوقت انسان را به شلمچه نمی کشاند.هیچوقت نمی توانست سختی ها مصیبت های هشت سال دفاع مقدس را براین مردم هموار کند.این قبیل سائل عشق دیگری می خواهدکه از سوز و اشک و شورپدید می آید.راه آن هم همین عزاداری ها است . [/CENTER ALIGN]
منبع:آذرخشی دیگر از آسمان کربلا(استاد محمد تقی مصباح یزدی)
