(( علي ))

[دل افروز]

(( علي ))


باز به وصف تو زبان ,گشته دوباره ناتوان........................شرح تو چون كنم بيان ,اي شه شايگان علي(ع)

ذكر تو باشدم مدام ,هم به قعود وهم قيام................................نام تو برترين كلام ,غايت عاشقان علي(ع)

شاهد محراب عبود ,بر سر سجاده سجود....................فرق قسم خورده كه بود ,رسته خوش از جهان علي(ع)

صاحب تيغ ذوالفقار ,قاطع و سخت واستوار............................برده زدشمنان قرار, فائق وجانفشان علي(ع)
.
كيست مهابنده او؟ مرگ شده بنده او.................................پست و سرافكنده او, گرفته زان عنان علي(ع)

آنكه زاحسان وسخا ,كرده به درويش و گدا..........................خاتم دست خود عطا, شفيق و مستعان علي(ع)

پينه زده به كتف شب ,كيسه اي از نان و رطب.........................كوچه ودستان طلب ,يار مددرسان علي(ع)

ورد دعا وسوز آه ,بغض فرو خورده چاه.................................اشك يتيم بي گناه ,اميد بي كسان علي(ع)

وقت سحر گشت وپگاه ,ديده طفل بي پناه............................مانده به امتداد راه ,كي رسد از نهان علي(ع)

آمده با كاسه شير, بر در درگاه امير..................................باب عزيزمان نمير ,غريب مهربان علي(ع)

سر بنهاده بر جنون ,عاقل و ديوانه كنون............................مست تو از عدد فزون, اي مه دلستان علي(ع)

اي دم رحماني ما ,آيت سبحاني ما........................................افسر سلطاني ما ,مير شهنشهان علي(ع)

هركه ترا صدا كند يا بتو اقتدا كند.....................................جان ز بلا رها كند ,برهمه سايبان علي(ع)

دل افروز