در كوچه سار نصايح

[hagh joo]

به نام خدا

با سلام


در كوچه سار نصایح :

پس از ملاحظه کلام خدا و حجت های خدا فریب نفس خود و شیطان را مخور و فرصت را غنیمت شمرده و به زودی از خواب غفلت بیدار شو ...

ای فرزند انسان چه غافلی از مرگ حال آنکه به هر روشی زندگی کنی آخرش مرگ است دنیا خانه فریب است و تو در پیشگاه خداوندی هستی که تو را می بیند اما تو از دیدن او عاجزی...

چشمها را باید شست ؛ جور دیگر باید دید....

چه منتظران فردایی که به فردا نرسند ....

این رو مطمئن باش که زیر زمین پر است از امثال تو ؛ پس به چه دلیل به گناهی اصرار داری که می دانی معصیتی بس بزرگ است ..گناه کوچک ، راهی است به سوی گناه بزرگ و کسی که از اندک چیزی از خدا نترسد از بسیار هم نمی ترسد ...
پس ای بنده!... از خدا بترس و چنان بدان که گویا او را می بینی و اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند و اگر گمان می کنی او تو رو نمی بیند پس کافری ..و اگر می دانی که او در همه حال تو را می بیند و احوال تو را می داند و در حضورش معصیت می کنی پس او را از جمیع نظر کنندگان کمتر شمرده ای ....
ذکر خدا به ( سبحان الله و الحمدلله لا اله الا الله و الله اکبر) نیست ..بلکه به آن است که چون حرامی روی دهد از خدا ترسد و ترک آن نماید ...

پشیمانی در گناه باعث ترک آن می شود ... اما کیست که پشیمان شود و کیست که حال و هوای خدا را به هوای نفسانی ترجیح دهد..

اگه واقعا می خوای بیای طرف خدا باید اول دلت رو آسمونی کنی ...یه توبه از ته دل یه حس آتیشی و یه اراده اهنی می تونه دلت رو دریا کنه ....
به خدا می تونی در کمترین زمان مثل یه پیغمبر مرسل بشی طوری که همه ملائکه آسمون بهت تعظیم کنن ،فقط باید خودت بخوای تا خودت باشی ... وقتی دستهات رو مشت می کنی چیزی نمی تونه تو دستت جا بگیره اما وقتی دستهات رو باز می کنی می تونی دنیا رو تو آغوشت بگیری... اینو بدون مقصد تو پایان مسیر نیست بلکه لابه لای مسیره....

خوب ببین؛داره نگات می کنه ...گوشهات رو باز کن؛داره صدات می کنه.... تو رو به خدا لبیکش رو پاسخ بده ، تو هم نگاش کن... تو هم صداش کن..... تا وقتی که مرگ شکننده لذت تو باشه ...

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزیست قفسی ساخته اند از بدنم

ملک الموت می فرماید: مرگ بس است برای شکستن آدمی

علی (ع) می فرمایند : بالاترین بی نیازی ترک آرزوهاست....

اللهم عجل لوليك الفرج