با سلام
در زيارات و توسلات چگونه از معصومين وامام زاده ها شفاعت بخواهيم
آيا مثلاً بگوييم يا امكام رضا (ع) ما را ببخش يا فلان چيز را به ما بده ؟
نقش خدا و واسطه بودن ائمه چگونه در دعاها وارد شود ؟
مثلاً بگوئيم خدايا شفاعت امام را در خصوص ما بپذير
خلاصه وقتي زيارت مي رويم چگونه درخواست كنيم كه شرك نباشد؟
با سپاس
شفاعت
مدیر انجمن: شورای نظارت

-
- پست: 1
- تاریخ عضویت: شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۸۸, ۲:۱۷ ب.ظ
- سپاسهای دریافتی: 6 بار

-
- پست: 2218
- تاریخ عضویت: جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۸۵, ۱۰:۰۱ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 3085 بار
- سپاسهای دریافتی: 5884 بار
- تماس:
Re: شفاعت
سلام و عرض خوشامد به خانواده اعتقادات
سعی می کنم خیلی ساده بگویم تا ذهنتان پراکنده نشود .
شما چه بگویید خدایا به من فلان چیز را بده و چه بگویید ای امام فلان چیز را به من بده ، در هیچ صورتی مشرک نشده اید .
چرا که در هر دو صورت خداوند ، آن چیز را از طریق امام به شما می دهد . چرا که در مکتب اهل بیت.ع ما معتقدیم که امام واسطه فیض الهی است .
به تمام موجودات عالم هرچیزی برسد از کانال امام رسیده است و خداوند ایشان را برای این امر انتخاب کرده است .
در زیارت جامعه کبیره داریم که : اللهم انی لو وجدت شفعاء اقرب الیک من محمد و اهل بیته الاخیار الائمه الابرار لجعلتهم شفعائی"
یعنی خدایا اگر شفیعانی نزدیکتر از محمد .ص و خاندانش.ع در پیشگاه تو می یافتم قطعا آنها را شفیعان خود قرار می دادم .
یعنی بودن شفیع یک امر لازم و حتمی تلقی شده است که گریزی از آن نیست و انسان در نزد خدای متعال به ایشان نیازمند است
ولی شرط اصلی این شفاعت قرب به درگاه الهی است که این خاندان نزدیکترین به درگاه الهی هستند و لذا شایسته شفاعت .
پس هر چه بگوییم ، با این نیت که می دانیم امام شفیع و واسطه ماست و استقلالا چیزی به ما نمی دهد بلکه از طرف خدا می دهد
شرک حساب نمی شود چرا که خداوند خود این موضوع را امضا کرده است .
البته سرعت اجابت در شفیع قرار دادن بالاتر است تا اینکه مستقیما بگوییم خدا ، اما در هر صورت به واسطه امام به ما فیض می رسد .
مثل داستان توبه ابولبابه ، که پس از سه روز بستن خودش به ستون مسجد و در خواست توبه از خدا ، پیامبر فرمودند اگر از من می خواست
همان روز اول بخشیده شده بود و نیازی به این همه سختی نداشت . تازه بعد از سه روز بازهم پاسخ خدا از طریق پیامبر به ابولبابه رسید.
پس درخواست از کسانی که خداوند خودش ایشان را به عنوان شفیع قرارداده به هیچ عنوان شرک نیست.
موفق باشید

سعی می کنم خیلی ساده بگویم تا ذهنتان پراکنده نشود .

شما چه بگویید خدایا به من فلان چیز را بده و چه بگویید ای امام فلان چیز را به من بده ، در هیچ صورتی مشرک نشده اید .
چرا که در هر دو صورت خداوند ، آن چیز را از طریق امام به شما می دهد . چرا که در مکتب اهل بیت.ع ما معتقدیم که امام واسطه فیض الهی است .
به تمام موجودات عالم هرچیزی برسد از کانال امام رسیده است و خداوند ایشان را برای این امر انتخاب کرده است .
در زیارت جامعه کبیره داریم که : اللهم انی لو وجدت شفعاء اقرب الیک من محمد و اهل بیته الاخیار الائمه الابرار لجعلتهم شفعائی"
یعنی خدایا اگر شفیعانی نزدیکتر از محمد .ص و خاندانش.ع در پیشگاه تو می یافتم قطعا آنها را شفیعان خود قرار می دادم .
یعنی بودن شفیع یک امر لازم و حتمی تلقی شده است که گریزی از آن نیست و انسان در نزد خدای متعال به ایشان نیازمند است
ولی شرط اصلی این شفاعت قرب به درگاه الهی است که این خاندان نزدیکترین به درگاه الهی هستند و لذا شایسته شفاعت .
پس هر چه بگوییم ، با این نیت که می دانیم امام شفیع و واسطه ماست و استقلالا چیزی به ما نمی دهد بلکه از طرف خدا می دهد
شرک حساب نمی شود چرا که خداوند خود این موضوع را امضا کرده است .
البته سرعت اجابت در شفیع قرار دادن بالاتر است تا اینکه مستقیما بگوییم خدا ، اما در هر صورت به واسطه امام به ما فیض می رسد .
مثل داستان توبه ابولبابه ، که پس از سه روز بستن خودش به ستون مسجد و در خواست توبه از خدا ، پیامبر فرمودند اگر از من می خواست
همان روز اول بخشیده شده بود و نیازی به این همه سختی نداشت . تازه بعد از سه روز بازهم پاسخ خدا از طریق پیامبر به ابولبابه رسید.
پس درخواست از کسانی که خداوند خودش ایشان را به عنوان شفیع قرارداده به هیچ عنوان شرک نیست.
موفق باشید

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]