صد شکر که صد پنجره با یاد تو باز است

[پارسا]

به نام خدای دوست داشتنیم
دوستان سلام
بنده چند سال پیش روزنامه ای خواندم که این شعر داخل آن نوشته بود متاسفانه نام شاعر گرامی آن را نمی دانم اگر شما میدونید لطف کنید برام پیغام بگذاریدالبته این شعر درمورد شهید صیاد شیرازی می باشد
صد شکر که صد پنجره با یاد تو باز است
  از این پنجره ها باز ترین را بردند به انجام سرآغاز ترین  
  و پر ما ریخت هماندم که گشودند بال وپر معراجی پروازترین را  
  جنگلی از سرو دریغا تبر مرگ انداخته از پای سرافرازترین را  
  چشم !توراجر‍ئت آن بود که بینی بسته است اجل چشم نظر بازترین  
  دل تو نگفتی زچه در گل بگذاریم از جمله گلهای جهان ناز ترین  
  طبل عزا باز بکوبیدو بیارید با زین نگون مرکب تکتازترین  
  که دمسازسکوت است وسکوت است با حنجره عشق هم آوازترین  
  جمله غمهای جهان داغ تو ای مرد داده است به من خانه بر اندازترین  
  نرود شعر که خالی بگذاری در محفل خود جای غزلساز ترین را  
  صد شکر که صد پنجره با یاد تو باز است بستند گر از پنجره ها باز ترین