نهي از وهابيت

[hasan21]

در طي‌ هفتاد سال، كه از زمان تأسيس اين دولت شوم مي گذرد، همه اعمال ايشان، در افراط گرايي و اجراي دين(به باور و سليقه خودشان) و اسلام هراسي در جهان، و قتل و كشتار تمامي كساني كه با اعتقادات و آراي ايشان موافق نيستند، ‌خلاصه گرديده است... و جالب توجّه اينكه، غالب اعضاي آنان داراي هيچ حدّ ‌قابل قبولي از فهم و شعور ديني نيستند...اكثريت آنها شبيه پاسبانان گارد ويژه صدّام هستند كه ادّعاهايشان را با صدور فتاوا، از سوي رئيس افراطي وهابيت يعني ابراهيم الغيث، پشتيباني مي كنند...


چه بسيار مواردي كه قرآن و سنّت نبوي، بر فريضه امر به معروف و نهي از منكر تأكيد نموده و آن را از واجبات اساسي ناميده اند، كه بايد هر مسلمان آن را تحت شرايط ويژه اي انجام دهد، امّا اسلوب و روشي كه انجام اين ركن مهم، بايد داشته باشد، در دولتها و طوايف، داراي تفاوتهايي است كه گاه، همه آن روشها خالي از خطا و اشتباه نبوده ، و گاهي اين رفتار، خود باعث ارتكاب به حرام، به بهانه نهي از منكر مي شود!


از اين دست رفتارها، مي توان به رفتار و منش هيئت امر به معروف سعودي اشاره كرد، كه مخصوصاً در ايّام حج بيت الله الحرام به شكل عجيبي فريضه امر به معروف را اعمال مي نمايند! هيئتي كه كارش ممانعت حجاج از زيارت قبور ائمه اهل بيت(ع) در بقيع يا تبرّك جستن آنان به قبر نبي اعظم محمد مصطفي صلّي الله عليه و آله است. زيرا اين كار را شرك و كفر مي پندارند! تا آنجا كه همه ساله دهها تن از حجاج را به سبب تبرّك به قبر رسول اعظم، يا زيارت ائمه بقيع صلوات الله عليهم اجمعين شكنجه مي كنند...


عبارت امر به معروف و نهي از منكر، در هفت آيه قرآن كريم به عنوان يكي از صفتهاي مومنين، و معكوس آن يعني امر به منكر و نهي از معروف، يكبار به عنوان يكي از صفتهاي شيطان و پيروانش وارده شده است، لازم است راجع به اين آيه كريمه تأمّل نماييم؛ امر به معناي الزام، و هدايت به هر عمل نيكي است كه منجر به خير براي فرد و نهايتاً جامعه گردد، و نهي يعني ترغيب به ترك عمل، قبل از وقوع آن مي باشد، و منكر عبارت است از هر عمل زشتي كه مورد رضايت خداي عزّ و جلّ و پيامبرش نباشد.


تا اينجا مشكلي نيست، ولي سؤال اين است كه كيفيت منكر چگونه است؟ اگر منكري باشد كه از نشانه ها و قرايني معيّن، انتظار وقوع آن مي رود، در اينجا مشكل بزرگي پيش مي آيد، و آن اينكه چگونه تضمين نماييم كه آن منكر اتفاق خواهد افتاد، تا از آن نهي نماييم؟‌ و اگر در اين نهي دچار قضاوت اشتباه گرديم، به طرف مقابل بد كرده ايم، مسأله اي كه بسياري از مسؤولين به آن توجّه نكرده اند، اين است كه امر به معروف بسيار واجبتر از نهي از منكر است، از آنجا كه بسياري از آيات با امر به معروف، و سپس نهي از منكر شروع مي شود، و هيچ آيه اي يافت نمي شود كه با نهي از منكر شروع شده باشد، و اگر ما خود را ملزم به امر به معروف نماييم و آن را به نحو احسن انجام دهيم، همين در حدّ خود باعث نهي از منكر مي شود.


اگر بتوانيم جامعه اي بسازيم كه اخلاق عالي و فرهنگ اسلامي صحيح، و خالي از شبهات، و روح محبّت و تسامح و برادري در بين افراد آن منتشر باشد،‌ (روشي كه اگر در سنّت نبوي جستجو كنيم، نمونه هاي بسياري از آن را مي يابيم، همان امري كه احاديث رسول و ائمه و صحابه اين قدر بر آن تأكيد نموده اند)، به همان اسلوب و ايده آل مورد نظر اسلام خواهيم رسيد.


متاسفانه ما، در اين روش، دچار كم كاري هاي فراواني شده ايم، و حتّي در همين تمسّك مان نيز، هرگز به آن اسلوب و شيوه صحيحي كه مورد رضايت اسلام است، نرسيده ايم...


وقوع هر منكري در نتيجه بناي جامعه خطاكار و خالي از معروف است. زيرا جامعه اي كه منش آن كلاًّ بر پايه معروف است،‌ ديگر منكر، مجالي در آن نمي يابد.


برداشت غلط از آموزه هاي دين، باعث گمراهي و رفتارهاي خطرناكي مي گردد كه عواقب آن رفتارها به دليل برچسب نام اسلام، دامن پاك اسلام را دچار پلشتي هاي وسيعي مي نمايد ، مثال زنده اين مقاله را مي توان در انديشه هاي وهابيت جست، كه در برداشت غلط خود از واژه امر به معروف و نهي از منكر ، قتل شيعيان و حتي پيروان ساير اديان را واجب دانسته اند...


اولين تفسيري كه مي توان در مورد انديشه وهابيت داشت، اين است كه، بنيان اين انديشه، تنها براي ارضاي خواسته هاي نفساني افرادي بوده كه از اسلام تفسيري را قبول كرده اند كه در نهايت به خير و صلاح شياطين وجودشان منجر شده باشد.


و بر همين اساس است كه امثال هيئت امر به معروف و نهي از منكرهايي تأسيس مي شود، هيئتي كه هم اكنون رجال حسابرسي در آن مشغولند!‌ و نمي دانيم كه چرا به آنها، هيئت نهي از منكر «طبق انديشه وهابيت» نمي گويند؛ زيرا كه هرگز، تاكنون مشاهده و ثابت نشده كه آنان به معروف امر كرده باشند! نه در سطح دولت سعودي و نه در سطح امّت اسلامي، و بلكه آنان پا را فراتر نهاده و فشارهاي خود را نه تنها بر حجّاج، بلكه بر خود سعوديان نيز گسترش داده اند، به نحوي كه از سوي ملك عبدالعزيز آل سعود (مؤسس دولت سعودي) و بعد از او ساير ملوك و حتّي ملك عبد الله كنوني، به اعضاي اين هيئت اختيار تام داده شده كه قوانين شريعت اسلامي را حتّي به زور اجرا نمايند... از اين روست كه تاريخ آل سعود پر است از قتل و شكنجه هزاران انسان بي گناه، بدون هيچ دليل قانوني...


در طي‌ هفتاد سال، كه از زمان تأسيس اين دولت شوم مي گذرد، همه اعمال ايشان، در افراط گرايي و اجراي دين(به باور و سليقه خودشان) و اسلام هراسي در جهان، و قتل و كشتار تمامي كساني كه با اعتقادات و آراي ايشان موافق نيستند، ‌خلاصه گرديده است...


و جالب توجّه اينكه، غالب اعضاي آنان داراي هيچ حدّ ‌قابل قبولي از فهم و شعور ديني نيستند، و تعليمات ‌بعضي از آنها از دايره اعتقادات وهابيت و اجراي زور مدارانه آنها فراتر نمي رود،‌ به گونه كه اكثريت آنها شبيه پاسبانان گارد ويژه صدّام هستند كه ادّعاهايشان را با صدور فتاوا، از سوي رئيس افراطي وهابيت يعني ابراهيم الغيث، پشتيباني مي كنند...‌ كسي كه رفتار خصمانه اعضاي هيئتش را به راحتي هر چه تمام توجيه مي كند و حتّي اخيراً در يك مصاحبه مطبوعاتي در مورد پيروانش، اين چنين بيان داشته: "سيئاتشان در درياي حسناتشان از بين مي رود"!


و درباره صدها مورد شكنجه وحشيانه اي كه به قتل يا معلوليت دائم انسانهاي بي شماري منتهي شده و مي شود، خود را به ناداني زده است.


اين روي ديگر چهره وهابيت بعد از زندقه و الحاد ابن جبرين در فتاواي مشهورش است.


و حال، بعد از آنكه پيمانه صبر خود سعوديان لبريز شد، ‌شكايتها و اعتراضات فراواني به سوي رجال حسابرسي سعودي سرازير شده و به همين سبب وزارت كشور وارد عمل شده و دستورالعمل هايي را در خصوص ممانعت از گرفتن اعتراف به زور و اجبار از متهمين به مدّعي العموم داده است، از اين رو مسؤولان هيئت امر به معروف و نهي از منكر، منتظر محاكمه، به اتهام دست داشتن در مرگ افراد بيگناهي هستند كه در زندانهاي اين هيئت بازداشت بوده اند...


اگر اين هيئت بخواهد به شكل صحيح به وظايفش عمل كند،‌ چاره اي ندارد جز اينكه نهي از وهابيت نمايد؛ زيرا وهابيت در ذات خود همان منكري است كه اگر آب اقيانوس آرام را هم لمس كند، آن را آلوده خواهد كرد...




منبع: سلام شيعه