گفتم:چقدر احساس تنهایی می کنم.
گفتی:من که نزدیکم(بقره/186)
گفتم:تو همیشه نزدیکی، من دورم...کاش می شد بهت نزدیک شم.
گفتی:هر صبح و عصر ، پروردگارت رو پیش خودت،با خوف و تضرع، و با صدای بلند آهسته یاد کن(اعراف/205)
گفتم:این هم توفیق می خواهد!
گفتی :دوست ندارید خدا ببخشدتون؟!(نور/22)
گفتم:معلومه که دوست دارم منو ببخشی
گفتی:پس از خدا بخواهید ببخشدتون و بعد توبه کنید(هود/90)
گفتم:با این همه گناه ،آخه چیکار میتونم بکنم؟
گفتی:مگه نمیدونید که خداست که توبه رو از بنده هاش قبول میکنه؟!(توبه/104)
گفتم:دیگه روی توبه ندارم
گفتی ولی)خداعزیزه و دانا.او آمرزنده ی گناه هست و پذیرنده ی توبه(غافر/2_3)
گفتم:با این همه گناه برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی:خدا همه ی گناه ها رو می بخشه(زمر/53)
گفتم:یعنی بازم بیام؟بازم منو می بخشی؟
گفتی :به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟(آل عمران/135)
گفتم:نمیدونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم؟!آتیشم میزنه، ذوبم میکنه و عاشق میشم!...توبه میکنم
گفتی :خدا همه ی توبه کننده ها و همه ی اونهایی که پاک هستند رو دوست داره(بقره/222)
ناخواسته گفتم:الهی ربی من لی غیرک
گفتی:خدا برای بنده اش کافی نیست؟(زمر/36)
گفتم:در برابر این همه مهربونیت چیکار میتونم بکنم؟
گفتی:ای مومنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید.او کسی هست که خودش و فرشته هاش بر شما درود و رحمت می فرستن تا
شما رو از تاریکی ها به سوی روشنایی بیرون بیارن.خدا نسبت به مومنین مهربونه(احزاب/41_43)
التماس دعای فرج
