با اينكه اكثر همسران رسول خدا صلى الله عليه وآله زنانى سالمند، يتيم دار، بيوه و داراى اخلاق متفاوت بودند اما همان گونه كه قرآن سفارش كرده است: «عاشروهنّ بالمعروف»(1) معاشرت پيامبر صلى الله عليه وآله با آنان به نيكى و خوبى بود و گاه و بيگاه كه بعضى از آنان بد رفتارى مىكردند و حتى اصحاب پيامبر صلى الله عليه وآله از رفتار آنان ناراحت شده، مىگفتند: يا رسولاللّه! او را رها كنيد، پيامبر صلى الله عليه وآله مىفرمود: ناراحتى و بدرفتارى زنان را بايد در كنار نقاط مثبت و كمالات آنان حساب كرد و نبايد انسان به خاطر ناراحتى همسر خود را رها كند.
پيامبرصلى الله عليه وآله به خاطر وفادارى به همسرش خديجه حتى بعد از مرگ او به زنانى كه با خديجه دوست بودند احترام خاصى مىگذاشت و مىفرمود: من نسبت به خانوادهام از همه بهتر رفتار مىكنم.(2)
عايشه مىگويد: گاه و بى گاه پيامبر خديجه را به خوبى ياد مىكرد. به او مىگفتم: خدا بهتر از او را به تو داده است، او پير زنى بيش نبود. پيامبر مىفرمود: به خدا سوگند چنين نيست. هيچ كس خديجه نمىشود، وقتى كه همه كافر بودند او به تنهايى به من ايمان آورد و مرا يارى كرد. نسل من از خديجه است.
گاهى پيامبر گوسفندى ذبح مىكرد و گوشت آن را براى دوستان خديجه مىفرستاد و اينگونه يادش را گرامى مىداشت.
خديجه زنى بود كه خود پيشنهاد ازدواج با پيامبر را داد و سنگينى مهريه را از دوش پيامبر برداشت و به ساير خواستگاران خود جواب رد داد.
آن حضرت با همسرانش چنان به عدالت رفتار مىكرد كه حتى در ايامى كه بيماريش شدّت گرفته بود، بستر او را هر شبى در اتاق يكى از آنان قرار مىدادند.
ناگفته پيداست كه همه همسران پيامبر در يك سطح نبودند. زيرا خداوند به بعضى از آنان مىگويد: از گناه خود توبه كنيد كه به نفع شماست: «ان تتوبا» پس معلوم مىشود بعضى از آنها لغزشهايى داشتند، چنانكه در جاى ديگر مىفرمايد: خداوند براى خوبان از شما اجر بزرگ قرار داده است: «اعدّ للمحسنات منكنّ اجراً عظيما» پس تمام زنان آن حضرت نيكوكار نبودند.
پي نوشت :
========
1. وسائلالشيعه، ج14، ص122.
2. سوره تحريم، آيه 2.

