نظر دانشمندان جهان درمورد رسول خدا (ص)

[Mohsen1001]

نابغه بشرى

نظر آلفونس دولامارتين شاعر و نويسنده فرانسوى درباره پيامبر (ص)

اگر بزرگىِّ هدف ، كمىِ وسايل و عظمت نتيجه را براى يك نابغه بشرى مقياس بگيريم در تاريخ نظيرى مانند حضرت محمّد (ص) نمى توان يافت ،

وى در ثُلث اراضى مسكونى امپراطورى ها ،ارتش ها، قوانين ، خاندان ها و توده هاى عظيم بشرى را به حركت در آورد ،

بيشتر و با عظمت تر از آن اين است كه عقل ها ، انديشه ها ،عقيده ها و روان ها را به نهضت در آورد .


هيچ فردى داوطلبانه يا از روى اجبار هدفى عالى تر از هدف پيامبر اسلام نداشته است زيرا دين اسلام موجب از بين بردنِ موهوم پرستى گرديده است ،

همان موهوم پرستى كه بين خدا و مخلوقش به وجود آمده بود و همچنين باعث نزديك كردن انسان به خدا و توسعه عقيده معقولِ خداپرستى میباشد

و در ميان آن همه هرج و مرج و بى نظمى و اغتشاشِ بت پرستان و معتقدين به خدايان متعدّد، اسلام تنها فكر منطقى مى باشد .


هيچ پيامبرى نتوانسته است ماند پيامبر اسلام انقلابى آن چنان مقدّس و طولانى و پر اهميّت در آن مدت خيلى كم به مرحله عمل در آورد

زيرا هنوز دو قرن از آغاز كار پيامبر اسلام نگذشته بود كه دين اونُضج گرفت

و اول بار در سه ناحيه عربستان و سپس در سايه كلمه توحيد سواحل رود سيحون و هند غربى و مصر و حبشه و تمام آفريقاى شمالی

و بيشتر جزاير مديترانه و قسمتى از خاك فرانسه و قسمت عمده سرزمين اسپانيا گسترش يافت .

ــــــــــــــ
ماخذ : اسلام از ديدگاه … ص 18 منقول از اسلام شناسى غرب ص 54كاظم مدرّس ، منقول از تاريخ تركيّه .

[Mohsen1001]

بزرگ‏ترين خيرخواه بشر

مستر جون دى فينرات انگليسى

محمد از بزرگ‏ترين خيرخواهان بشر است و ظهور او، نشانه يكى از عالى‏ترين عقول مى‏باشد.

اگر آسيا بخواهد به فرزندان خود افتخار كند، سزاوار است كه به اين رادمرد بزرگ و بى‏مانند، افتخار نمايد؛

البته يكى از ظلم‏هاى بزرگ است، اگر بخواهيم حق اين مرد بزرگ را ادا نكنيم؛

زيرا اين همان شخصى است كه در هنگام ظهورش، عرب در درجه‏اى از انحطاط و توحش بوده كه بر ما مخفى نيست

و باز مى‏بينيم كه پس از بعثت او، بر اثر انوارى كه ديانت اسلام در كسانى كه آن را با ميل پذيرفتند، افروخت،

چگونه اوضاع آن سامان، منقلب و دگرگون شد؛

به همين جهت است كه شك در بعثت محمد صلى‏الله‏عليه‏وآله را شك در قدرت خداوندى كه شامل تمام جهان و جهانيان است، بايد دانست.

[Mohsen1001]

راستى اخلاق و شور خداپرستى

دوارد مونته، رئيس دانشگاه ژنو

محمد (صلى‏ الله ‏على‏ و آله ) پيغمبرى بود كه به همان معنى كه قدماى بنى‏اسرائيل مى‏گويند،

او از يك عقيده خالص - كه هيچ بستگى با بت‏پرستى نداشت - دفاع كرد.

تمام سعى و كوشش اين مرد، براى نجات ملتش از يك دين بى‏معنى و بى‏اعتبار بود.

او مى‏خواست آنها را از منجلاب فساد اخلاق، پستى عادات و فساد عقيده، نجات دهد؛

بنابراين، ممكن نيست در راستى اخلاق و شور خداپرستى كه سراسر وجودش را فراگرفته بود، شك كرد.

كلام شيرين و اخلاق نيك

لوئى توماس، نويسنده معروف آمريكايى‏

كمتر خانواده‏اى در عربستان ديده مى‏شود كه نام يكى از فرزندان خود را «محمد» نگذارد

و اصولاً انتشار اين نام در عالم، بيشتر از انتشار نام پطرس و يوحناست.

محمد (صلى‏ الله ‏على‏ و آله ) ، پيغمبر عرب، اول كسى بود كه وحدت ملى عرب را عملى كرد و آن قبايل را در زير يك پرچم گردآورد

و هنگامى كه ظهور نمود، نه تنها عربستان، بلكه جهان، محتاج به ظهورش بود.

او با قوه و اعمال نفوذ، وحدت عرب را ايجاد نكرد؛ بلكه بر اثر كلام شيرين و اخلاق نيك خود، قلوب اين قوم را تسخير كرد

تا آنان از روى ميل از او پيروى كرده، به گفته‏هايش ايمان آوردند.

حقاً مى‏توان گفت كه فرزند مكه صفايى داشت كه در ساير پيغمبران يافت نمى‏شد.

در او نيرويى بود كه با آن، ميان دل‏هاى متفرق، ايجاد ائتلاف مى‏كرد و به طورى آنها را متحد مى‏كرد كه در پندار و احساس، در حكم يك دل بودند.