[font=Times New Roman]« بسم الله الرَّحمن الرَّحيم »
رمضان، بهار قرآن و ايام ضيافت الهي فرا مي رسد و باز هم نفحات الهي وزيدن مي گيرد، رحمت و مغفرت خداوند بيش از پيش بر بندگان نازل مي شود
و آنها كه لطف و عنايت خداوندي در اين ماه مبارك شامل حالشان شده است بر خوان گسترده نعمتش مي نشينند و روح و جان تشنه خويش را سيراب
مي كنند، راز و نيازها رنگ و بوي ديگري به خود مي گيرد درهاي عفو و رحمت گشوده مي شود، شياطين به بند مي روند و درهاي جهنم بسته مي شود،
تا فضاي مساعدي براي بازگشت به اصل خويش فراهم آيد. گويي اين ماه تحفه اي خداوندي براي اهل ايمان است آن گاه كه مي فرمايد:
[font=Times New Roman]«ياايهاالذين ءامنوا كتب عليكم الصيام كما كتب علي الذين من قبلكم لعلكم تتقون » (بقره/ 183)
مؤمنان بخاطر شرافت ايمان مورد خطاب قرار گرفته اند . چه لذت و افتخاري بالاتر از اينكه مورد خطاب خداوند جهان قرار گيرند و اين تكليف با اين خطاب الهي
چه دوست داشتني و گواراست.
پاسخ اين خطاب ، روزه و پرورش روح سبز پرهيزگاري است . مانند اينكه در آيه شريفه روزه پاداشي براي اهل ايمان قرار گرفته كه اين پاداش ، مقدمه اي
براي بهره مندي از اجر بزرگتري است.
رسول اكرم (صلي الله عليه وآله) فرمودند :
[font=Times New Roman]«قال الله عزوجل : الصوم لي و أنا أجزي به » (1)
« روزه براي من است و من خود پاداش روزه دار هستم.»
چه فرصت زيبايي و چه ماه محبوب و دل آرامي است !
بايد آن را غنيمت شمرد و به دعوت آسماني آن پاسخي ارزنده داد . اما چگونه خود را لايق اين ميهماني و ضيافت كنيم ؟
بزرگي ما را به سوي خود خوانده است، كه كريم و بخشايشگر است ، از خطاها و لغزشهايمان در مي گذرد و براي هر عملي هر چند ناچيز ، ثواب و پاداش
در نظر مي گيرد. و ما اكنون مي خواهيم دعوت او را اجابت كنيم با يك پذيرش صادقانه و تصميم عارفانه به درخانه اش مي رويم و آنچنان كه ميزبان مي پسندد
راهي مي شويم.
اما چه كنيم كه فرصت كوتاه است وبه چشم بر هم زدني ايام ميهماني به آخر مي رسد و به زودي روزي مي آيد كه اين ماه برگزيده خدا را وداع بگوييم
و چه كم سعادتند آنان كه از اين خوان گسترده نعمت بهره نگيرند و از فضائل و بركات آنان محروم شوند. پس با شناخت و معرفت آن را مغتنم مي شماريم
و همچون برگزيدگان و آبرومندان درگاه به پيشواز آن مي رويم. و به گوشه اي از بايدها و نبايدهاي اين ماه اشاره مي كنيم.
________________________________
1- بحار، ج 96، ص 256
