بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و تشکر از همه دوستان
چند مورد بود که تذکرش به نظرم خیلی لازم می آمد .
یکی تعریف اصطلاح معجزه ، دیگری کرامت ؛ یکی هم سند .
نکته بسیار مهمی که در عقاید شیعه وجود دارد این است که معجزه مختص نبی نیست ، و لزوما ادعای نبوت را به همراه ندارد .
بلکه حجتی است از طرف خداوند به معصوم ، و کاری است که سایر مردم از آن عاجز هستند .
این تعریف که معجزه مختص نبی است و ... مخصوص اهل تسنن است و مانند عصمت ، که هم معنای نبوت می گیرند و برای سایرین قائل نیستند ،
معجزه را نیز همینطور می پندارند .
اما در عقاید شیعه معجزه برای معصوم ثابت است ، و کاربرد کرامت برای معصوم
اشتباه است .
اولین کسی که بین معجزه و کرامت تفاوت قائل شد و معجزه را مختص نبی دانست ،
احمد بن حنبل (امام فرقۀ حنابله) بود ؛
او کرامت را برای اولیا جایز دانست و معجزه را برای انبیاء .
(اعتقاد الامام ابن حنبل للتمیمی ص 306 )
این تعریف او چند وجه دارد : یکی اینکه در مناظره با خصم به درد می خورد و می توان علیه کسانی که کرامات را زیر سوال می برند(از اهل تسنن) از این جواز احمد بن حنبل شاهد آورد .
اما
جنبه دیگر و منفی تقسیم بندی او این است که او معصومین شیعه را در ردیف اولیا برده است ، و این خطر بسیار زیادی دارد .
چرا که در اینصورت کرامات معصومین ، مختص ایشان نمی شود و هرکسی که به درجه اولیاء اللهی برسد می تواند صاحب این کرامت شود .
او با این تنزل مقامی که به ائمه معصومین(ع) داده است ، معجزه را از ایشان سلب نموده و اختصاص آن را از ایشان نفی کرده و احتمال انجام آن را توسط هر ولی از اولیا داده است .
چرا که دایره اولیا عام تر از معصومین است .
لذاست که باید بسیار دقت نماییم اصطلاحاتی که استفاده می کنیم ، از کجا برخاسته و چه جنبه های دیگر و مخربی را می تواند به همراه داشته باشد .
بر همین اساس ما شیعیان معتقدیم که معصومین (ع)
معجزه داشته اند ،(به همان تقریر عصمت). یعنی همچون عصمت که ویژگی مخصوص آنهاست
معجزه نیز کاری است به اذن خدا ، که ایشان قادر به انجام آن می باشند و سایر مردم از انجام آن عاجزند .
چگونه می توان چهارده معصوم را از همه انبیای الهی برتر دانست ، اما معجزه را به انبیا اختصاص داد و معصومین را از آن بی بهره دانست ؟
برای معرفی منبع نیز به دوست عزیزم که جستجو می کرد ، کتاب "
مدینة المعاجز " نوشته هاشم بن سلیمان بحرینی (ترجمه شده انتشارات ارمغان یوسف 02517833495)
که در معجزات امام علی(ع) و سایر امامان می باشد را توصیه می کنم که بسیار خواندنی است .
============================
اما بحث سند ؛ در عین حال که بسیار مهم و ضروری است ، اما طبق اصل مقبول مکتب اهل بیت(ع) اگر چیزی را نفهمیدیم علمش را به معصومین واگذار می کنیم .
و آن را رد نمی کنیم . چرا که امام صادق (ع) فرمودند : هرچه می خواهید به ما نسبت دهید (از قدرت و علم و معجزه و...) ولی فقط نسبت ربوبی به ما ندهید .
(بحارالانوار ج25 ص347)
لذا اگر استناد هم کامل نبود ، نباید واهمه از این داشت که سنی ها چه می گویند ، چرا که اصلا مطرح کردن این احادیث در میان آنها در وقت مناظره کارساز و
صحیح نیست ، او امامت را قبول نداشته باشد ، معجزه را نیز نمی پذیرد و باید از راه دیگری با او وارد بحث شد ...
و این گونه روایات در میان خود شیعه بازگو شود در شناخت دادن پیروان هم مذهبمان کارسازتر است .
موفق و موید باشید
==========================
با سپاس فراوان از آقا
محمد علی که در
انجام این تحقیق بنده را یاری فرمودند