احادیث اميرالمومنين (عليه السلام)

[Labbaik]

به نام خدا

روزي حضرت علي عليه السلام خطبه مي‌خواند، در ضمن آن فرمود:

اعوذ بالله من الذنوب التي تعجل الفناء

به خدا پناه مي‌برم از گناهاني كه مرگ را به پيش ميندازد.

شخصي پرسيد: آيا چنين گناهي هم وجود دارد؟ و حضرت فرمود: بلي، قطع رحم !

كافي / 2 / 260

[Labbaik]

الإمامُ عليٌّ عليه السلام :

إنّ أمرَنا صَعبٌ مُستَصعَبٌ ، لا يَحمِلُهُ إلاّ عَبدٌ مؤمنٌ امتَحَنَ اللّه ُ قَلبَهُ للإيمانِ

امام على عليه السلام :

همانا امر ما دشوار و ديرياب است و جز بنده مؤمنى كه خداوند دلش را براى ايمان امتحان (يا : خالص) كرده باشد ، كسى آن را بر نمى تابد .

نهج البلاغه خطبه 189

[Labbaik]

امام على عليه السّلام:

خَيرُ العُلومِ ما أصلَحَكَ .

بهترين دانشها دانشى است كه تو را اصلاح نمايد .

غرر الحكم : 182

[Labbaik]

به نام خدای مهربان

حضرت على (ع) فرمودند:

وقتى كار بر مسلمان دشوار شد شكايت‏خدا را نزد مردم نبرد بلكه به خداييكه كليد همه مشكلات در دست اوست‏شكايت كند.

بحار ج 72 ص 326

[Labbaik]

بسم الله الرحمن الرحیم

امام علي(ع) می فرمایند:

مَن تَوكَّلَ عَلَى اللّه‏ِ ذَلَّت لَهُ الصِّعاب وَتَسَهَّلَت عَلَيهِ الأَسبابِ؛

هر كس به خدا توكل كند، دشوارى‏ها براى او آسان مى‏شود و اسباب برايش فراهم مى‏گردد.

غررالحكم ج5، ص524

[هاجر]

  علی (علیه ‌السلام):

غایَةُ الْعَدْلِ أنْ یَعْدِلَ الْمَرْءُ في نَفْسِهِ.
نهایت عدالت آن است که آدمی با خودش به عدالت رفتار کند.
Behaving fairly towards oneself is the highest point of Justice.

غررالحکم و دررالکلم، ح  

[Labbaik]

بنام خدا

امام علی (ع) فرمودند :

روزگاری بر مردم خواهد آمد که از قرآن جز نشانی ( قرآن خوانده میشود ولی به آن و دستوراتش عمل نمیشود ) ، و از اسلام جز نامی باقی نخواهد ماند . ((مردم خود را مسلمان می نامند در صورتی که دورتر از همه کس به اسلام هستند )) .
مسجدهای آنان در آن روزگار آبادان ، اما از هدایت ویران است.مسجد نشینان و سازندگان بناهای شکوهمند مساجد ، بدترین مردم زمین می باشند ، که کانون هر فتنه ، و جایگاه هرگونه خطاکاری اند ، هرکس از فتنه بر کنار است او را به فتنه بازگردانند ، و هرکس که از فتنه عقب مانده او را به فتنه ها کشانند ،
که خدای بزرگ می فرماید : به خودم سوگند ! بر آنان فتنه ای بگمارم که انسان شکیبا در آن سرگردان ماند!. و چنین کرده است ، و ما از خدا می خواهیم که از لغزش غفلت ها در گذرد.

نهج البلاغه حکمت 369

[Labbaik]

 «بسم الله الرحمن الرحیم» 


قالَ امیرالمومنین(ع):

لاخَيْرَ فِى الدُّنْيا إ لاّ لِرَجُلَيْنِ:
  رَجَلٌ يَزْدادُ فى كُلِّ يَوْمٍ إ حْسانا،
وَ رَجُلٌ يَتَدارَكُ ذَنْبَهُ بِالتَّوْبَةِ، وَ اءنّى لَهُ بِالتَّوْبَةِ،
وَاللّه لَوْسَجَدَ حَتّى يَنْقَطِعَ عُنُقُهُ ما قَبِلَ اللّهُ مِنْهُ إ لاّ بِوِلايَتِنا اءهْلِ الْبَيْتِ.  

خير و خوبى در دنيا وجود ندارد مگر براى دو دسته :

 دسته اوّل آنان كه سعى نمايند در هر روز، نسبت به گذشته كار بهترى انجام دهند.
دسته دوّم آنان كه نسبت به خطاها و گناهان گذشته خود پشيمان و سرافكنده گردند و توبه نمايند،
و توبه كسى پذيرفته نيست مگر آن كه با اعتقاد بر ولايت ما اهل بيت عصمت و طهارت باشد. 

 وسائل الشيعة : ج 16 ص 76 ح 5.  

[Labbaik]

امام علی (علیه ‌السلام):

الثَّناءُ بِأکْثَرَ مِنَ الاسْتِحْقاقِ مَلَقٌ، وَالتًّقْصيرُ عَنِ الاسْتِحْقاقِ عَیٌّ أوْ حَسَدٌ.

ستودن بیش از استحقاق، چاپلوسی است و ستودن کمتر از استحقاق، [ناشی از] ناتوانی در سخن یا حسادت است.

نهج البلاغه، حکمت 347

[Labbaik]

امام علی (علیه‌ السلام):

 ما عالَ إمْرَئٌٌ اِقتَصَدَ. 
 هر که ميانه‌روی کند، فقير نشود. 

 وسائل ‏الشيعه، ج 9، ص 403