شگفتي هاي آفرينش ( توحيد مفضّل )

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« چيـنـه دان پــرنده »  

اى مفضل ! در آفرينش چينه دان و تدابير نهفته در آن بينديش .

راه غذا از چينه دان تا به سنگدان باريك است و غذا تنها بسيار آرام و اندك اندك وارد آن مى شود و اگر پرنده تا رسيدن دانه نخست ،

دانه دوم را برنچيند، كار او بدرازا مى كشد و غذايى كافى به او نمى رسد.

(در نتيجه او منتظر رسيدن دانه اول به سنگدان نمى شود بلكه تند تند دانه مى چيند و روانه چينه دان مى كند.)


مرغ از شدت توجه و هراس ، دانه ها را از زمين مى ربايد. پس چينه دان پرنده مانند توبره اى در پيش او آويخته شده تا هر چه را كه مى يابد

بسرعت برگيرد و وارد چينه دان كند ولى آرام آرام از چينه دان روانه سنگدان گرداند.


در چينه دان ، ويژگى ديگرى نيز هست و آن اينكه برخى از پرندگان از درون خود غذا به دهان جوجه مى ريزند ، در اين صورت برگرداندن غذا

از چينه دان نزديكتر و راحت تر است .




.

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« راز ناهمگونى رنگ پرندگان »  

مفضل مى گويد: برخى از منكران پنداشته اند كه ناهمگونى رنگ و شكل پرندگان از درآميختگى خود به خود و ناهماهنگ

و بى حساب و كتاب اخلاط سرچشمه مى گيرد.

امام (ع ) فرمودند :

اى مفضل ! اين رنگ آميزيهاى گوناگون و دقيق و هماهنگ كه در طاووسها و كبكها مى بينى و گويا با قلم نقاشى بى مانند

بر آنها نقش بسته ، چگونه مى شود از اهمال و بى تدبيرى ناشى شود و خود به خود و بى هدف پديد آيد؟

و چرا اين ناهماهنگى و آميختگى بى هدف و تصادفى اخلاط، شكل و صورت واحدى را پديد آورده است ؟

بى ترديد اگر ( اين نقشها و رنگها ) از اهمال و خود به خود پديد مى آمد و آينه بايست اينگونه نظم و هماهنگى و يكدستى

در كار نبود و همه چيز ناهماهنگ و درهم ريخته بود.




.

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« چگونگى پر پرندگان »  

در چگونگى پر پرندگان تأمل و انديشه نما. مى بينى كه (اين پرها) مانند لباس ، از رشته هاى بسيار باريك و نازكى بافته شده

و مانند پيوستگى نخها و تارهاى مو ، همه به هم پيوسته و بسته اند و وقتى كه آنها را مى كشى ، از هم نمى گسلند، بلكه

اندى باز مى گردند تا در ميانشان باد باشد و پرنده براحتى پرواز كند و در هوا سنگين نشود.

در ميان پر، ستونى سخت و ميله اى شكل نهاده شده تا با سختى خود اجزاى پر را نگاه دارد. ولى باز با اين سختى و استحكام ،

توخالى است تا سنگينى آن پرنده را از پرواز باز ندارد.



.

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« راز درازپايى برخى از پرندگان »  


اى مفضل ! پرنده درازپا را ديده اى و به راز اين ويژگى پى برده اى ؟

اين پرنده را غالبا در آبگيرها مى بينى . داراى دو ساق بلند است . گويا ديدبانى است كه از بالاى برجك ديدبانى درون آب را مى نگرد

و آن را زير نظر دارد. هرگاه كه روزى خود را ديد، آرام آرام گام بر مى دارد تا آن را به دست آورد.

اگر اين پرنده پا كوتاه بود، هنگامى كه به جانب صيد حركت مى كرد تا آن را بگيرد، شكمش با آب تماس مى گرفت و آب حركت مى كرد و شكار از هراس

پا به فرار مى گذاشت . پس اين دو پا برايش آفريده شده تا خواسته اش را دريابد، غذايش حاصل شود و زنده بماند.

در تدابير هماهنگ در آفرينش پرنده بنگر. پرنده اى كه دو ساق بلند دارد، گردنى دراز نيز دارد تا بتواند غذايش را از زمين بردارد. اگر پرنده پاهايى دراز داشت

ولى گردنش كوتاه بود، قادر نبود كه چيزى از زمين بردارد.

گاه درازى منقارش ، گردن او را در رسيدن به هدف يارى مى كند تا كار بر او آسان گردد.


 نمى نگرى كه در آفرينش هر چه را كه مى بينى در نهايت استوارى و صواب است

و تمام وجودش حكيمانه و با تدبير و تقدير است ؟ 




.

[محدثه]

.

[font=Times New Roman] « گنجشكان در پى يافتن غذا »  

به گنجشكان بنگر كه چگونه در روز در پى غذا هستند. اگر چه غذايشان آماده نيست ولى با حركت و تلاش مداوم به آن دست مى يابند

و آن را از دست نمى دهند. آفريدگان همه اينگونه اند. منزه است خدايى كه روزى را اينگونه در ميانشان پراكنده است .

نه چنان كرد كه دست يافتن بر روزى سخت و ناممكن باشد؛ زيرا آفريدگان را نيازمند به آن آفريده و نه چنان كرد كه بى هيچ رنجى به دست آيد؛

زيرا صلاح و سود آفريدگان در اين است . اگر نياز و روزى آنها يكسره مهيا و آماده بود حيوانات آنقدر مى خوردند كه هلاك شوند و انسانها به خاطر

بيكارى و بطالت در سرمستى و گناه و ارتكاب فواحش ‍ سقوط مى كردند.


.

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« معاش جغد و شب پره ( خفاش ) »  


ــ آيا مى دانى كه غذاى شب پره ها چگونه تأمين مى شود؟

ــ عرض كردم : نه مولاى من !

ــ امام (ع ) فرمودند :

روزى آنها از انواع پشه ها، شاپركها، ملخها و زنبورهايى است كه در هوا پراكنده اند؛ زيرا اين حشرات و موجودات در همه جاى آسمان وجود دارند.

براى درك اين حقيقت مى توانى شبانگاهان ، چراغى را در بالاى بام و يا درون حياط بگذارى و ببينى كه چقدر از اين حشرات به گرد آن جمع مى شوند.

اگر اين پرندگان در پيرامون چراغ نباشند از كجا مى آيند؟

اگر كسى بگويد از دشت و صحرا مى آيند بايد گفت : مى شود اين راه دور را در ساعتى يا لحظه اى بپيمايند؟ وانگهى از آن منطقه دور چگونه چراغى را

در درون خانه اى مى بينند و سوى آن مى شتابند؟

پس ‍ اين نشان آن است كه حشرات در همه جاى آسمان پراكنده اند. اين پرندگان شب پره نيز هنگامى كه در هوا پرواز مى كنند از آنها تغذيه مى نمايند.

حال بنگر كه چگونه روزى اين پرندگان كه تنها در شب پرواز مى كنند از اين حشرات پراكنده در هوا فراهم مى آيد؟

نيز به ( يك راز از اسرار ) آفرينش اين حشرات پى ببر . حشراتى كه چه بسا كسانى بپندارند كه زايدند و سودى در آنها نهفته نيست .




.

[محدثه]

.

[font=Times New Roman] آفرينش شب پره (خفاش )  

آفرينش خفاش كه چيزى ميان آفرينش پرندگان و چهارپايان است بسيار شگفت و حيرت آور است .

البته آفرينش آن به چهارپايان نزديكتر است ؛ زيرا دو گوش بلند ، دندان و كرك دارد ، بچه مى زايد، بچه شير مى دهد و بول مى كند

و هنگامى كه راه مى رود بر چهار دست و پا راه مى رود كه همه اينها با ويژگيهاى پرندگان ناسازگار است .


خفاش از شمار پرندگانى است كه در شب پرواز مى كنند و از حشرات پراكنده در هوا تغذيه مى كنند. برخى پنداشته اند، خفاش غذايى ندارد

و از نسيم تغذيه مى كند. اين از دو روى ناصواب است :

1 _ بيرون شدن آلودگى و بول از آن كه جز با تغذيه توجيه پذير نيست .

2 _ دندان دارد. اگر خفاش چيزى نمى خورد داشتن دندان به چه معنى است ؛ حال آنكه مى دانيم در آفرينش ، هيچ چيز بى حكمت نيست .

اين پرنده براى انسان سودمند است حتى فضله اش را ( در كار ساختن دارو و...) به كار مى گيرند و از همه چيز مهمتر، آفرينش شگفت

( و محير العقول ) آن است كه بر قدرت آفرينشگر جل و علا دلالت دارد و اينكه به خاطر هر مصلحتى كه داند و خواهد در آنچه كه اراده كند

تصرف نمايد.




.

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« حيله ابن تمره در استفاده از خار خسك »  


و اما درباره پرنده كوچكى كه به آن « ابن تمره » مى گويند: روزى در لابه لاى شاخه هاى درختى لانه كرد. ناگاه ديد مارى عظيم بر لانه اش ‍ مشرف گشته

و دهان را گشوده است . پرنده سخت در تشويش و اضطراب افتاد و در پى چاره مى گشت كه ناگاه گياه « خار خسك » را مشاهده كرد و آن را يافت .

آن را برداشت و در دهان مار افكند. مار نيز آنقدر به خود پيچيد كه جان داد.


راستى اگر تو را از اين خبر آگاه نمى كردم به ذهن تو و ديگران خطور مى كرد كه « خار خسك » چنين سود و مصلحتى داشته باشد يا از پرنده اى كوچك

يا بزرگ چنين حيله و چاره اى برآيد؟


 از اين و بسيارى از اشياى ديگر درس عبرت بگير و بدان كه منافع و فوايد بى شمارى دارند

ولى بايد حادثه اى رخ دهد يا خبرى از آنها ذكر گردد تا (اين سودها) دانسته شود. 



.

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« زنبور عسل ، از ساخت خانه تا ساخت عسل »  

به زنبور عسل و همكارى گروهى آنها در ساختن عسل بنگر و ببين كه چگونه با ذكاوت و مهارت و دقت تمام ، اين خانه هاى شش ضلعى را مى سازند.

اگر در اين كار بدرستى انديشه كنى هر آينه آن را شگفت ، ظريف و لطيف مى يابى .

آنگاه كه به عمل و نتيجه آن نگاه مى كنى آن را در ميان مردم ، عظيم ، شريف و نيكو مى بينى ، ولى وقتى كه به فاعل اين فعل مى نگرى آن را حتى

جاهل و نادان به خود مى يابى چه رسد به ديگران .

اين امر بخوبى دليل پر واضحى است كه صواب و حكمت ( و اتقان و استوارى ) اين كار نه براى زنبور عسل ( نادان و بى انديشه ) بلكه از آن كسى است

كه سرشت و فطرت آن را چنين آفريده و براى سود رسانى به مردم آن را بر اين كار « مجبول » نموده است .

[محدثه]

.

 [font=Times New Roman]« ملخ ، حيوانى ضعيف و در عين حال قوى ! »  

به ملخ بنگر، براستى چقدر ضعيف و قوى است !

هنگامى كه به آفرينش آن بنگرى گويى ناتوانترين حيوان است ، ولى اگر لشگرهايى از آن به جانب سرزمينى در حركت افتند،

هيچ كس نتواند كه آن جا را از دست آنها برهاند. نمى بينى كه اگر پادشاهى از پادشاهان زمين تمام لشگر سواره و پياده نظام خود را

بسيج گرداند تا سرزمين خود را از ملخها رهايى دهد، نتواند؟


  آيا اين نشانه هاى قدرت خداى جل و علا نيست كه ضعيفترين آفريده اش را به جانب قويترين آفريده

گسيل دارد و آفريده قوى نتواند در برابرش تاب آورد؟ 




.