پايگاه دوست‌يابي

[amini_114]

فضائل و آثار رفت و آمد به مسجد


* مقدمه:‎ ‎

واژه مسجد در فرهنگ قرآن به معناي مکاني است مقدس که در پيشگاه خداوند سجده‎ ‎مي‌کنند. ‏ابن خلدون: (قرن 15 م) تنها براي سه مسجد تمايز قائل است: ‏

مسجد مکه‎ ‎‏(مسجدالحرام) ؛ مسجد مدينه (مسجدالنبي) ؛ مسجد بيت المقدس (مسجد ‏الاقصي و قبة الصخره)‏

با اين حال واژه‌ي مسجد سريعاً به خانه حضرت محمد (ص) که امت وي براي عبادت و‎ ‎مذاکره ‏درباره امور مختلف در آن جمع مي‌شدند خانه¬اي که از ميان همه خانه‌ها تقدس‎ ‎يافته بود اختصاص ‏پيدا کرد. و معابد اسلامي که کمابيش از اين نمونه پيروي مي‌کرده‎ ‎و داراي همان عملکردها ‏بودند، نيز مسجد ناميده شدند. ‏

در هر شهري مسجدي قرار دارد که‎ ‎همه امت مي‌بايست ظهر جمعه در آنجا گرد هم آيند و نه در ‏يکي از مساجد محله زيرا هدف‎ ‎اين گردهمائي تنها و اساساً عبادت نبود بلکه بيشتر اجتماعي ‏بود از امت به سرپرستي خليفه يا نماينده او امام جماعت که بيش از هر چيز مي‌بايست به ايراد ‏خطبه مي‌پرداخت‎ ‎و اين خطبه به هيچ روي مانند خطبه‌هاي اعصار بعد موعظه‌اي صرفاً مذهبي ‏نبود بلکه‎ ‎همه مسائل سياسي، نظامي و حتي مالي امت را مورد بحث قرار مي‌داد که گاهي ‏گفت و‎ ‎شنيدي نيز ميان خطيب و مخاطبان رخ مي‌داد. اينگونه عملکردهاي مسجد در حکومت ‏الهي‎ ‎طبيعي است امام خطبه‌اش را از فراز کرسي پله‌داري بنام منبر ايراد مي‌کرد و مکانش‎ ‎مسجدهاي آدينه يا جامع هر شهر مسجدالجمع ناميده مي‌شود‎.‎



فضائل مسجد و آثار رفت و آمد به آن

مسجد به عنوان پايگاه عبادت و يا خداوند‎ ‎متعال و پايگاه جهاد فکري و تعليم و تعلم معارف ‏اسلامي مي‌باشد در آن پايگاه وحدت‎ ‎مسلمين و نمايش روح وحدت و يکپارچگي به دشمنان پيدا ‏و پنهان جامعه اسلامي مي‌باشد. در شرع مقدس اسلام بسيار سفارش شده است که نماز را ‏در مسجد بخوانيد و بهتر از همه‎ ‎مسجدها، مسجدالحرام مي‌باشد و بعد از مسجدالحرام، ‏مسجدالنبي (ص) و بعد مسجد کوفه و‎ ‎بعد از آن مسجد بيت المقدس و بعد از آن مسجد جامع ‏هر شهر و بعد از آن مسجد محله و‎ ‎بعد از مسجد محله مسجد بازار مي‌باشد. ‏

زياد رفتن به مسجد و رفتن در مسجدي که‎ ‎نمازگزار ندارد مستحب است و همسايه مسجد اگر ‏عذري نداشته باشد مکروه است در غير‎ ‎مسجد نماز بخواند. و نيز مستحب است انسان با کسي ‏در مسجد حاضر نمي‌شود غذا نخورد و‎ ‎در کارها با او مشورت نکند و همسايه او نشود و از او زن ‏نگيرد و به او زن ندهد.‏



*
‎ ‎فضائل مسجد

سکونت در جوار عرش الهي در فرداي قيامت و کسب مغفرت‎ ‎گناهان از خداوند متعال و ديدار ‏فرشتگان‎ ‎از اهل مسجد و تسبيح زمين براي انسانهاي مسجدي از آثار و‏‎ ‎برکات رفت و آمد به ‏مسجد است. ‏

امام صادق (ع) مي‌فرمايد: «مَنْ مَشَي إِلَي‎ ‎مَسْجِدٍ مِنْ مَسَاجِدِ اللَّهِ فَلَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ ‏خَطَاهَا حَتَّي يَرْجِعَ‎ ‎إِلَي مَنْزِلِهِ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَ مُحِيَ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ وَ رُفِعَ‎ ‎لَهُ عَشْرُ ‏دَرَجَاتٍ؛ کسي که به سوي مسجد گام بر مي‌دارد در هر قدمش ده حسنه برايش خواهد بود و ‏ده گناهش پاك خواهد شد و ده درجه بر درجاتش افزوده مي شود تا آنكه به خانه‌اش برگردد». ‏‏(وسائل‎ ‎الشيعه، ج 3، ص 483).‏



فوائد علمي- اجتماعي و اخلاقي رفت و آمد به مسجد

فائده و بهره‌اي که از رفت‎ ‎و آمد و انس با مسجد نصيب انسان مسلمان مي‌شود تنها ثواب بردن و ‏در سراي ديگر مشمول‎ ‎لطف الهي واقع شدن نيست بلکه در همين جهان نيز فوائد و آثار اصلاح ‏تربيتي علت‎ ‎اجتماعي و سياسي فراواني در سايه رفت و آمد به مسجد براي انسان مؤمن ‏حاصل خواهد شد‎ ‎که ما به موارد معدود از اين فوائد به صورت خلاصه اشاره مي‌کنيم‎.‎



*
مسجد مرکز يافتن دوستان الهي مي‌باشد

هيچ انساني در زندگي اجتماعي خويش از‎ ‎دوستان خوب بي‌نياز نيست. دوست خوب معين و ‏ياور انسان در طي راه سعادت و کمال و يار‎ ‎و غمخوار او در عرصه بروز مشکلات و سختيها است. ‏مشکلاتي که لازمه اجتناب ناپذير‎ ‎عالم بشري و زندگي اجتماعي است و هيچ انساني هر قدر ‏هم که توانا و نيرومند باشد‎ ‎گريزي از آنها ندارد بنابراين مسأله دوست‌يابي و اينکه انسان دوستان ‏صميمي و همدل‎ ‎خويش را از ميان چه افرادي برگزيند از اهميت خاصي برخوردار است. يکي از ‏مراکزي که‎ ‎در روايات به عنوان کانون يافتن دوست خوب و صميمي مطرح شده است مسجد ‏است. در حديثي‎ ‎از امام علي (ع) است که از مسجد به عنوان مرکز يافتن برادراني که انسان را در ‏مسير الله‎ ‎ياري مي‌دهند ياد نموده بودند. و در روايات ديگري نيز بر اين امر تأکيد شده است‎ ‎‏(من ‏لا يحضره الفقيه، ج 1، باب فضل المساجد و حرمت، ص 237-713). ‏



*
مؤمن بودن انسانهاي‎ ‎مسجدي

علت اين امر آن است که مسجد اساساً محل اجتماع و آمد و شد انسانهاي برگزيده‎ ‎و صالح و ‏تقوي پيشه است و اين مطلب در روايات متعددي به صراحت بيان شده است. در‎ ‎حديثي از رسول ‏اکرم (ص) آمده: «إِذَا رَأَيْتُمُ الرَّجُلَ يَعْتَادُ‎ ‎الْمَسَاجِدَ فَاشْهَدُوا لَهُ بِالْإِيمَانِ لِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ إِنَّما‎ ‎يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّه؛ هنگامي که ديديد مردي بر رفت‎ ‎و آمد به مسجد مداومت ‏مي‌کند وي را مؤمن بدانيد. خداوند متعال مي¬فرمايد: تنها آنان‎ ‎که ايمان به خداوند دارند مساجد ‏خدا را آباد مي‌کنند». (مستدرک الوسائل، ج 3، ص‎ 362‎، باب 3، روايت 18). ‏

اين حديث شريف به خوبي گوياي آن است که انسانهاي مسجدي مؤمن‎ ‎به خداوند متعال ‏مي‌باشند. پيامبر (ص) در حديثي ديگر از مسجد به عنوان خانه‎ ‎انسانهاي متقي ياد کرده است و ‏فرموده‌اند‎ ‎‏«الْمَسَاجِدُ بُيُوتُ الْمُتَّقِينَ‎ ‎وَ مَنْ كَانَتِ الْمَسَاجِدُ بَيْتَهُ ضَمِنَ اللَّهُ لَهُ بِالرَّوْحِ وَ‎ ‎الرَّاحَةِ وَ الْجَوَازِ عَلَي الصِّرَاط؛‎ ‎مساجد خانه انسانهاي متقي است و‎ ‎خداوند متعال رحمت و ‏راحت و عبور بر صراط را براي آنان که مساجد را خانه¬هاي خويش‎ ‎قرار داده‌اند ضمانت نموده ‏است». و روايت ديگري انسانهاي مسجدي را فرخنده و مبارک‎ ‎آراسته (بر زيورکي آلات انسان) و ‏محفوظ (از اغرافات) معرفي نموده است‎.‎



*
انسانهاي مسجدي الگوها و نمونه‌هاي جامعه

امام صادق (ع) نيز انسانهاي مسجدي‎ ‎را از برترين و برگزيدگان جامعه معرفي نموده است. انسان ‏مسجدي اهل بهشت است. پيامبر (ص) در حديثي مي‌فرمايند: آنان که به نداي مؤذنان پاسخ ‏گويند و به سوي مسجد‎ ‎مي‌شتابند از اهل بهشت معرفي کرده‌اند. (بحارالانوار، ج81، ص154، ‏کتاب صلاة، باب‎ ‎اذان و اقامه).‏



*
اهل مسجدي مانع نزول عذاب الهي‏

علاوه بر آنکه در برخي از روايات‎ ‎صريحاً اهل مسجد را انسانهايي فرخنده و مبارک به شمار ‏آورده‌اند در پاره‌اي ديگر از‎ ‎روايات وجود انسانهاي مسجدي را مايه رفع بلا و تأخير در نزول خشم و ‏غضب الهي بر‏‎ ‎جامعه شناخته‌اند. (حديثي در مستدرک الوسائل، ج 3، ص 366، باب 6، روايت3).‏



*
اهل مسجد‎ ‎انسانهايي جوانمرد و با مروت‏

جوانمردي و بزرگواري نيز يکي از خصوصياتي است که در‎ ‎باب دوست‌يابي کاملاً مورد توجه قرار ‏مي‌گيرد و در کوران حوادث اين دوستان غيرتمند‎ ‎و جوانمرد هستند که مدافع انسان و ياور او ‏خواهند بود اتفاقاً در روايات نيز يکي از‎ ‎خصوصيات انسانهاي مسجدي جوانمرد بودن آن ذکر کرده و ‏حضور يافتن در مساجد يکي از‎ ‎لوازم مروت و جوانمردي به شمار رفته است. ‏



*
سالم ماندن اهل مسجد از بلاهاي آسماني

‎ ‎آنگاهي که در صورت ادامه عصيان و سرکشي انسانها بر اساس سنت و تغيير ناپذيري الهي‎ ‎عذاب و خشم خداوند نازل مي‌شود اين انسانهاي مسجدي هستند که رحمت حق تعالي شامل ‏حال‎ ‎آنان شده و از بلا و انتقام الهي مصون و محفوظ مي‌مانند. در حديثي از پيامبر (ص)‏‎ ‎آمده ‏است «إِذَا نَزَلَتِ الْعَاهَاتُ وَ الْآفَاتُ عُوفِيَ أَهْلُ‎ ‎الْمَسَاجِدِ؛‎ ‎به هنگام نزول بلا و آفت اهل ‏مساجد سالم و محفوظ هستند». ‏

ادامه دارد...

[راوي]

[align=center]بسم اله الرحمن الرحیم  

امام حسن مجتبی (علیه السلام) :


كسي که (بطور مداوم) به مسجد رفت و آمد كند ، (قطعا) يكي از این 8 چیز را مي يابد (به او داده می شود) :

 
1: اعتقاد راسخ


2: برادري كه (در راه خدا) به او نفع رساند (سودمند)


3: علم تازه


4: رحمتی (از جانب خدا) که انتظار او را می کشد .


5: كلمه ای که او را به سوی هدايت رهنمون می شود

..... 6: و یا او را از هلاکت باز می دارد .


7: (قدرت) ترك گناهان به سبب حیا

8: و نیز به خاطر ترس از  

.