@@@@@ مشاعره مذهبی @@@@@

[ع ل ی]

صلي الله عليك يا اباعبدالله الحسين

در شط فرات تشنه جان داد حسين (ع)/
در راه خدا خون بخدا داد حسين (ع)/
راضي به رضا شد و گذشت از عرفات /
هفتاد و دو قربان به منا داد حسين(ع)/

سلام بر حسين و لعنت بر يزيد

[رهرو حضرت زهرا]

نه فقط بنده به ذات ازلی مینازد

ناشر حکم ولایت به ولی مینازد

گر بنازد به علی شیعه ندارد عجبی

عحب اینجاست که خدا هم به علی مینازد

یا علی

[ع ل ی]

با سلام

ديشب به سرم باز هواي دگر افتاد
در خواب مرا سوي خراسان گذر افتاد

چشمم به ضريح شه والا گهر افتاد
اين شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد

با آل علي هر که در افتاد ور افتاد

اين قبر غريب الغربا خسرو توس است
اين قبر مغيث الضعفا شمس شموس است

خاک در او مرجع ارواح و نفوس است
بايد ز ره صدق بر اين خاک در افتاد

با آل علي هر که در افتاد ور افتاد

اولاد علي شافع يوم عرصاتند
داراي مقامات رفيع الدرجاتند

در روز قيامت همه اسباب نجاتند
اي واي بر آن کس که به اين دوده در افتاد

با آل علي هر که در افتاد ور افتاد

هر کس که به اين سلسله ي پاک جفا کرد
بد کرد، نفهميده غلط کرد،خطا کرد

ديدي که يزيد از ستم و کينه چها کرد
آخر به درک رفت، به روحش شرر افتاد

با آل علي هر که در افتاد ور افتاد

کام و دهن از نام علي يافت حلاوت
گل در چمن از نام علي يافت طراوت

هر کس که به اين سلسله بنمود عداوت
در روز جزا جايگهش در سقر افتاد

با آل علي هر که در افتاد ور افتاد

[رهرو حضرت زهرا]

در مخزن لایموت دردانه علی است

در کون و مکان امیر و فرزانه علی است

در کعبه بزاد تا که بر اهل جهان

معلوم شود که صاحب خانه علی است

یا علی

[ع ل ی]

با سلام خدمت دوستداران اهلبيت عليهم السلام خصوصاً رهرو حضرت زهرا(س)

تمام آیه قرآن همین است/

تمام حرف یزدان این چنین است/

به کوری دو چشم اهل ظلمت/

فقط حیدر امیرالمؤمنین است /

[دموع الأنتظار]

   
   
 تـا كـه مـيـام آروم بـشـم 
   
 بـازم هـوايـيـم مـي كـنـي 
   
 يا جون ميدم تو مجلست 
   
  يا كـربـلائـيـم مـي كـنـي 
   

[ع ل ی]

با سلام حدمت همه دوستداران اهلبيت عليهم السلام .

يا رب نظر لطف عطا كن همه را /
زوار شه كرببلا كن همه را /

نسئلكم بدعا يا ايها الزوار الحسين عليه السلام .

[دموع الأنتظار]

   
   
   
 اي نگار نازنينم اي علي ارباب ديـنم 
   
 الهي كه من نباشم اشك چشماتو ببينم 

[ع ل ی]

با سلام
مرتضى آن قطب عالم لنگر دنيا و دين
عرش علم و روح ايمان و اميرالمؤمنين

آنكه در تسليم و صبرش عقل شد مبهوت و مات
كرد در فقدان اين همسر تمناى ممات

بود زهرا ركن آن ركن زمين و آسمان
رفت و ويران شد سر و سامان آن شاه جهان

صورتى كو خَلق و خُلق عقل كل را مى نمود
گشت پنهان نيمه شب در خاك غم، امّا كبود

ماهتاب آسمان عصمت و عفّت گرفت
كس نداند جز على آخر چه بگذشت و چه بود

ديده عالم نديده زهره اى مانند زهرا
دخترى مادر نزاده كو شود اُمّ ابيها

شد خدا راضى به آنچه فاطمه راضى به آن شد
متفق شد در رضا و در غضب با حق تعالى

قسمتي از سروده هاي آيت الله وحيد خراساني

[رهرو حضرت زهرا]

آن زمانی که خداوند خلق عالم میکرد

پشت پرده علی بود و تماشا میکرد

یا علی