سلام به دوستان وکاربران محترم ، جوانی محاسن وخوبیهائی داشته ومعایب وبدیهائی دارد درقسمت فوق برادرمحترم قهرمان علقمه به بخش اول آن اشاره کردند ودراین قسمت به بخش دوم آن اشاره میگردد . " قال على عليه السلام : ينبغى للعاقل ان يحترس من سكر المال و سكر القدرة و سكر العلم و سكر المدح و سكر الشباب ، قان لكل ذلك رياح خبيثة تسلب العقل و تستخف الوقار". على عليه السلام فرمودند : شايسته است انسان عاقل نگهبانی کرده ونگه داردخويشتن را از مستى ثروت ، و مستى قدرت ، و مستى علم و دانش ، و مستى تمجيد و ستایش ، واز مستى جوانى. پس برای هر يك از آنها بادهاى پليدى است كه عقل را زايل مى كند و وقار آدمى را خفيف نموده وازبین مى برد . ومابایدبه هردوبخش توجه کنیم تاقدرجوانی رادانسته وازآن خوب استفاده نمائیم وهمچنین ازآفات وخطرات آن پرهیزکرده ودرامان بمانیم موفق باشیدوالسلام.
عزت مدارى و كرامت نفس نيز سفارش ديگري است كه امام(ع) به فرزند جوانش بيان مىكند:
«نفس خويش را عزيز شمار و به هيچ پستى و دنائتي تن مده، گرچه عمل پست، تو را به تمنيات برساند؛ زيرا هيچ چيز با شرافت نفس برابري نمىكند و
هرگز به جاى عزت نفس از دست رفته، عوضى همانند آن نصيب نخواهد شد».[11]
امام على(ع) به فرزندش امام حسن(ع) ميفرمايد: «پسرم، من در تعليم و تربيت تو شتاب كردم پيش از آن كه قلب تو سخت گردد و عقل و فكرت به چيز ديگرى
مشغول شود مبادرت ورزيدم تا با تصميم جدّى به استقبال اموري بشتابى كه انديشمندان و اهل تجربه زحمت آزمون آن را كشيدهاند و تو را از تلاش بيشتر بىنياز ساختهاند؛
بنابراين آنچه از تجربيات آنها نصيب ما شده، نصيب تو هم خواهد بود.» [12]
مستى جوانى نيز آسيبپذير و هلاكتبار است كه جوانان بايد بدان توجّه نمايند. امام علي(ع) ميفرمايد: «سزاوار است انسان عاقل، خويشتن را از مستى ثروت،
مستى قدرت، مستى علم و دانش، مستى تمجيد و تملق، مستى جوانى مصون نگه دارد؛ زيرا هر يك از اين مستىها بادهاى مسموم و پليدى دارد كه عقل را نابود مىكند
و آدمى را خفيف و بىارزش مىسازد». [13] و راه درمان اين مستىها به تعبير امام على(ع) شناختن شرافت باطنى و گوهر انسانى است كه او را از پستىهاى شهوت
و آرزوهاى باطل مصون نگاه مىدارد. [14] بر اين اساس، امام على(ع) به جوانان خطاب مىكند: اى گروه جوانان، شرف انسانى و سجاياى اخلاقى خود را
با ادب و تربيت محافظت نماييد و سرمايهى گرانبهاى دين خويش را با نيروى علم و دانش از دستبرد ناپاكان و خطرات گوناگون بركنار داريد». [15]
توصيهى ديگر امام على(ع) به جوانان در آيين دوستيابى است كه مىفرمايد: «پيوند دوستى را با برادران دينى خود محكم سازيد كه آنان ذخاير دنيا و آخرت هستند.
مگر نشنيدهايد كه خداوند در قرآن شريف به تأثر گمراهان در قيامت اشاره كرده كه مىگويند:
در اين روز سخت، نه شفيعى داريم و نه دوستى كه در كارمان همّت گمارد». [16] «كسى كه دوست پاك خود را كه براي خدا با وى پيوند دوستى داشته، از دست بدهد،
مثل اين است كه شريفترين اعضاى بدن خود را از كف داده است». [17] در وصيتنامهشان به امام حسن(ع) فرمودند: «به اتكاى روابط دوستانه و
رفاقت صميمانه، حق برادرت را ضايع مكن؛ چه، در زمينهى تضييع حقوق، روابط دوستى نابود مىشود و آن كسي كه حقّش را تباه ساختى براى تو برادر نخواهدبود.» [18]
امام(ع) در باب عوامل انحراف جوانان هشدار مىدهد و جهل و نادانى، هواپرستى و شهوترانى، تقليد از فاسدان و منحرفان، عصبانيت و خشم افراطى،
برترىجويى، تكاثرگرايى، غرور و خودخواهى، فقدان تربيت خانوادگى و ضعف ايمان را به عنوان ريشههاى انحراف جوانان بيان مىكند. [19]
