در مدح حمزه سیدالشّهداء

[بنده شاکر]

بسم الله الرخمن الرحیم

روح والای پاکی و تقوی

حضرت حمزه سیدالشّهدا

روشن از او چراغ خانه دین

معر فت قطره بود و او دریا

بیت ناب قصیده عزت

واژه سرخ عشق را معنا

تکسوار قبیله خورشید

باسفند کمال ره پیما

بازوی پر صلابت توحید

شرک از خشم او نشسته زپا

[بنده شاکر]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

آن شنیدم که روز جنگ احد

جان سپر کرد زیر تیغ بلا

از کتاب خدا حمایت کرد

زد به طومار کفر مُهر فنا

چشم احمد به شوق او پر نور

فتنه میرفت تا شود اعما

تابه نیرنگ لشگر کفار

شد علم سرنگون زسوءقضا

غرقه در خون ورق ورق شده بود

پیکر حمزه چون گل حمرا

همره خون دل گلاب از اشک

ریخت بر جسم او رسول خدا

باز گشتند مسلمین از جنگ

شد بپا سوگواری شهدا

بین اصحاب اتفاق افتاد

بر تسلای سید بطحا

هر کجا ماتم شهیدی بود

ابتدا بهر حمزه بود عزا

[بنده شاکر]

بسم الله الرّحمن الرّحیم


پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله وسلّم) دو بار بر بدن حمزه نماز خواند

به این ترتیب که اول بر حمزه نماز خواند،سپس هر یک از شهدا را که می آوردند

در کنار بدن مقدس حمزه قرار می دادند و پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلّم)

بر هر دو نماز می گزاردند.


حمزه کسی بود که رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلّم)

در باره اش فرمود:«أحبُّ اَعمامی إِ لَیَّ حمزَه»


حمزه شهیدی است که پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم)

همین که دید ،زنان مدینه برای سایر شهدا گریه می کنند و عزاداری

میکنند ،با چشمانی اشکبار فرمود:«لکن حمزة لا بواکی لَه»

(حیف که برای عموی شهیدم گریه کنندهای نیست)

زنان مدینه از آن پس برای حمزه به قدری عزاداری کردنذ که

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) در حق آنها فرمود:

به خانه هایتان برگردید،خداوند پاداش این عزاداری را با رحم و

الطاف خود جبران کند،انصافاً حق یاری را ادا نمودید.


و حمزه کسی است که فاطمه علیها سلام هر هفته به زیارت قبر او رفته

واشک می ریخت......

اعیان الشّیعه

[سوخته دل]

چیره بر ظلمت شب نور جلی میگردد
عاشق روی نبی محو ولی میگردد
اهل سنت که سر از خط علی میپیچد
پس چرا موسم حج دور علی میگردد