[Labbaik]

امام باقر عليه السلام :
 اگر براى يارى امام به شمار اهل بدر، سيصد و سيزده تن گردآيند واجب است
بر او كه قيام كند و اوضاع را تغيير دهد.  

  : 100 / 49 /  

[Labbaik]

امام باقر عليه‏السلام :

 أربَعٌ مِن کُنُوز البِرّ:

کِتمانُ الحاجَة وَ کِتمانُ الصَّدَقَةِ وَ کِتمانُ الوَجَع وَ کِتمانُ المصیبَةِ.


چهار چیز از گنجهای نیکوکاری است:

پنهان داشتن حاجت، صدقه پنهانی، نهان داشتن درد و نهان داشتن مصیبت. 


 بحارالانوار ج75 ص175 

[قهرمان علقمه]

امام باقر عليه‏السلام :


  بنده مؤمنش را با بلا مورد لطف قرار می دهد ،
چنانکه سفر کرده ای برای خانواده خود هدیه می فرستد ، و او را از دنیا پرهیز می دهد ،
چنانکه طبیب مریض را پرهیز می دهد .  

 بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (180)  

[قهرمان علقمه]

امام باقر عليه‏السلام :

 خداوند عزوجل از میان بندگان مؤمنش آن بنده ای را دوست دارد که بسیار دعا کند ، پس بر شما باد دعا در هنگام سحر تا طلوع آفتاب ،
زیرا آن ، ساعتی است که درهای آسمان در آن هنگام باز گردد و روزیها در آن تقسیم گردد و حاجتهای بزرگ بر آورده شود .  

 کافی ، ج 2 ، ص (478)  

[قهرمان علقمه]

  




امام محمد باقر (ع)


 هيچ قطره اي نزد خداوند ، محبوبتر از قطره اشکي که در تاريکي شب از ترس خدا و براي او ريخته شود ، نيست .  
 کافي ، ج 2 ، ص (482) 

 افزايش نعمت از جانب خداوند قطع نمي شود ، مگر اينکه شکر از جانب بندگان قطع گردد . 

 بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 68، ص (54) 

 خداوند دنيا را به دوست و دشمن خود مي دهد ، اما دينش را فقط به دوست خود مي بخشد . 
 بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 2 ، ص (215) 

[قهرمان علقمه]

  




امام باقر(ع) :



طبیعت بشر با شهوت و میل و حرص و ترس و خشم و لذت آمیخته شده است ، جز آنکه در بین مردم کسانی هستند که این پیوند و کشش طبیعی را با نیروی تقوی

و حیاء و تنزه مهار کرده اند. موقعیکه نفس متجاوزت ، تو رابه گناه می خواند به آسمان با عظمت و کیهان حیرت زا نگاه کن و از خداوند بزرگی که جهان را آفریده

و بر آن حکومت می کند بترس و از گناه خودداری کن ، اگر از خداوند توانا خوف نداری به زمین نظر افکن شاید از حکومت بشری و افکار عمومی شرم کنی

و مرتکب معصیت نشوی ، اگر جرات و جسارتت به جایی رسیده که نه از حکومت الهی میترسی و نه از مردم زمین شرم داری خود را از صف انسانها خارج بدان

و درعدد بهائم و حیوانات به حساب آور.


 الحدیث جلد 1 صفحه 71 

[Labbaik]

  نام  


امام باقر(ع):

 مَنْ عَلَّمَ بابَ هُدىً فَلَهُ مِثْلُ أجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهِ، وَلايَنْقُصُ اُولئِكَ مِنْ أجُورِهِمْ.

هركس راه هدايت و سعادتى را بگشايد و يا به ديگران تعليم دهد،
اجر و پاداش او همانند كسى است كه به آن كار خير عمل كرده باشد بدون آن كه از پاداش عمل كنندگان كسر شود.  


  الشّيعة: ج 1، ص  

  پرفروغش مبارک 

[Labbaik]

  نام  


باقرالعلوم(ع) فرمود:

 مَنْ دَعَا اللهَ بِنا أفْلَحَ، وَ مَنْ دَعاهُ بِغَيْرِنا هَلَكَ وَ اسْتَهْلَكَ.

هر كه خداوند را به وسيله ما بخواند و ما را واسطه قرار دهد رستگار و موفّق خواهد شد.
و كسى كه غير از ما اهل بيت ـ عصمت و طهارت ـ را وسيله گرداند نااميد و هلاك خواهد گشت.  


  شيخ طوسى: ج 1، ص  

[قهرمان علقمه]

  



قالَ الاْ مامُ ابوجَعْفَر محمّد بنِ عليّ باقرُ العلومِ صَلواتُ اللّه وَ سَلامُهُ عَلَيْه :


 إ ذا اءرَدْتَ اءنْ تَعْلَمَ اءنَّ فى كَ خَيْراً، فَانْظُرْ إ لى قَلْبِكَ فَإ نْ كانَ يُحِبُّ اءهْلَ طاعَةِ اللّهِ وَ يُبْغِضُ اءهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَفيكَ خَيْرٌ؛ وَاللّهُ يُحِبُّك ،

وَ إ ذا كانَ يُبْغِضُ اءهْلَ طاعَةِ اللّهِ وَ يُحِبّ اءهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَلَيْسَ فيكَ خَيْرٌ؛ وَ اللّهُ يُبْغِضُكَ، وَالْمَرْءُ مَعَ مَنْ اءحَبَّ.(1) 



 
فرمود: اگر خواستى بدانى كه در وجودت خير و خوشبختى هست يا نه ، به درون خود دقّت كن اگر اهل عبادت و طاعت را دوست دارى و از

اهل معصيت و گناه ناخوشايندى ، پس در وجودت خير و سعادت وجود دارد؛ و خداوند تو را دوست مى دارد.

ولى چنانچه از اهل طاعت و عبادت ناخوشايند باشى و به اهل معصيت عشق و علاقه ورزيدى ، پس خير و خوبى در تو نباشد؛ و خداوند تو را

دشمن دارد.

و هر انسانى با هر كسى كه به او عشق و علاقه دارد، با همان محشور مى گردد. 

 اصول كافى : ج 2، ص 103، ح 11، وسائل الشّيعة : ج 16، ص 183، ح 1. 

[mona m]

 
  
  
  دو پناهگاه محكم از عذاب خدا در کلام امام باقر(علیه السلام)  
  
  
   رسول اکرم (صلی الله علیه و آله )فرمودند بودن من در ميان شما و استغفار , پناهگاه محكمى از عذاب است اکنون پناهگاه بزرگتر از ميان ما رفته و استغفار باقى مانده است.    
    
    
    
      
  
    راوى مى‌گويد شنيدم كه امام محمد باقر (علیه السلام)         فرمود:"رسول خدا (صلى الله عليه و آله) مى‌فرمودند: بودن من در ميان شما و استغفار پناهگاه محكمى از عذاب است." اكنون پناهگاه بزرگتر از ميان ما رفته و استغفار باقى مانده است. پس زياد استغفار كنيد زيرا گناهان را از بين مى برد.خداى عزوجل مى‌فرمايد: "در حالى كه تو در ميان آنها هستى خداوند آنها را عذاب نمى‌كند و نيز در حالى كه استغفار مى‌كنند خداوند آنان را عذاب نمى‌كند."    
    متن حدیث:    
     محمد بن على ماجيلويه رضى الله عنه قال حدثنى محمد بن يحيى عن محمد بن احمد عن موسى بن جعفر عن الحسن بن على بن بقاح عن صالح بن عقبه عن عبدالله بن محمد الجعفى عن ابى جعفر عليه السلام قال سمعته يقول كان رسول الله صلى الله عليه و آله يقول مقامى فيكم و الاستغفار لكم حصن حصين من العذاب فمضى اكبر الحصنين و بقى الاستغفار فاكثروا منه فانه ممحاه للذنوب قال الله عزوجل (و ما كان الله ليعذبهم و انت فيهم و ما كان الله معذبهم و هم يستغفرون).  : شیعه