فلسفه شکرگزاری

[Majid-A-Fard]

 [FONT=B Zar]ضمن عرض سلام، سوال من در مورد فلسفه شکرگزاری است. اصولا در زندگی روزمره وقتی از کسی تشکر میکنیم که لطفی در حق ما کرده باشد. مثلا اگر کسی نیاز ما به گرسنگی را رفع کند از او تشکر می کنیم. ولی در مورد خدا این منطقی به نظر نمی رسد. زیرا خود خدا اصل نیاز را به ما داده است. بنابر این رفع این نیاز وظیفه به نظر می رسد نه لطف. مثلا اگر ما بدن دوستمان را عمدا با کارد زخمی کنیم و بعد نسبت به مداوای آن اقدام کنیم آیا دوستمان باید تشکر کند. با اینکه اینجانب همیشه بطور فطری سعی می کنم شکر گزار خدا یاشم ولی این سوال همیشه برایم مطرح است که چرا باید برای یک لقمه نانی که حدافل نیاز من به گرسنگی را جواب می دهد باید شکر گزار باشم در حالی که نیاز به غذا را نیز خود خدا به من داده است پس باید خودش نیاز مرا رفع کند و نیازی به شکر گزاری هم ندارد. با  




 

[110]

  « بسم الله الرحمن الرحیم »   بر شما

دوست دارم با مطرح کردن چند پرسش خود حضرت عالی به پاسخ مورد نظرتان دست یابید.

ا  در بدن دوست شما غده سرطانی مرگباری بوده و تنها راه برای ادامه حیات و پیمودن سیر تکاملیش خارج نمودن غده از بدنش باشد،
 
و شما پس از شکافتن بدن وی با کارد غده را بیرون آوردید ...

آيا به دوست خود لطف نکرده اید ؟

و آيا پس از مداوای کامل او شایسته سپاس هستید ؟

و آيا اگر شما پس از خارج نمودن غده، بدن مریض را پانسمان ننموده و به تدریج فرضا با مدت بیشتری بدن مریض بهبود یابد دیگر شایسته تشکر نیستید ؟

امیدوارم طرح این سوالات شما دوست گرامی را به پاسخ دلخواه خود نزدیکتر نماید.

[Majid-A-Fard]

با سلام و ضمن تشکر فراوان از شما دوست عزیز. البته توضیحات شما تا حد زیادی قابل قبول است ولی خواهش میکنم توجه کنید که منظور من کمی عمیقتر است. در مثال مذکور اگر همان دوست شما باعث ایجاد غده سرطانی شده باشد چه؟ در بحث شکر گزاری بدیهی است که اصل نیاز را خود خداوند متعال در انسان ایجاد کرده در حالی که در مثال شما غده سرطانی توسط دوست شما ایجاد نشده است. با تشکر فراوان منتظر توضیحات بیشتر شما و دیگر دوستان هستم. ضمناً بنظر می رسد که این موضوع را باید در یک جای دیگری که مرتبط باشد مطرح می کردم ولی چون بار اولم بود اشتباه کردم. لذا از دوستان دست اندر کار سایت تقاضا دارم اگر امکان دارد موضوع را بطور کامل به یک شاخه مرتبط انتقال دهند.

[110]

 « بسم الله الرحمن الرحیم » 
با سلام مجدد خدمت شما دوست محترم

در بحث شکر گزاری بدیهی است که اصل نیاز را خود خداوند متعال در انسان ایجاد کرده در حالی که در مثال شما غده سرطانی توسط دوست شما ایجاد نشده است.

آيا شما قبول دارید که تمامی موجودات از ابتدای آفرینش ذاتا محتاج بوده و الی الابد محتاج خواهند ماند ؟

آيا شما اصل نیاز در فطرت و وجود آدمی را همچون غده سرطان مانع سير تکامل او میدانید ؟

میان غده سرطان و اصل نیاز در وجود آدمی چه شباهتی مشاهده میکنید ؟