@&*&@ ولاد ت باسعادت حضرت مهدي (عح) مبارك باد (عج) @&*&@

[طهورا]

 [External Link Removed for Guests] 



11- شیخ طوسى و كفعمى فرموده‌اند كه در این شب این دعا خوانده شود:

اِلهى تَعَرَّضَ لَكَ فى هذَا اللَّیْلِ الْمُتَعَرِّضُونَ
خدایا خواهندگان در این شب به درگاه تو آمدند

وَ قَصَدَكَ الْقاصِدُونَ وَ اَمَّلَ فَضْلَكَ وَ مَعْرُوفَكَ الطّالِبُونَ وَ لَكَ فى
و قاصدان تو را مقصد خویش قرار دادند و خواهشمندان فضل و نیكى تو را آرزو كردند و تو در

هذَا اللّیْلِ نَفَحاتٌ وَ جَواَّئِزُ وَ عَطایا وَ مَواهِبُ تَمُنُّ بِها عَلى مَنْ تَشاَّءُ
این شب بخشش‌ها و جوایز و عطاهایى و بهره‌هایى دارى كه به هر یك از بندگانت بخواهى

مِنْ عِبادِكَ وَ تَمْنَعُها مَنْ لَمْ تَسْبِقْ لَهُ الْعِنایَةُ مِنْكَ وَها اَنَا ذا عُبَیْدُكَ
عطا خواهى كرد و از آن كس كه عنایت تو نسبت به او سبقت نگرفته است آن را باز دارى و من اینك آن بنده كوچك

الْفَقیرُ اِلَیْكَ الْمُؤَمِّلُ فَضْلَكَ وَ مَعْرُوفَكَ فَاِنْ كُنْتَ یا مَولاىَ تَفَضَّلْتَ
و نیازمند درگاه تو و آرزومند فضل و نیكى تو هستم پس اى مولاى من اگر بنا دارى

فى هذِهِ اللَّیْلَةِ عَلى اَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ وَ عُدْتَ عَلَیْهِ بِعائِدَةٍ مِنْ عَطْفِكَ
در این شب بر كسى از خلق خویش تفضلى فرمایى و جایزه‌اى از روى مهر و عطوفت به او بدهى

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ الْخَیِّرینَ
پس درود فرست بر محمد و آل محمد آن پاكان پاكیزه برگزیده برتر

الْفاضِلینَ وَجُدْ عَلَىَّ بِطَولِكَ وَ مَعْرُوفِكَ یا رَبَّ الْعالَمینَ وَ صَلَّى اللّهُ
و از نعمت و نیكى خویش بر من نیز لطف فرما اى پروردگار جهانیان و درود خدا

عَلى مُحَمَّدٍخاتَمِ النَّبیّینَ وَ الِهِ الطّاهِرینَ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً اِنَّ اللّهَ حَمیدٌ مَجیدٌ
بر محمد خاتم پیمبران و بر آل پاكش و تحیت فراوان كه همانا خداوند ستوده و بزرگوار است

اَللّهُمَّ اِنّى اَدْعُوكَ كَما اَمَرْتَ فَاسْتَجِبْ لى كَما وَعَدْتَ اِنَّكَ
خدایا من تو را مىخوانم چنانچه دستور فرمودى پس دعایم را مستجاب كن چنانكه وعده فرمودى كه

لا تُخْلِفُ الْمیعادَ.
به راستى تو خلف وعده نمى كنى .
و این دعائیست كه در سحرها در عقب نماز شفع خوانده مى شود.




 [External Link Removed for Guests] 
   

[طهورا]

 [External Link Removed for Guests] 
 

12- بجا آورده شود سجده‌ها و دعاهایى را كه از رسول خدا صلى الله علیه و آله روایت شده كه در سجده می‌گفتند:

سَجَدَ لَكَ سَوادى وَ خَیالى وَ آمَنَ بِكَ فؤادى هذِهِ یَداىَ وَ ماجَنَیْتُهُ
به خاك افتاد براى تو سراپایم و اندیشه‌ام و ایمان آورد به تو دلم، این است هر دو دستم و آنچه جنایتى كه

عَلى نَفْسى یا عَظیمُ [عَظیماً] تُرْجى لِكُلِّ عَظیمٍ اِغْفِرْ لِىَ الْعَظیمَ فَاِنَّهُ لایَغْفِرُ
بر خویش كردم اى بزرگى كه در هر كار بزرگى امید به او است بیامرز گناه بزرگم را كه نیامرزد

الذَّنْبَ الْعَظیمَ اِلا الرَّبُّ الْعَظیمُ
گناه بزرگ را جز پروردگار بزرگ
پس، از سجده سر برمی‌داشتند و دوباره به سجده می‌رفتند و می‌گفتند:

اَعُوذُ بُنُورِ وَجْهِكَ الَّذى اَضائَتْ لَهُ السَّمواتُ
پناه برم به نور ذات تو كه روشن شد به او آسمان‌ها

وَالاْرَضُونَ وَانْكَشَفَتْ لَهُ الظُّلُماتُ وَ صَلَحَ عَلْیْهِ اَمرُ الاْوَّلینَ
و زمین‌ها و برچیده شد به او تاریكی‌ها و اصلاح شد به او كار اولین

وَالاْخِرینَ مِنْ فُجاءَةِ نَقِمَتِكَ وَ مِنْ تَحْویلِ عافِیَتِكَ وَ مِنْ زَوالِ
و آخرین از ناگهانى رسیدن عذابت و از پا برجا شدن تندرستى تو و از زائل شدن

نِعْمَتِكَ اَللّهُمَّ ارْزُقْنى قَلْباً تَقِیّاً نَقِیّاً وَ مِنَ الشِّرْكِ بَریئاً لا كافِراً ولا شَقِیّاً
نعمتت خدایا روزیم گردان دلى پاك و پاكیزه و مبراى از شرك كه نه كافر باشد و نه اهل شقاوت
سپس بر خاك می‌نهاد دو طرف صورت خود را و می‌گفت:

عَفَّرْتُ وَجْهى فِى التُّرابِ
مالیدم به خاك رویم را

وَ حُقَّ لى اَنْ اَسْجُدَ لَكَ.
و بر من سزا است كه برایت سجده كنم .

پس از این اعمال رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود امشب شبى است كه در آن قسمت مى شود روزی‌ها، و در آن نوشته مى شود اَجَلْ‌ها، و در آن نوشته مى شود روندگان به حج. همانا خداى تعالى در این شب مى آمرزد از بندگان خود، بیشتر از عدد موهاى بُزهاى قبیله كَلْب و مى فرستد خداى تعالى ملائكه خود را از جانب آسمان به سوى زمین در مكه. 


 [External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

 [External Link Removed for Guests]

  13- نماز جناب جعفر را به جا آورده شود.

14- بجا آورده شود نمازهاى این شب، از جمله نمازی كه روایت كرده ابویحیى صَنْعانى از حضرت باقر و صادق عَلیهِم االسَّلام و هم روایت كرده‌اند از آن دو بزرگوار سى نفر از كسانى كه مورد وثوق و اعتماد است به ایشان كه آن دو بزرگوار فرمودند كه هرگاه شب نیمه شعبان شد .

پس بجا آور چهار ركعت نماز، بخوان در هر ركعت حمد و قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ صد مرتبه پس چون فارغ شدی بگو :

اَللّهُمَّ اِنّى اِلَیْكَ فَقیرٌ وَمِنْ
خدایا من به درگاهت نیازمندم و از

عَذاِبكَ خائِفٌ مُسْتَجیرٌ اَللّهُمَّ لا تُبَدِّلْ اِسْمى وَلا تُغَیِّرْ جِسْمى
عذاب و شكنجه‌ات ترسان و پناه خواهم خدایا نامم را (از زمره موحدان) عوض مكن و جسمم را دگرگون مكن

وَلاتَجْهَدْ بَلاَّئى وَلا تُشْمِتْ بى اَعْداَّئى اَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عِق ابِكَ
و آزمایشم را سخت مكن و دشمن شادم مفرما پناه مىبرم به عفوت از كیفرت

وَ اَعُوذُ بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذابِكَ وَ اَعُوذُ بِرِضاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَ اَعُوذُبِكَ
و پناه مىبرم به رحمتت از عذابت و پناه مى برم به خشنودیت از خشمت و پناه مى برم

مِنْكَ جَلَّ ثَناَّؤُكَ اَنْتَ كَما اَثْنَیْتَ عَلى نَفْسِكَ وَ فَوْقَ ما یَقُولُ الْقآئِلُونَ.
به خودت از خودت مدح تو والا است و تو چنانى كه خود ثناى خود كرده‌اى و بالاتر از آنى كه مردم گویند.   [External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

 [External Link Removed for Guests]  



روز نیمه شعبان

عید مولود شریف امام دوازدهم مَوْلانا وَ اِمامُنا الْمَهْدِىُّ حضرت حجّة بن الحسن صاحبُ الزَّمان صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ است :

وَ یُسْتَحَبُّ زِیارَتُهُ علیه السلام فى كُلِّ زَمانٍ وَ مَكانٍ وَ الدُّعآءُ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ عِنْدَ
و مستحب است زیارت آن حضرت علیه السلام در هر زمان و مكان و در هر جا و دعا براى تعجیل ظهور آن حضرت در هنگام

زِیارَتِهِ وَ تَتَاَكَّدُ زِیارَتُهُ فِى السِّرْدابِ بِسُرَّمَنْ رَاى وَ هُوَالْمُتَیَقَّنُ ظُهُورُهُ
زیارت و بخصوص تاكید شده به زیارت آن حضرت در سرداب سامراء، و ظهور آن حضرت

وَ تَمَلُّكُهُ وَ اَنَّهُ یَمْلاَُ الاْرْضَ قِسْطا وَ عَدْلا كَما مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا
و فرمانروائیش مسلم است و او است كه زمین را پر از عدل و داد كند چنانچه پر شده باشد از ستم و بیدادگرى

قَدْرَها غَیْرُكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.
نتواند جز تو اى مهربان‌ترین مهربانان.


 
 [External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

  [External Link Removed for Guests]   
 
 قال الإمام المهدي،صاحب العصر و الزّمان عجّل الله تعالى فرجه الشّريف:  
 
 [COLOR=#c00000]الَّذى يَجِبُ عَلَيْكُمْ وَ لَكُمْ أنْ تَقُولُوا: إنّا قُدْوَةٌ وَ أئِمَّةٌ وَ خُلَفاءُ اللهِ فى أرْضِهِ،  [COLOR=#c00000]وَ اُمَناؤُهُ

عَلى خَلْقِهِ، وَ حُجَجُهُ فى بِلادِهِ، نَعْرِفُ الْحَلالَ وَ الْحَرامَ،  [COLOR=#c00000]وَ نَعْرِفُ تَأْويلَ الْكِتابِ وَ

فَصْلَ الْخِطابِ   
 امام زمان (عجّل الله تعالى فرجه الشّريف) مي فرمايند:  
 [COLOR=#000000]بر شما واجب است و به سود شما خواهد بود كه معتقد باشيد بر اين كه  [COLOR=#000000]ما اهل بيت رسالت، محور و اساس امور، پيشوايان هدايت و خليفه  [COLOR=#000000]خداوند متعال در زمين هستيم. همچنين ما  [COLOR=#000000]امين خداوند بر بندگانش  [COLOR=#000000]و حجّت او در جامعه مى باشيم، حلال و حرام را مى شناسيم،  [COLOR=#000000]تأويل و تفسير آيات قرآن را عارف و آشنا هستيم.    

(تفسير عيّاشى: ج 1، ص 16، بحارالأنوار: ج 89، ص 96، ح 58)  
 

[External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

 [External Link Removed for Guests]  


القاب حضرت مهدي عج الله تعالي ظهوره

مرحوم ثقة الاسلام نورى در بيان اسماء شريفه امام عصر (عليه السلام)، با استناد به آيات و روايات و کتب آسمانى پيشين و تعبيرات راويان و تاريخ نگاران تعداد يکصد و هشتاد و دو اسم و لقب براى حضرت مهدى(عليه السلام)ذکر مى کند و مدّعى است که در اين مقام، از استنباطهاى شخصى و استحسانهاى غير قطعى خوددارى نموده است که در غير اين صورت چندين برابر اين اسماء و القاب، قابل استخراج از کتب مختلفه بود. که از آن جمله است:

محمّد، احمد، عبداللّه، محمود، مهدى، برهان، حجّت، حامد، خلف صالح، داعى، شريد صاحب، غائب، قائم، منتظر و... .


کنيه هاى آن حضرت عبارتند از:

ابوالقاسم (هم کنيه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم))، ابوعبداللّه، اباصالح که مرحوم نورى ابو ابراهيم، ابوالحسن و ابوتراب را نيز از کنيههاى ايشان شمرده است.


در اينجا به ذکر پارهاى عناوين و صفات که در ضمن زيارتهاى مختلفه و ادعيه مربوط به حضرت مهدى (عليه السلام) مورد تصريح قرار گرفته است اشاره داريم، با اين اميد که دقّت و تأمّلى در آنها، ما را با شئونات مختلفه آن بزرگوار آشنا ساخته و مقاماتى را که غالباً از لسان معصومين(عليهم السلام) در ضمن اين دعاها و زيارتها براى امام دوازدهم(عليه السلام)بر شمرده شده براىمان روشنتر سازد.


قابل ذکر اينکه تمام اين عناوين و اوصاف بطور خاص در مورد حضرت مهدى(عليه السلام)وارد گرديده، اگرچه بسيارى از آنها در مورد ساير امامان بزرگوار اسلام(عليهم السلام)نيز مى تواند مصداق داشته باشد.
 
 [External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

  


ديگر اينکه، آنچه ذکر مى شود نه به ادّعاى اسم يا لقب آن حضرت، بلکه به عنوان بهرهورى از تعابير موجود در نصوص زيارت و دعاست، اعم از اينکه واژهاى مفرد يا جمله هاى توصيفى باشد.


بقيّة اللّه: باقيمانده خدا در زمين.


خليفة اللّه: جانشين خدا در ميان خلايق.


وجه اللّه: مظهر جمال وجلال خدا، سمت و سوى الهى که اولياى حق رو به او دارند.


باب اللّه: دروازه همه معارف الهى، درى که خدا جويان براى ورود به ساحت قدس الهى، قصدش مىکنند.


داعى اللّه: دعوت کننده الهى، فرا خواننده مردم به سوى خدا، منادى راستين هدايت الى اللّه.


سبيل اللّه: راه خدا، که هرکس سلوکش را جز در راستاى آن قرار دهد سر انجامى جز هلاکت نخواهد داشت.


ولى اللّه: سر سپرده به ولايت خدا و حامل ولايت الهى، دوست خدا.


حجة اللّه: حجّت خدا، برهان پروردگار، آن کس که براى هدايتِ در دنيا، و حسابِ در آخرت به او احتجاج مىکنند.


نور اللّه: نور خاموشى ناپذير خدا، ظاهر کننده همه معارف و حقايق توحيدى، مايه هدايت رهجويان.


عين اللّه: ديده بيدار خدا در ميان خلق، ديدبان هستى، چشم خدا در مراقبت کردار بندگان.


سلالة النّبوّة: فرزند نبوّت، باقيمانده نسل پيامبران.


خاتم الاوصياء: پايان بخش سلسله امامت، آخرين جانشين پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم).


علم الهدى: پرچم هدايت، رايت هميشه افراشته در راه اللّه، نشان مسير حقيقت.


سفينة النّجاة: کشتى نجات، وسيله رهايى از غرقاب ضلالت، سفينه رستگارى.


عين الحيوة: چشمه زندگى، منبع حيات حقيقى.


القائم المنتظر: قيام کننده مورد انتظار، انقلابى بىنظيرى که همه صالحان چشم انتظار قيام جهانى اويند.


العدل المشتهر: عدالت مشهور، تحقق بخش عدالت موعود.


السيف الشاهر: شمشير کشيده حق، شمشير از نيام بر آمده در اقامه عدل و داد.


القمر الزّاهر: ماه درخشان، ماهتاب دلفروز شبهاى سياه فتنه و جور.


شمس الظلاّم: خورشيد آسمان هستى ظلمت گرفتگان، مهر تابنده در ظلمات زمين.


ربيع الأنام: بهار مردمان، سر فصل شکوفايى انسان، فصل اعتدال خلايق.


 [External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

  


نضرة الأيّام: طراوت روزگار، شادابى زمان، سرّ سرسبزى دوباره تاريخ.


الدين المأثور: تجسّم دين، تجسيد آيين بر جاى مانده از آثار پيامبران، خودِ دين، کيان آيين، روح مذهب.


الکتاب المسطور: قرآن مجسّم، کتاب نوشته شده با قلم تکوين، معجزه پيامبر در هيئت بشرى.


صاحب الأمر: دارنده ولايت امر الهى، صاحب فرمان و اختياردار شريعت.


صاحب الزمان: اختيار دارِ زمانه، فرمانده کل هستى به اذن حق.


مطهّر الأرض: تطهير کننده زمين که مسجد خداست، از بين برنده پليدى و ناپاکى از بسيط خاک.


ناشر العدل: برپا دارنده عدالت، بر افرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گيتى.


مهدى الامم: هدايتگر همه امّتها، راه يافته راهنماى همه طوايف بشريت.


جامع الکَلِم: گردآورنده همه کلمهها بر اساس کلمه توحيد، وحدت بخش همه صفها.


ناصر حق اللّه: ياريگر حقِ خدا، ياورِ حقيقت.


دليل ارادة اللّه: راهنماى مردم به سوى مقاصد الهى، راه بلد و راهبر انسانها در راستاى اراده خداوند.


الثائر بأمر اللّه: قيام کننده به دستور الهى، بر انگيخته به فرمان پروردگار، شورنده بر غير خدا به امر خدا.


محيى المؤمنين: احياگر مؤمنان، حياتبخش دلهاى اهل ايمان.


مبير الکافرين: نابود کننده کافران، درهم شکننده کاخ کفر، هلاک کننده کفار.


معزّ المؤمنين: عزّت بخش مؤمنان، ارزش دهنده اهل ايمان.


مذلّ الکافرين: خوار کننده کافران، درهم شکننده جبروتِ کفر پيشگان.


منجى المستضعفين: نجات دهنده مستضعفان، رهايى بخش استضعاف کشيدگان.


سيف اللّه الّذى لاينبو: شمشير قهر خدا که کندى نپذيرد.


ميثاق اللّه الّذى أخذه: پيمان بندگى خدا که از بندگان گرفته شده.



 [External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

  

مدار الدهر: مدار روزگار، محور گردونه وجود، مرکز پيدايش زمان.


ناموس العصر: نگهدارنده زمان، کيان هستى دوران.


کلمة اللّه التامه: کلمه تامّه خداوند، حجّت بالغه الهى.


تالى کتاب اللّه: تلاوت کننده کتاب خدا، قارى آيات کريمه قرآن.


وعداللّه الّذى ضمنه: وعده ضمانت شده خدا، پيمان تخلّف ناپذير الهى.


رحمة اللّه الواسعة: رحمت بىپايان خدا، لطف و رحمت بى کرانه پروردگار رحمت گسترده حق.


حافظ اسرار رب العالمين: نگهبان اسرار پروردگار، حافظ رازهاى ربوبى.


معدن العلوم النبويّه: گنجينه دانشهاى پيامبرى ـ خزانه معارف نبوى.


نظام الدين: نظام بخش دين.


يعسوب المتقين: پيشواى متقين.


معزّ الاولياء: عزت بخش ياران.


مذلّ الأعداء: خوار کننده دشمنان.


وارث الانبياء: ميراث بر پيامبران.


نور ابصار الورى: نور ديدگان خلايق.


الوتر الموتور: خونخواه شهيدان.


کاشف البلوى: بر طرف کننده بلاها.


المعد لقطع دابر الظلمه: مهيّا شده براى ريشه کن کردن ظالمان.


المنتظر لاقامة الأمت و العوج: مورد انتظار براى از بين بردن کژيها و نادرستىها.


المترجى لازالة الجور و العدوان: مورد آرزو براى بر طرف کردن ستم و تجاوز.


المدّخّر لتجديد الفرائض و السنن: ذخيره شده براى تجديد واجبات و سنن الهى.


المؤمّل لاِحياء الکتاب وحدوده:مورد اميد براى زنده ساختن دوباره قرآن و حدود آن.


جامع الکلمة على التقوى: گرد آورنده مردم بر اساس تقوى.


السبب المتصل بين الأرض و السماء: واسطه بين آسمان و زمين، کانال رحمت حق بر خلق.


صاحب يوم الفتح و ناشرراية الهدى: صاحب روز پيروزى و بر افرازنده پرچم هدايت.


مؤلف شمل الصلاح و الرضا: الفت دهنده دلها بر اساس رضايت و درستکارى.


الطالب بدم المقتول بکربلا: خونخواه شهيد کربلا.


المنصور على من اعتدى عليه وافترى: يارى شده عليه دشمنان وافترا زنندگان.


المضطرّ الّذى يجاب اذا دعى: پريشان و درماندهاى که چون دعا کند دعايش مستجاب شود.



 [External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests] 

[طهورا]

 [COLOR=black][SIZE=150][External Link Removed for Guests]   
 روزي سر آيد اين شب هجران  

 [External Link Removed for Guests] 
   ستاره می شمرم ز انتظار  
  ياد مهر روی تو ای شهريار  

  ماه و اختران ، شب هجران نشسته  
  کاروان ، بشارتی آرد ز يار  

  سر آيد اين شب هجران ، تو شاد  
  پرده فلک ، به درآيد نگار  

  که مژده برند، از شب  
  خيال او ، پرد از شاخسار  

  و من و دل و شمع و شب  
  ز اشتياق تو در انتظار  

  گلستان ، همه با سوز و ساز  
  خوش به ياد تو ، ای گلعذار  

  شب فراق کشد تا به روز  
  دست عشق داده سپهر، اختيار  

  چشم اشکبار و دل آتشين چو  
  " الهی" ، از پی يار و ديار    
  [COLOR=green]" مهدی الهی قمشه ای "    



 [External Link Removed for Guests]