..*.. دوستی واقعی ..*..
اکنون مسأله ی مهم این است که به عظمت حضرت امیر المؤمنان علی بن ابی طالب (ع) آگاهی پیدا کنیم؛ آن هم آگاهی عملی.
شخصی به دیگری می گوید: من قلبا شما را دوست دارم. جزاک الله خیرا؛
باور کنید اهل کوفه هم امام حسین (ع) را دوست داشتند. ولی تنها محبت قلبی کفایت نمی کند.
فرزدق به امام حسین (ع) عرض کرد: « قلوبهم معک و سیوفهم علیک».
چه فایده ای دارد؟!! قلب های آنان با امام حسین (ع) باشد، ولی علی اصغر (ع) را بکشند. آیا قیمت دارد؟!!
امام حسین (ع) در راه کربلا به فرزدق، شاعر مشهور برخورد کردند، از او پرسیدند: اهل کوفه چگونه افرادی هستند؟
در جواب عرض کرد: قلب های آنان با توست؛ اما ابن زیاد پول داده، شمشیر آنان بر علیه تو شده است.
آیا ارزش داشت که تنها با قلوب خویش امام (ع) را می خواستند؟
وقتی که شمشیرها هم با قلب ها باشد، کار پیش می رود و ارزش دارد.
ما ادعا داریم حضرت امیر المؤمنان (ع) را دوست داریم. آیا علامت های دوستی در ما وجود دارد؟
آیا فضایل آن حضرت را در دنیا منتشر کرده ایم؟ چه کتاب هایی درباره ی حضرتش نوشته ایم؟
می بایست نهایت سعی خویش را به کار گیریم، تلاش کنیم و همت داشته باشیم.
تا هم در دل و هم در عمل پيرو آنها شويم انشاءالله .
