سوره مبارکه مطففين

[محمد علي]

  الله الرحمن الرحیم

سوره مبارکه المطففین


ترتیب : سوره 83 ؛

( جزء سی ام ؛ ص 587)

محل نزول : مکه

آیات :  



بصورت pdf :

[External Link Removed for Guests]


بصورت text نیز در ذیل آمده است :

[محمد علي]

  

[محمد علي]

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

واى بر كم‏فروشان! (1)

آنان كه وقتى براى خود پيمانه مى‏كنند، حق خود را بطور كامل مى‏گيرند; (2)

اما هنگامى كه مى‏خواهند براى ديگران پيمانه يا وزن كنند، كم مى‏گذارند! (3)

آيا آنها گمان نمى‏كنند كه برانگيخته مى‏شوند، (4)

در روزى بزرگ; (5)

روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان مى‏ايستند. (6)

چنين نيست كه آنها (درباره قيامت) مى‏پندارند، به يقين نامه اعمال بدكاران در «سجّين‏» است! (7)

تو چه مى‏دانى «سجين‏» چيست؟ (8)

نامه‏اى است رقم زده شده و سرنوشتى است حتمى! (9)

واى در آن روز بر تكذيب‏كنندگان! (10)

همانها كه روز جزا را انكار مى‏كنند. (11)

تنها كسى آن را انكار مى‏كند كه متجاوز و گنهكار است! (12)

(همان كسى كه) وقتى آيات ما بر او خوانده مى‏شود مى‏گويد: «اين افسانه‏هاى پيشينيان است!» (13)

چنين نيست كه آنها مى‏پندارند، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته است! (14)

چنين نيست كه مى‏پندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند! (15)

سپس آنها به يقين وارد دوزخ مى‏شوند! (16)

بعد به آنها گفته مى‏شود: «اين همان چيزى است كه آن را انكار مى‏كرديد!» (17)

چنان نيست كه آنها (درباره معاد) مى‏پندارند، بلكه نامه اعمال نيكان در «عليين‏» است! (18)

و تو چه مى‏دانى «عليين‏» چيست! (19)

نامه‏اى است رقم‏خورده و سرنوشتى است قطعى، (20)

كه مقربان شاهد آنند! (21)

مسلما نيكان در انواع نعمت‏اند: (22)

بر تختهاى زيباى بهشتى تكيه كرده و (به زيباييهاى بهشت) مى‏نگرند! (23)

در چهره‏هايشان طراوت و نشاط نعمت را مى‏بينى و مى‏شناسى! (24)

آنها از شراب (طهور) زلال دست‏نخورده و سربسته‏اى سيراب مى‏شوند! (25)

مهرى كه بر آن نهاده شده از مشك است; و در اين نعمتهاى بهشتى راغبان بايد بر يكديگر پيشى گيرند! (26)

اين شراب (طهور) آميخته با «تسنيم‏» است، (27)

همان چشمه‏اى كه مقربان از آن مى‏نوشند. (28)

بدكاران (در دنيا) پيوسته به مؤمنان مى‏خنديدند، (29)

و هنگامى كه از كنارشان مى‏گذشتند آنان را با اشاره تمسخر مى‏كردند، (30)

و چون به سوى خانواده خود بازمى‏گشتند مسرور و خندان بودند، (31)

و هنگامى كه آنها را مى‏ديدند مى‏گفتند: «اينها گمراهانند!» (32)

در حالى كه هرگز مامور مراقبت و متكفل آنان ( مؤمنان) نبودند! (33)

ولى امروز مؤمنان به كفار مى‏خندند، (34)

در حالى كه بر تختهاى آراسته بهشتى نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مى‏نگرند! (35)

آيا (با اين حال) كافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (36)