سلام علیکم
امروز سر کلاس فلسفه نشسته بودیم که استاد مطلبی رو برای رفع خستگی دانشجو ها گفت که برای من جالب بود .
اتفاقا هفته پیش اول خرداد 1388 بعد از گفتمان اخبار قرآنی سیمای قرآن به روال همیشگی درسهای اخلاقی مرحوم آقای
مجتهدی رو پخش میکرد که آقای مجتهدی هم اون هفته حدیثی نقل که اونم برام جالب بود که با صحبت امروز استادمون میشد
کنار هم گذاشتش .
که باعث شد من
آقای مجتهدی گفتن که حدیث داریم که یکی از ائمه ( البته فکر میکنم اسم ائمه رو قید کردن منتها من جایی بودم که شلوغ بود
دقیق نتونستم گوش کنم ولی متن حدیث رو تقریبا فهمیدم و مطمئن هستم که درسته )
گفتن که حدیث داریم که یکی از ائمه در باره گمان نیک داشتن به خدا فرمود : شخصی را به طرف جهنم میبرن میگن داخل شو
ولی او داخل نمیشود وقتی دلیلش رو میپرسن میگه که من تا حالا گمان و ظن نیک به خدا داشتم و فکر میکردم که ادم رو به جهنم
نمیبره وگرنه گناه نمیکردم
که در این هنگام خدا میگه چون این گمان رو به من داشته به جهنم نبریدش
اتفاقا ایشون هم اگه برنامه هاشون رو دیده باشید چند بار تکرار میکنن و چند بار گفتن که گمان نیک داشته باشیم
من توی این هفته که گذشت با این حدیث در گیر بودم همش میگفتم که خب شاید به خاطر این حدیث گفته شده که ما دائما
بین خوف و رجاء باشیم .
امروز استادمون گفت که فرشتگان ثبت اعمال هر روز عوض میشن یعنی فرشته ای که امروز اعمال ما رو ثبت میکنه فردا ثبت نمیکنه
وتکراری هم نمیشه و اینکه فرشتگان روز و شب هم عوض میشن
یعنی هر روز چهار فرشته جدید کنار ما هستن برای ثبت اعمال نیک و بد ما
من دلیل این حرف استاد رو این گذاشتم که به خاطر ستار العیوب بودن و رحمانیت خدا میتونه باشه
به خاطر این عوض میشه که فرشته ثبت هیچی از ما ندونه تا پیش فرضی نداشته باشه
در راه برگشت از کلاس به خونه همش داشتم این دو تا قضیه رو باهم قیاس میکردم که
اگه خدا به خاطر گمان داشتن ما ما رو به بهشت میفرسته چه طور گمانی منظور حدیث بوده ؟
نمیخوام بگید گمان از ته دل و واقعیت و اینا چون همه اینا رو میدونم
میخوام بدونم اون موقع چه اتفاقی افتاده بوده که حضرت این حرف رو زده ؟
چون الان همه ما میگیم ما میدونیم که خدا این صفات رو داره خب گمان نیک داریم پس جهنم نمیریم
مگه میشه افریننده ای که آفریده اش رو خیلی دوست داره اونو عذاب هم بده
البته عذاب ما که سرچشمه از اعمالمون هست جزا رو میبینیم خدا که عذاب نمیده
دوم هم اینکه مگه این نیست که در قیامت اعضا ما خودشون زبون باز میکنن و همه حقایق اشکار میشه
چه نیازی به ثبت اعمال هست ؟
اگه گفتم این دوتا حدیث رو کنار هم گذاشتم برای این بود که وقتی ما گمان نیک داریم و خدا به خاطر گمان نیک ما ، مارو از جهنم
معاف کنه خب دیگه ثبت اعمال بد ما چه معنی میتونه داشته باشه ؟
اگر منبع حدیث رو هم دارید ممنون میشم برام ارسال کنید تا خودم هم در این باره تحقیق داشته باشم .
زیر سایه امام زمان (عج) موفق و پیروز باشید .
