مباهات خدا بر عبادت فاطمه زهرا (س)

[علی اصغر حسین]

 مباهات خدا بر عبادت فاطمه زهرا (س)  
 

ابن‏عباس نقل مى‏کند: روزى پیامبر خدا صلى اللَّه علیه و آله نشسته بود، که به ترتیب امام حسن،      امام حسین، حضرت فاطمه و حضرت على علیهم‏السلام به حضورش رسیده و در کنار او آرمیدند...      رسول خدا از دیدن آنان شروع به گریه کرد و مصائب آتى و ستمهاى وارده را بعد از رحلت خویش متذکر شد...

آنگاه در مورد فاطمه چنین فرمود:

و اما ابنتى فاطمة فانها سیدة نساء العالمین من الاولین والاخرین و هى بضعة منى و هى نور عینى و      هى ثمرة فؤادى و هى روحى التى بین جنبى و هى الحوراء الانسیة متى قامت فى محرابها بین یدى      ریها جل جلاله زهر نورها لملائکة السما کما یزهر نور الکواکب لاهل الارض و یقول اللَّه عز و جل      لملائکته: یا ملائکتى! انظروا الى امتى فاطمة سیدة امائى قائمة بین یدى ترعد فرائصها من خیفتى و      قد اقبلت بقلبها على عبادتى اشهدکم انى قد امنت شیعتها من النار...(1)

و اما دخترم فاطمه سرور زنان عالمیان، از اولین و آخرین است. او پاره‏ى تن من و نور چشمم و میوه‏ى      دلم و روح و روان من مى‏باشد. فاطمه حورى است به صورت بشر، هرگاه او در محراب عبادت ظاهر      شود و در پیشگاه خدا قرار گیرد، نورش بر ملائکه‏ى آسمانها مى‏تابد، همان طورى که نور ستارگان بر      اهل زمین مى‏درخشد، در آن حال خداوند به ملائکه‏اش مى‏فرماید: اى ملائکه من! بنگرید به فاطمه      علیهاالسلام سرور زنان و کنیزانم که چگونه در برابر من به عبادت ایستاده؟ و چه‏سان از ترس و خشیت      من مى‏لرزد؟ و با چه روح معنوى و حضور قلب مرا پرستش مى‏کند؟ من شما ملائکه‏ام را گواه مى‏گیرم      که پیروان واقعى او را در آتش نمى‏سوزانم.

این حدیث شریف آنهم از منابع معتبر اهل سنت مى‏رساند که فاطمه علیهاالسلام در پیشگاه الهى      چقدر ارزش دارد و چگونه پروردگار عالم به عبادت و نیایش او بر ملائکه مقربانش مباهات مى‏کند و با چه      تعبیرهاى پرارزش از فاطمه علیهاالسلام تعریف مى‏کند و به روح عبادت و خضوع و خشوع وى و حضور      قلبش تصریح مى‏نماید؟!

پی نوشت:

1ـ فرائد السمطین، ج 2، ص 34، ش 371- جلاءالعیون، ج 1، ص 186- 187.