مسيحيت در انتظار منجي بشريت

[محب فاطمه]

  

 
 مسيحيت در انتظار منجي بشريت   




پاسخ به سؤالاتي از قبيل :
.
>آيا ايمان به ظهور منجي نزد اديان و ملل ديگر نيز وجود دارد؟
>از چه زماني خطوط کلي براي روز موعود جهاني ترسيم شده است؟
>منجي در آيين هندو کيست؟
>منجي در آيين بودا کيست؟
>موعود از ديدگاه زردشتيان کيست؟
>منجي نزد يهود چه کسي است؟
>چرا حضرت مسيح‏ تاکنون زنده مانده است؟
>حکمت مشارکت حضرت مسيح‏ در تشکيل حکومت جهاني چيست؟
>آيا حضرت عيسي به زمين باز مي‏گردد؟
>حضرت عيسي‏ در کجا فرود خواهد آمد؟
>منجي نزد مسيحيان کيست؟
>ظهور منجي در اناجيل در چه وقتي معين شده است؟
>وسعت حکومت حضرت مهدي‏ چقدر است؟
>اوصاف ياران منجي در اناجيل چيست؟
>آيا در اناجيل به علائم ظهور منجي اشاره شده است؟
>هر يک از صاحبان اديان منجي را از دين خود مي‏داند راه حل اين اختلاف چيست؟
>چگونه با وجود تحريف در تورات و انجيل به آن دو استشهاد مي‏شود؟
>چرا قوانين اديان آسماني پيشين به نحو اکمل پياده نشد؟
>چرا در عصر پيامبر اکرم حکومت جهاني توحيدي تحقق نيافت؟
>بعد از ظهور اسلام خطوط کلي براي روز موعود چگونه ترسيم شد؟


با ما همراه باشيد ...

[محب فاطمه]

آيا ايمان به ظهور منجي نزد اديان و ملل ديگر نيز وجود دارد؟
.
ايمان به ظهور منجي بشريت از وضع موجود و اقامه عدل و داد، فطري بشر است و لذا اين عقيده در هر ملت و ديني وجود دارد.
.
محمّد امين زين‏الدين مي‏گويد:
.
«شکي نيست که اعتقاد به اصلاح جامعه از وضعيّت موجود، از ابتداي تاريخ بشر در ذهن مردم وجود داشته است و از عقايد

اختصاصي دين اسلام نيست، زيرا در بين اديان آسماني قبل از ظهور اسلام مشاهده مي‏کنيم که همگي خبر از وقوع اين حقيقت

داده‏اند و حتي صفات مصلح و راه‏کارهاي اصلاحي او را نيز بيان کرده‏اند، گرچه نام او را مهدي و دعوت اصلاحي او را به نام مهدويت

نگذاشته‏اند... اين عقيده و فکر حتي به اديان ديگر از قبيل زردشتي و برهمني و... نيز سرايت کرده است...». [1] .
.
.
در بين اديان آسماني و آيين‏هاي شبه ديني و ملت‏ها، مي‏توان از اينها نام برد:
.
1 - يهود به بازگشت عزير يا منحاس بن عازر بن هارون اعتقاد دارد.
.
2 - مسيحيت با ايمان به بازگشت عيسي‏عليه السلام.
.
3 - زردشت با ايمان به بازگشت بهرام شاه.
.
4 - هندوها با ايمان به بازگشت فيشنوا.
.
5 - مجوس با ايمان به بازگشت أوشيدر.
.
6 - بودايي‏ها در انتظار ظهور بودا.
.
و.... [2] .
.


ــــــــــــــــــــــــــ
(1) مع الدكتور احمد امين في حديث المهدي و المهديه ، ص11
(2) الامامة و القيامة ، ص270 و 271؛ العقيده و الشريعة في الاسلام ، ص192

[محب فاطمه]

از چه زماني خطوط کلي براي روز موعود جهاني ترسيم شده است؟
.
ترسيم خطوط کلّي براي روز موعود به شروع خلقت باز مي‏گردد؛ زيرا اين روز هدف و غرض اساسي براي خلقت است. براي توضيح اين مطلب به نکاتي چند اشاره مي‏کنيم:
.
1 - براي برپايي حکومت عدل جهاني دو شرط اساسي وجود دارد: يکي شناخت کامل عدل به معناي وسيعش و ديگري آمادگي براي فداکاري در راه پياده کردن عدالت در سطح جهان، بعد از علم و شناخت عدل. بشر اين دو شرط اساسي را از ابتداي خلقت نداشته است، بلکه انبيا متکفّل اين دو امر مهم شده و درصدد تربيت بشر براي رسيدن به آن دو بوده‏اند.
.
گرچه انبيا در شرط اوّل به موفقيّت رسيده و عدل را به معناي وسيع و همه جانبه‏اش براي مردم تبيين نموده‏اند ولي در طول تاريخ خود نتوانستند شرط دوم را به طور کامل محقق سازند، و اين نه به جهت قصور در انجام وظيفه آنان بوده، بلکه به خاطر قصور يا تقصير از جانب مردم بوده است.
.
2 - انبيا در طول تاريخ بعثت خود مردم را به هدف و غرض اساسي از خلقت بشر که همان رسيدن به حکومت عدل توحيدي است گوشزد مي‏کرده‏اند.
.
خداوند متعال مي‏فرمايد:
.
وَلَقَدْ کَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصّالِحُونَ؛ [1] «در زبور بعد از ذکر [تورات] نوشتيم بندگان شايسته‏ام وراث [حکومت] زمين خواهند شد.»
.
و نيز مي‏فرمايد:
.
وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَي الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الوارِثِينَ؛ [2] «ما مي‏خواهيم بر مستضعفان زمين منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم.» .
.
و نيز مي‏فرمايد: هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدي وَدِينِ الحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَي الدِّينِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ المُشْرِکُونَ؛ [3] «او کسي است که رسول خود را با هدايت و دين حقّ فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد هر چند مشرکان کراهت داشته باشند.»
.
.
3 - براي هيچ يک از انبيا، شرايط اساسي و عمومي براي هدايت کلّ بشر و تشکيل حکومت عدل توحيدي در سطح جهان فراهم نشد، زيرا دو شرط اساسي براي تشکيل چنين حکومتي فراهم نگشت:
.
الف) انبيا گرچه مفهوم عدل کامل و به معناي وسيع آن را براي مردم تفهيم نمودند ولي بشر به آن درجه از فهم و شعور نرسيده است تا به حقيقت آن در سطح گسترده‏اش پي برده باشد. لذا هدف انبياي سابق بر حضرت موسي‏عليه السلام، ترسيخ و تثبيت عقيده مردم بوده، و تکاليف شرعي فرعي زيادي نداشته‏اند، تا اينکه از زمان حضرت موسي‏عليه السلام تا عصر بعثت رسول اکرم‏صلي الله عليه وآله خصوصاً در شريعت اسلام شرايع به صورت تفصيل تبيين شده است.
.
ب)[HIGHLIGHT=#e5e0ec] تاکنون هيچ امّتي به حدّي نرسيده‏است که بتواند در راه پياده شدن حکومت عدل توحيدي جهاني فداکاري تام و تمام داشته باشد. 
.
حضرت نوح‏عليه السلام 950 سال قوم خود را به حقّ و حقيقت دعوت کرد ولي به جز اندکي به او ايمان نياوردند.
.
قوم حضرت ابراهيم‏عليه السلام به جاي پذيرش دعوتش او را در آتش انداختند. قوم حضرت موسي ‏عليه السلام درخواست او را براي مقابله با حاکمان ظالم فلسطين رد کرده و گفتند:

فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّکَ فَقاتِلا إِنّا ههُنا قاعِدُونَ؛ [4] «تو و خدايت برويد و با آنان بجنگيد ما اينجا نشسته‏ايم.»
.
حواريون حضرت عيسي‏عليه السلام در قدرت خداوند شک نمودند و به عيسي خطاب کرده، گفتند:
.
يا عِيسَي ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّکَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مآئِدَةً مِنَ السَّمآءِ؛ [5] «اي عيسي بن مريم! آيا پروردگارت قدرت دارد که براي ما سفره‏اي غذا از آسمان نازل کند.»
.
نتيجه: [HIGHLIGHT=#f2dcdb]گرچه خطوطي کلّي و اساسي روز موعود از ابتداي خلقت ترسيم شده است ولي هنوز شرايط تحقق و پياده شدن آن فراهم نگشته است.
 
.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) انبياء/ 101
(2) قصص/ 5
(3) صف/ 9
(4) مائده / 22
(5) مائده /112

[محب فاطمه]

منجي در آيين هندو کيست؟
.
بشارت به ظهور منجي در کتاب‏هاي مقدس هندوها نيز به چشم مي‏خورد. در کتاب «ماللهند» از کتاب‏هاي مقدس هندوها آمده است:
.
«در اواخر دوره چهارم اهل زمين به فساد کشيده شده و اکثر آنها کافر مي‏شوند آنان معصيت‏هاي بزرگ را انجام داده و حاکم آنها افراد پست خواهد بود. مردم در آن روز به گرگ‏ها شبيه‏اند که همديگر را مي‏درند و غارت مي‏کنند. کاهنان و مردان دين فاسد مي‏شوند و حقّ با دزدان مي‏شود و افراد باتقوا و زاهد را تحقير مي‏کنند...
.
در آن زمان «برهمن کلا» يعني مردي شجاع و دين‏دار ظهور مي‏کند و زمين را با شمشير برنده‏اش از مفسدين و پليدي‏ها پاک کرده و افراد پاک و طاهر را حفظ خواهد نمود». [1] .
.
.
در کتاب «شاکموني» آمده است:
.
«حکومت و دولت جهاني به دست مردي از ذرّيه سيّد خلايق عالميان «کشن» بزرگ ختم خواهد شد، او کسي است که بر کوه‏هاي شرق و غرب عالم حکومت خواهد کرد... و تمام اديان الهي، يک دين خواهد شد، او که اسمش قائم و عارف باللَّه است، دين خدا را احيا خواهد نمود». [2] .
.
.
و در کتاب «وشن جوک» از کتاب‏هاي هندوها آمده است:
.
«و در آخر الزمان زمين به دست مردي خواهد افتاد که خداوند متعال را دوست دارد و او از خواص بندگان خداست. نام او «فرخنده و خجسته» است. [3] .
.
و در کتاب «باسک» از کتاب‏هاي هندوها آمده است:
.
«دوره آخر الزمان به حکومت حاکم عادلي ختم خواهد شد که رهبر ملائکه و جنّ و انس است. حق با اوست. او بر دريا و خشکي و کوه‏ها سيطره پيدا مي‏کند واز آنچه در آسمان‏ها و زمين است خبر مي‏دهد و کسي بزرگ‏تر از او متولد نشده است». [4] .
.
.
در کتاب «أوپانيشاد» آمده است:
.
«اين مظهر (ويشنو) در آخرالزمان ظهور مي‏کند در حالي که بر اسبي سفيد سوار و به دست او شمشيري برهنه است، و به ماننده ستاره دنباله‏دار مي‏درخشد و همه افراد پست را به هلاکت مي‏رساند و زندگي نويني را برپا کرده و طهارت و پاکي را بر مي‏گرداند». [5] .
.ـ
.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) ماللهند ، ص321
(2) بشارت العهدين / ص242، بشارة الظهور / ص17
(3) همان / ص272، همان / ص18
(4) بشارة الظهور / ص18
(5) اوپانيشاه/ ص737

[مائده آسمانی]

به نام خدا

منجي در آيين بودا کيست؟

مؤسس آيين بودا شخصي است به نام «سدهارتا جوتوما» معروف به «بودا»، او کسي بود که در نپال متولد شد و بودايي‏ها او را فرزند

خدا مي‏دانند و معتقدند که در آخر الزمان ظهور کرده، بشريّت را از وضع موجود و گرفتاري‏ها نجات خواهد داد.

آنان مي‏گويند:

بودا با کامل کردن وظيفه خود با جسدش به آسمان رفته و بار ديگر به زمين باز مي‏گردد تا صلح و برکت را به مردم بازگرداند .

بودايي‏ها دو مذهب بزرگ دارند:

يکي مذهب شمالي که در حق بودا تا به حدّي غلو کرده او را خداي خود مي‏دانند.

و ديگري مذهب جنوبي که غلوّشان در حقّ بودا کمتر است. و عمدتاً در منطقه آسياي شرقي ساکنند.


موعود از ديدگاه زردشتيان کيست؟


در کتاب معروف زردشتيان به نام «زند» بعد از آنکه سخن از مقابله و مبارزه ابدي بين ايزدان و اهريمنان به ميان مي‏آورد، مي‏گويد:

«در اين هنگام فتح و پيروزي و نصرت از ناحيه ايزدان واقع مي‏شود و بعد از نصرت و ياري ايزدان و نابودي نسل اهريمنان عالم به سعادت

اصلي خود مي‏رسد و فرزندان آدم بر کرسي سعادت و برکت خواهند نشست». [1]

جاماسب در کتاب «جاماسبنامه» از زردشت نقل کرده که فرمود:

«مردي از سرزمين تازيان از ذريه هاشم خروج خواهد کرد،او مردي بزرگ سر، با جسمي عظيم، ساقي طولاني، بر دين جدّش و با لشکري

فراوان رو به ايران خواهد نمود، زمين را آباد کرده و آن را پر از عدل و داد خواهد نمود». [2]
در همان کتاب بعد از بشارت به نبوّت رسول اکرم‏صلي الله عليه وآله مي‏گويد:

«و از ذريه دختر آن پيامبر که به (خورشيد عالم و شاه زمان) معروف است، مردي به خلافت خواهد رسيد که در دنيا به حکم يزدان

حکم خواهد نمود، او آخرين خليفه آن پيامبر در وسط عالم يعني مکه است، و دولتش تا روز قيامت دوام خواهد داشت...». [3]

در کتاب «زند بهمن يسن» شرح کتاب «اوستا» کلام جاماسب را از قول استادش زردشت اين چنين نقل مي‏کند:

«قبل از ظهور سوشيانس خلف وعده، دروغ، بي‏ديني و بي بند و باري در عالم گسترش مي‏يابد، مردم از خداوند دور شده و ظلم و فساد

عالم را فرا مي‏گيرد. اين امور، احوال عالم را دگرگون کرده و زمينه را براي ظهور منجي جهاني فراهم مي‏آورد و علائمي که هنگام ظهور

اتفاق مي‏افتد عبارت است از حادثه عجيب و غريبي در آسمان ظاهر مي‏شود که دلالت بر آمدن «خردشهر ايزد» دارد.

ملائکه از طرف مشرق و مغرب به اذن او فرستاده مي‏شوند تا خبرها و اعلان‏ها را به عالم برسانند...». [4]

و نيز در کتاب «زند بهمن يسن» مي‏خوانيم:

«... و بعد از آن، سوشيانس عالم را پاک خواهد نمود، آن گاه قيامت برپا خواهد شد». [5]

در همان کتاب در تفسير کلمه سوشيانس آمده است:

«سوشيانس آخرين کسي است که مي‏آيد و زردشت را در عالم نجات خواهد داد». [6]

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(1) بشارت العهدين ، ص237 و 238، و بشارة الظهور ، ص34

(2) بشارت العهدين ، ص222 و 223

(3) بشارت العهدين ، ص237، بشارة الظهور ،ص20

(4) جاماسب نامه ، ص25

(5) زند بهم يسن، ص19

(6)همان ،ص150

[مائده آسمانی]

 به نام خدا 

 منجي نزد يهود چه کسي است؟  
   
 با مراجعه به کتاب‏هاي مقدس يهود پي مي‏بريم که اشارات و تصريحات فراواني به مسأله موعود جهاني شده است. 

 و از جمله کتاب‏هايي که در آنها به اين موضوع اشاره شده:  

 کتاب دانيال نبي، حجّي نبي، صفيناي نبي، اشعياي نبي و زبور داوود است. 
   
 لذا در قرآن کريم مي‏خوانيم: 

 وَلَقَدْ کَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصّالِحُونَ؛ [1] 

  «و به تحقيق در زبور بعد از ذکر نوشتيم که همانا زمين را بندگان صالح من به ارث خواهند برد.»  
   
 در زبور داوود مي‏خوانيم:  

 «بار خدايا! حکومت خود را به ملک ببخش و عدالتت را به فرزند مَلِک عطا فرما تا به نيکي بين مردم حکم کرده و بر افتادگان 

 انصاف دهد... تمام پادشاهان بر او خضوع کرده و همه ملت‏ها خدمت‏گذار او گردند...». [2] .        (1)    ، آيه 105
  
(2)    مقدس، عهد قديم ، مزامير ، مزمور 72، ص 1210ـ1212، رقم 1 ـ 7
 

[مائده آسمانی]

به نام خدا


چرا حضرت مسيح‏ تاکنون زنده مانده است؟


 حکمت بقا و زنده ماندن حضرت مسيح‏عليه السلام تاکنون بر حسب آنچه که عقول ما درک مي‏کند اموري است:

1 - در حضرت عيسي‏عليه السلام خصوصياتي يافت مي‏شود که در ساير انبيا نبوده است، از قبيل ولادت بدون پدر،      زنده کردن مردگان، به آسمان‏ها رفتن و ديگر خصوصيات.  

2 - زنده بودن و بقاي او برهان و دليل و شاهدي بر غيبت امام مهدي‏عليه السلام خواهد بود، زيرا بقاي مسيح با عمري بيش
  ازدو هزار سال، دليلي بر امکان وجود و حيات حضرت مهدي‏عليه السلام در کمتر از اين مقدار سال است، همان حکمتي که در      روايات براي طول عمر حضرت خضر بيان شده است.    
 شيخ صدوق‏رحمه الله در «کمال الدين» به سند خود از امام صادق‏عليه السلام نقل مي‏کند که فرمود:      «... بلي، إنّ اللَّه تبارک وتعالي لمّا کان في سابق علمه أن يقدّر من عمر القائم‏عليه السلام في أيام غيبته ما يقدّر،      وعلم ما يکون من إنکار عباده بمقدار ذلک العمر في الطول، طوّل عمر العبد الصالح في غير سبب يوجب ذلک إلاّ لعلّة الاستدلال      به علي عمر القائم‏عليه السلام وليقطع بذلک حجة المعاندين لئلاّ يکون للناس علي اللَّه حجة» ؛ [1]      «... آري، از آنجا که در علم سابق خداوند مقدّر شده بود که عمر قائم‏عليه السلام را در ايام غيبتش طولاني مي‏گرداند و      مي‏دانست که اين مقدار طول عمر را بندگانش انکار مي‏کنند، لذا عمر بنده صالحش را تنها به جهت استدلال و شاهد آوردن      عمر قائم‏عليه السلام طولاني کرد، و تا اينکه حجت و دليل معاندين قطع گردد و براي مردم حجت و استدلالي بر خدا نباشد.» 

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ   
  (1)كمال الدين ، ص 357، ح53، الغيبة الطوسي ، ص172، ح129، بحارالانوار ، ج51، ص222
 

[مائده آسمانی]

به نام خدا


 حکمت مشارکت حضرت مسيح‏ در تشکيل حکومت جهاني چيست؟            
  شرکت حضرت مسيح‏عليه السلام در تشکيل حکومت عدل توحيدي جهاني و مساعدت حضرت مهدي‏عليه السلام در اين         امر مهم جهاتي دارد که به برخي از آنها اشاره مي‏کنيم:  

1 - از آنجا که مسيحيان جماعت زيادي را از مردم عالم تشکيل مي‏دهند، لذا با نزول او از آسمان و مشاهده معجزه از او،         ايمان آورده و در حقيقت به جهت پيروي و اقتداي او به حضرت مهدي‏عليه السلام، مسيحيان نيز تسليم حضرت مهدي (عج)        مي‏شوند.  


2 - در نتيجه جهت اوّل، فتح و پيروزي حضرت بر عالم سريع‏تر و آسان‏تر خواهد شد، و لذا به جهت ايمان مسيحيان به         امام مهدي‏عليه السلام بدون جنگ و خونريزي بخش عظيمي از عالم تحت اختيار حضرت قرار خواهد گرفت. 
 آيا حضرت عيسي به زمين باز مي‏گردد؟         مطابق نصّ آيات قرآن و اناجيل، حضرت عيسي‏عليه السلام به آسمان‏ها رفت و در پايان تاريخ به زمين باز مي‏گردد.        در انجيل يوحنّا مي‏خوانيم: «از من شنيديد که به شما گفتم: من مي‏روم و دوباره به سوي شما باز مي‏گردم». [1]   در قرآن نيز به نزول حضرت عيسي‏عليه السلام اشاره شده است:  

1 - خداوند متعال مي‏فرمايد:        وَيُکَلِّمُ النّاسَ فِي المَهْدِ وَکَهْلاً؛ [2]         «و او [عيسي] در گهواره و هنگام پيري با مردم سخن مي‏گويد.» 


 مي‏دانيم که حضرت عيسي‏عليه السلام هنگام سي سالگي به آسمان‏ها رفت، پس مقصود به پيري همان زمان نزول او از         آسمان در آخر الزمان است. 
 


2 - و نيز خداوند مي‏فرمايد:        وَإِنْ مِنْ أَهْلِ الکِتابِ إِلّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَيَوْمَ القِيامَةِ يَکُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً؛ [3]         «و هيچ يک از اهل کتاب نيست مگر اينکه پيش از مرگش به او [مسيح] ايمان مي‏آورد و روز قيامت بر آنها گواه خواهد بود.»  


 ضمير در «به» و «موته» به حضرت عيسي‏عليه السلام باز مي‏گردد.         از اين آيه به خوبي استفاده مي‏شود که حضرت عيسي در آخرالزمان از آسمان نزول کرده و مردم به او ايمان خواهند آورد. [4]  
 

3. و نيز مي‏فرمايد:        وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسّاعَةِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها؛ [5]         «و همانا عيسي نشانه روشني براي قيامت است پس در آن شک نداشته باشيد.» [6] . 


 و نيز روايات شيعه و سنّي به نزول حضرت عيسي اشاره کرده است: 


 بخاري به سند خود از رسول خداصلي الله عليه وآله نقل کرده که فرمود:        «کيف انتم إذا نزل ابن مريم فيکم وامامکم منکم»؛[7]         «شما را چه مي‏شود هنگامي که فرزند مريم در ميان شما فرود آمده در حالي که امام شما از بين شماست.»  


 شيخ صدوق‏رحمه الله به سندش از محمّد بن مسلم ثقفي نقل کرده که از امام باقرعليه السلام شنيدم که مي‏فرمود:
  
   «القآئم منّا منصور بالرعب... وينزل روح اللَّه عيسي بن مريم، فيصلّي خلفه»  ؛ [8]

      «قائم از ماست که با رعب و وحشت [که در قلوب مردم مي‏افتد] ياري خواهد شد... و روح اللَّه عيسي بن مريم فرود آمده


         و پشت سر او به نماز خواهد ايستاد.»  
 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 
 (1)كتاب مقدس ، عهد جديد ، انجيل يوحنا ، ص339، رقم 28-30
 
 (2)    عمران ، ص 46   (3)نساء ، ص159   (4) صحيح بخاري ، ج4، ص143، در المنثور ، ج2، ص241  
 (5)    ، آيه 61  
 (6)    البيان ، ج25، ص115، البحر المحيط ، ج9 ، ص 386   (7)صحيح بخاري ، ج4، ص123
 
 (8)كمال الدين ، ص331، ح16
 

[مائده آسمانی]

به نام خدا

 حضرت عيسي‏ در کجا فرود خواهد آمد؟  


 از روايات استفاده مي‏شود که مکان نزول حضرت مسيح در آخرالزمان سرزمين  دمشق  است.    
 طبراني به سند خود از رسول خداصلي الله عليه وآله نقل کرده که فرمود:  

 «ينزل عيسي بن مريم‏عليه السلام عند المنارة البيضاء شرقي دمشق» ؛ [1]  

 «عيسي بن مريم کنار مناره سفيد قسمت شرق در سرزمين دمشق فرود خواهد آمد.»     
 ابن کثير مي‏گويد: 

 «مسيح دجال خروج مي‏کند، آن گاه مسيح از آسمان بر زمين فرود مي‏آيد و محلّ فرود او کنار مناره سفيد شرقي در دمشق 

 هنگام نماز صبح است». [2] . 

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

 (1)المعجم الكبير ، ج1 ، ص217
 
 (2)الفتن و الملاحم ، ص172
 

[مائده آسمانی]

به نام خدا


منجي نزد مسيحيان کيست؟
حضرت مسيح‏ عليه السلام مبعوث شد تا مردم را بشارت دهد. کلمه «انجيل» از لغت يوناني گرفته شده و به معناي «خبر خوش» و


بشارت به رهايي آمده است.

اين بشارت همان قيام ملکوت خداوند و يا به تعبير ديگري مي‏توان از آن به حکومت توحيدي در سطح کره زمين ياد نمود.

در کتاب مقّدس مي‏خوانيم:

 «بر من واجب است تا تمام شهرها را به ملکوت خدا بشارت دهم و براي اين امر فرستاده شده‏ام».  [1] .

در انجيل متّي آمده است:

 «حضرت عيسي در جميع شهرها و دهات سير مي‏کرد و در مجامع آنها مردم را تعليم و به ملکوت بشارت مي‏داد».  [2] .

در کلمات حضرت مسيح کلمه «فرزند انسان» زياد به چشم مي‏خورد، در انجيل متّي آمده است:

 «به حقّ مي‏گويم که از ميان حاضرين در اين مکان کساني هستند که مرگ را نمي‏چشند تا اينکه فرزند انسان را مشاهده نموده که د 

 ر ملکوتش مي‏آيد».  [3] .

و نيز مي‏خوانيم:

 «همان گونه که برق از مشرق طلوع کرده و همه را روشن مي‏کند آمدن فرزند انسان نيز اين چنين است».  [4] .


و نيز مي‏خوانيم:

 «به همين جهت آماده باشيد، در ساعتي که انتظار آن را نمي‏کشيد فرزند انسان خواهد آمد».  [5] .


مقصود از «فرزند انسان» کيست؟

مسيحيان درصدد آن هستند که بر حضرت مسيح منطبق سازند، ولي از قرائن و شواهد موجود استفاده مي‏شود که مقصود از

«فرزند انسان» شخصي غير از مسيح است که همان حضرت مهدي‏عليه السلام باشد:

الف) در انجيل يوحنا از حضرت مسيح مي‏خوانيم: «من طالب مجد و عظمت خود نيستم در آنجا کسي است که آن را مي‏طلبد و

حکم مي‏کند». [6] .

ب) از عباراتي که در انجيل متّي آمده به خوبي استفاده مي‏شود که «فرزند انسان» در آن عبارات غير از حضرت مسيح است که در

آخر الزمان به جهت پياده کردن ملکوت خداوند ظهور کرده و عيسي بن مريم او را متابعت و مشايعت خواهد نمود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(1) كتاب مقدس ، عهد جديد ، ص205، رقم 43
(2) انجيل متي ، 35/62//9
(3) كتاب مقدس ، عهد جديد، انجيل متي ، ص82ـ 83، رقم 13 ـ 28
(4) همان ، ص104، رقم 27
(5) همان 44 / 105 / 24
(6) همان، انجيل يوحنا، ص317، رقم 50