لطفا جواب منو بدید ...

[HamidSHS]

سلام
از سايت آقاي قرائتي : [External Link Removed for Guests]

در مورد اينكه صنودق هاش خالي بوده باشه كه نميشه ...
چون اول خداوند مي فرمايد : "ما آنقدر از گنجها به او داده بوديم كه " يعني اون صندوق ها پر از گنج بوده ديگه كه اون همه كليد براش ساختند و الكي اون همه كليد رو براي صندوق خالي كه درست نميكردند با اون مشقت و در اون زمان ...

ياعلي(عليه السلام)

[محمد علي]

خوب یه کلید برای همه اش می ساختند

چرا این همه کلید بسازن که اگه یکیش گم بشه یارو از هستی ساقط میشه با اون همه گنج


تا اینجا قانع نشدم

[Sadegh S.]

«وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ- و به او از گنجها چندان داديم كه كشيدن بار كليدهاى آنها بر يك گروه سنگين مى‏نمود.»
در تفسير على بن ابراهيم آمده است كه «عصبة گروهى را مشتمل برده تا پانزده نفر گويند». (1)
خدا به او گنجهايى (صندوقها و مخزنها) داراى كليدهايى داده بود كه گروهى از صاحبان قوت را حمل بار اين كليدها دشوار بود، و هدف از اين بخشش آزمايش قارون بود. چه مؤمن حقيقى كسى است كه افزايش ثروت او را به خدا نزديكتر مى‏كند، و با خدمت كردن به مردم از خود تواضع نشان مى‏دهد، و به همين سبب در حديث آمده است كه:
«ثروتمند سپاسگزار بهتر از فقير بردبار است».
اما كسى كه ايمان سست داشته يا منافق بوده باشد، ثروت جز بر دورى او از خدا نمى‏افزايد، و در ميان مردم جز تكبّر و غرور او افزايش پيدا نمى‏كند، و قارون از گروه اول نبود و مؤمنان به او نصيحت مى‏كردند.(2)
_______________________________
(1) بحار الانوار، ج 3، ص 249.
(2) تفسير هدايت، ج‏9، ص: 348.
============================
من برای این حرفتون که یه کلید می ساختن برای همه جواب دارم. حالا نمی دونم تا چه حد درسته. اول اینکه اون زمان شاید فکرشون به این نمیرسید که میشه با یه کلید همه ی گنج هارو باز کرد. (البته این احتمالش خیلی پایین هست) دوما این امکان وجود داره که خوب وقتی می خواستن یکی از این گنج هارو وا کنن باید کلید در داخلش بود که بشه اون رو باز نگه داشت. مثل استارت بعضی از ماشین ها. سوما احتمال داره که گنج ها از هم دور باشن (مثلا با فاصله های مشخص 500 متر به 500 متر) که البته اینم احتمالش کمه. ولی میشه تا حدودی احتمالشو داد. و یا چهارما اینکه همه ی کلید ها یکی بودن. اما قارون برای اینکه به همه نشون بده که چقدر قدرت داره اون همه کلید براشون ساخته بوده. پنجما این امکان هم هست که مکانیسم تمام قفل ها و دندانه هاشون و ... یکی نبودن و مجبود بودن همه ی کلید هارو جدا جدا داشته باشن.
حالا با این دلایلی که هست من یه مکته رو بگم. اونم این که اون زمان مطمئنا کلید ها مثل کلید های امروزی نبودن و همینطور لازمه ی حفاظت از اون گنج ها قفل های بزرگ بوده. لکن کلید هاشم باید بالتبع بزرگ و سنگین بوده باشن. حالا حداقل میگیم هر کدوم از کلید ها یه کیلو بودن. اگه قارون 5000 تا گنجینه داشته باشه وزن کلید ها میشه 5000 کیلو. حالا ما اینجا تخفیف هم میدیم میگیم میشه 4500 کیلو. برای 15 نفر حمل این کلید ها یعنی به عبارتی هر کدوم مجبود بودن 300 کیلو آهن حمل کنن که ما اینجا قوی ترین مردانمون 300 کیلو رو به زور 10 متر میبرن (شبکه ی 3 - قوی ترین مردان) حالا شما خودتون می تونید به راحتی قضاوت کنید در این مورد.

[HamidSHS]

آفرين
جواب بسيار زيبايي بود
من ميخواستم به يك نكته از حرف هاي شما اشاره كنم كه ماشاءالله شما تمام جوانبش رو نوشتي
ياعلي

[Labbaik]

خوب یه کلید برای همه اش می ساختند

چرا این همه کلید بسازن که اگه یکیش گم بشه یارو از هستی ساقط میشه با اون همه گنج

اتفاقا اگر کسی درایت داشته باشه برای سرمایه و گنجش چند تا صندوق اختصاص میده و برای هر کدومش کلیدی مجزا
تا اگر یکی از اونها پیدا شد تمام داراییش را از دست نده
سرمایه داران این دور و زمونه هم ،همه مالشون را توی یه بانک نمیذارن.چند تا حساب باز می کنن

بعد هم وقتی کلید تضمین کننده امنیت صندوق باشه آدم برای چی صندوق را حمل کنه؟؟!!!
به نظر من ذکر سنگینی زیاد کلید ها نشون دهنده عظمت ثروتی بوده که بهش داده بودن

[مطهره]

به نام خدا

فكر كنم اول بايد يه ترجمه ي خوب از اين آيه داشته باشيم. الان كه به آيه دقت كردم يه سوال به نظرم رسيد كه اگه ضمير"ه" در مفاتحه به " كنوز" بر مي گرده،‌چرا مذكره در حالي كه بايد براي جمع مكسر همانند مفرد مونث برخورد بشه. ضمنا در مورد صندوق كه مورد توجه برخي دوستان بود،‌بايد توجه كنيم كه در آيه كلمه ي "كنز" آمده كه به معني گنج هست و نه صندوق و گنج هم كه پر و خالي بودن در موردش درست نيست.

تا اون جايي كه من تفاسير رو ديدم به نتيجه ي جديدي نرسيدم اما نمي دونم كه اين توصيف دقيقا چه ابهامي داره؟

خداوند مي فرمايد كه گنج هايي به قارون داده كه حتي كليدهاي آن را گروهي قدرتمند نمي توانستند حمل كنند؛‌خب اين ظاهرا اشاره به فراواني نعمتي دارد كه خداوند به او عطا كرده بود. اين جا وصف زيادي گنج ها شده كه به سبب زيادي،‌كليدهاي زياد و نهايتا سنگيني خواهند داشت.

ابهام كجاست؟!

البته شايد اشاره اي به اين موضوع هم باشد كه اين گنج ها هميشه قفل زده شده بودند و از آن بهره اي به ديگران نمي رسيد و آن چه به سايرين مي رسيد و مي ديدند، كليد هاي آن بود آن هم چنان كليدهايي كه از زيادي، حملشان دشوار بود.

[محمد علي]

سلام دوباره

از همه دوستان ممنونم که واقعا با تمام توان درصدد پاسخگویی هستند و این خیلی ارزشمنده .

و باید بیشتر تقویت بشه .

اما از میان همه جواب ها علاوه بر آنکه اشاره ای هم به نکته اقا حمید داشتم ،

ما آنقدر از گنج‏ها (و صندوق جواهرات) به او داده بوديم كه حمل (آن ذخاير و)كليدهايش بر گروه نيرومند نيز سنگين بود.

که البته در پاسخ های بعدی نشانی ازش نبود .
این جواب بود که دقت بیشتری درش لحاظ شده بود :

فكر كنم اول بايد يه ترجمه ي خوب از اين آيه داشته باشيم. الان كه به آيه دقت كردم يه سوال به نظرم رسيد كه اگه ضمير"ه" در مفاتحه به " كنوز" بر مي گرده،‌چرا مذكره در حالي كه بايد براي جمع مكسر همانند مفرد مونث برخورد بشه. ضمنا در مورد صندوق كه مورد توجه برخي دوستان بود،‌بايد توجه كنيم كه در آيه كلمه ي "كنز" آمده كه به معني گنج هست و نه صندوق و گنج هم كه پر و خالي بودن در موردش درست نيست.

شاید بهتره به جای جواب بگم این شیوه جوابگویی رو بیشتر پسندیدم .

یعنی دقت دقت دقت ! و باز هم دقت !

من از اولش گفتم که هیچی بلد نیستم و شاید حتی نتونم سوالم رو درست مطرح کنم .

پس هیچوقت نباید با پیش فرض هایی که سوال کننده جلوی شما میگذاره ، درگیر بشید .

یه احتمال هم بدید که شاید اصلا ترجمه من غلط باشه ، و نحوه نگاهم به موضوع با واقعیت مطابق نباشه !


البته ایشون به قسمت مورد نظر من مستقیما اشاره ای نکردن اما کلیدی به دست دوستان دادند که خیلی کارگشاست .

یعنی مرجع ضمیر "ه" در مفاتحه به کنوز بر نمی گرده ، بلکه به همان مرجع ضمیر "ه" در اتیناه برمی گرده یعنی قارون .

تا اینجا فهمیدم که "کلیدهای اون گنج ها" در ترجمه غلطه . و کلا معنی رو عوض می کنه ...


اما شما چه چیزهای دیگه ای می تونید برداشت کنید

کمکم کنید

[Sadegh S.]

بسم رب النور
سلام علیکم
و بعد...
اما علی آقا. من اینجا چند تا ترجمه از این آیه میزارم. ببینیم چند نفر در ترجمه ذخایر یا گنج یا... رو ذکر کردن...
1- قارون از قوم موسى بود كه بر آنها افزونى جست. و به او چنان گنجهايى داديم كه حمل كليدهايش بر گروهى از مردم نيرومند دشوار مى‏نمود. آن گاه كه قومش به او گفتند: سرمست مباش، زيرا خدا سرمستان را دوست ندارد، (76) (آیتی)
2- قارون از قوم موسى بود، بر آنها تجاوز كرد، به او از نقدينه‏ها آن قدر داده بوديم كه حمل كليدهاى آنها گروه نيرومندى را خسته مى‏كرد، ياد آر كه قومش باو گفتند متكبر مباش كه خدا متكبران را دوست ندارد.(76) (احسن الحدیث)
3- قارون از قوم موسى بود كه بر آنها طغيان كرد و آن قدر به او ثروت و گنج داديم كه حمل گنجينه‏هاى او براى يك گروه زورمند مشكل بود. (76) (ارفع)
4- بدرستيكه قارون بود از قوم موسى پس تفوق جست برايشان و داديم باو از گنج‏ها بقدرى كه كليدهايش گرانى ميكرد بگروهى صاحبان زور چون گفت او را قومش كه شاد مباش بدرستيكه خدا دوست ندارد بسيار شادها را (76) (اشرفی)
5- همانا قارون يكى از (ثروتمندان) قوم موسى بود كه بر آنها طريق ظلم و طغيان پيش گرفت و ما آن قدر گنج و مال به او داديم كه بر دوش بردن كليد آن گنجها صاحبان قوّت را خسته كردى، هنگامى كه قومش به او گفتند: آن قدر مغرور و شادمان (به ثروت خود) مباش كه خدا هرگز مردم پر غرور و نشاط را دوست نمى‏دارد. (76) (الهی قمشه ای)
6- همانا قارون از قوم موسى بود كه بر آنان تعدى و تجاوز كرد، و از گنجينه‏هاى مال و ثروت آن اندازه به او داديم كه حمل كليدهايش بر گروهى نيرومند گران و دشوار مى‏آمد. [ياد كن‏] هنگامى كه قومش به او گفتند: [متكبرانه و مغرورانه‏] شادى مكن، قطعاً خدا شادمانان [متكبر و مغرور] را دوست ندارد. (76) (انصاریان)
7- به يقين قارون از قوم موسى بود و بر ايشان سركشى كرد، و ما به او از گنج‏ها آن قدر بخشيده بوديم كه بى‏گمان [حمل‏] كليدهاى آن بر گروهى از جوانان نيرومند، گران مى‏آمد. [ياد آر] زمانى را كه قومش به او گفتند: «شادمانى مكن بى‏شك خداوند شادى زدگان را دوست ندارد.»(76) (برزی)
8- اما داستان قارون اين شخص يكى از افراد بنى اسرائيل و امت موسى بود و ما آن قدر باو گنج و مال داده بوديم كه حمل كليدهاى آن بر دوش مردان زورمند مشكل و خسته كننده بود ولى قارون بمردم ظلم و ستم روا ميداشت بطورى كه باو گفتند اين چنين تفاخر و نشاط از خود نشان مده زيرا خداوند مردم مغرور و سرمست را دوست نميدارد (76) (بروجردی)
9- قارون از قوم موسى بود كه بر آنها ستم كرد و از گنجها چندان بداديمش كه بردن كليدهاى آن بر گروه مردان توانا گران بود. قومش بدو گفتند: غره مشو كه خدا خوشدلان را دوست ندارد (76) (پاینده)
10- به درستى كه قارون كه از قوم موسى بود پس بر آنان طغيان كرد، ما به وى از گنجينه‏ها آن قدر داده بوديم كه تنها كليد آنها، مردانى نيرومند را خسته مى‏كرد، مردمش به او گفتند، اين قدر شادى مكن كه خدا خوشحالان را دوست نمى‏دارد (76) (المیزان)
و...
حالا میبینید. همه به اتفاق به غیر از ترجمه ی ارفع از گنج حرفی نزدن و فقط در مورد کلید هاش حرف زدن... پس کلید گنج ها به هیچ وجه غلط نیست. من به چند تفسیری که مراجعه کردم چیز خاصی در این مورد نداشتن. همه متفق القول بودن تقریبا. البته المیزان رو ندیدم. چون خیلی تخصصی هست و مغز من هنگ میکنه!!! شرمنده. باز صاحب نظرهایی داریم که می تونن ببینن و اینجا بگن.
به نظر من شما بی دلیل رو این موضوع کلید کردی. البته این نظر منه کم هوشه. باز اگه دوستان چیزی میدونن بگن تا ما هم استفاده کنیم. ممنون میشم
... والسلام
اللهم عجل لولیک الفرج

[Sadegh S.]

مطهره خانم. من نفهمیدم دقیقا منظور شما چیه؟ اگر میشه واضح تر بگید
در ضمن. من این رو هم الان پیدا کردم.
گنج روان . گنجي که قارون از زر و سيم فراهم آورده بود و بزرگي و فراواني آن قوم موسي را بشگفتي انداخت . در شان آن گنج در ذيل سوره 28 (قَصَص )آيه 76 آمده است : ان قارون کان من قوم موسي فبغي عليهم و اتيناه من الکنوز ما اءًِن مفاتحه لتنوءُ بالعصبة اءُولي القوة اءًِذ قال له قومه لاتفرح ان اللّه لايحب الفرحين . مولف غياث اللغات آرد: امام ثعلبي گفت که خزانه قارون چهارصدهزار و چهل هزار انبان بود پر از زر و نقره و به دعاي موسي عليه السلام قارون و همه خزانه او به زمين فرورفته و تا قيامت بسوي اسفل روان خواهد ماند. (لغتنامه ی دهخدا)

[مطهره]

به نام خدا

و با سلام و ادب و تشكر
فكر مي كنم كه با توضيحات داده شده، مناسب است كه ترجمه اي از آيه ارائه كنيم و ببينيم كه درست است يا نه تا بهتر به معناي آن بپردازيم و منظور آيه را به عنوان يك جمله ي عربي دقيق،‌ خوب متوجه شويم.

ضمنا من هم تفاسير بسياري را ديدم و منظور خاصي نداشتم و دارم سعي مي كنم كه با اندك توشه ي عربي كه دارم، به ترجمه ي آيه بپردازم، همين.

پس لطفا دوستان ديگر هم كمك كنند تا زاويه هاي بيشتري از اين ترجمه نمايان شود.

إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ﴿76﴾

همانا كه قارون از خاندان موسي بود و بر ايشان ( خاندان موسي)‌ستم مي كرد( فكر مي كنم واو در اين جا حاليه باشد) در حالي كه ما از گنج ها به او داده بوديم

... در اين جا اين مشكل را دارم كه اگر جمله اي را كه با ما آغاز مي شود،‌وصف كنوز بگيريم، چه گونه مفاتحه را در ترجمه به معناي كليدهاي قارون بگيريم؟

بايد بگوييم : گنج هايي كه حمل كليدهاي قارون براي گروهي قدرتمند دشوار مي نمود. !!!

هم چنين اذ كه بعد از اين جمله آمده نيز بايد اشاره اي به اين جمله داشته باشد كه باز نمي توانم معنا را برقرار سازم.

ببخشيد به جاي جواب، شد سوال در سوال!