@@@@@ مشاعره مذهبی @@@@@

[محمد علي]

روزها نو نشده ، کهنه تر از دیروز است ... گر کند یوسف زهرا(س) نظری ، نوروز است !

لحظه ها در تپش تاب و تب آمدنش ... آسمان چشم به راه قدمش هر روز است

ای خدا کاش شود سال نو ام : عید فرج ... که نگاهم نگران ، منتظر آن روز است

[hasan21]

هوالباقی
ترسم که ز طاعت نبری ره به حقیقت***تا آنکه دلت در طلب عشق مجاز است
(حیدر معجزه)

[Labbaik]

به نام یار

تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد
حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد

[hasan21]

هوالمحبوب
در ملک جهان چون تو دلارای دگر نیست***جز دیدن روی تو مرا رای دگر نیست
یا مهدی (عج) ارکنی

[mahdieh]

تو ای همای رحمت ای جهان به زیر سایه ات

چرا نظر به مرغکی شکسته پر نمی کنی

[پارسا]

 [BLOCKQUOTE] يک عمر نقش خيالي، از اين و آن کشيدم
بر صورتک‌هاي سنگي، تصوير انسان کشيدم
روزي که از آتش و خون، پروانه‌ها پر کشيدند
پرواز از يادمان رفت، از عشق دامان کشيديم
ما راهمان را جدا آن سمت خيابان کشيديم
کوچيد ايل پرستو، ما پاي در بند بوديم
مانديم در عصر سرما، جور زمستان کشيديم
بر چشم‌هايي که خشکيد در خشک‌سال حقيقت
با آب رنگي مجازي تصوير باران کشيديم
رفتند تا زندگي را در کوچه فرياد کردند
اين بود ما بار خود را تا خط پايان کشيديم
حالا چه خندان و سرمست از آن زمستان گذشتيم
 [/BLOCKQUOTE]    منبع:   ماهنامه سبزسرخ شماره 39 صفحه 8    

[mahdieh]

مرا ببخش به اولیاات به احترام اوصیاات

به یک نظر خدایی ام کن بخوان مرا از اصفیاات


به احترام شاه مردان رخت ز بنده برمگردان

دلم هوای کعبه دارد دعای دل روا بگردان

[پارسا]

 [BLOCKQUOTE] نگاهم تو را در نورديد، پر از شعر و آيينه بودي
نمي‌دانم، انگار در خواب، برايم غزل مي‌سرودي
دوباره کبوتر، دوباره، نگاهي از آيينه لبريز
نگاهي پر از شعر دريا، که با آن دلم را ربودي
تو مثل دلم روستايي، تو لبخند پاک خدايي
تو جاري‌ترين نسل دريا، تو زيباترين شعر رودي
تو از جنس آيينه بودي، زلال و لطيف و صميمي
شبي که دلت را شکستند، از آيينه‌ها پر گشودي
شهيدان تو را مي‌شناسند، تو در آسمان‌ها امامي
تو بودي که شعر شهادت، به گوش شقايق سرودي  [/BLOCKQUOTE]    منبع:   كتاب حماسه‌هاي هميشه جلد 1     

[mahdieh]

یا صاحب الزمان



یارم تویی در عالم یار دگر ندارم

تا در تنم بود جان دل از تو برندارم

[پارسا]

 من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم
چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم
فارغ از خودشدم و کوس «انا الحق» بزدم
همچو منصور خريدار سردار شدم
غم دلدار فکنده است به جانم شرری
که به جان آمدم و شهره بازار شدم
درميخانه گشاييد به رويم شب و روز
که من از مسجد و از مدرسه بيزار شدم
جامه زهد و ريا کندم و بر تن کردم
خرقه پير خراباتی و هشيار شدم
واعظ شهر که از پند خود آزارم داد
از دم رند می آلوده مددکار شدم
بگذاريد که از ميکده يادی بکنم
من که با دست بت ميکده بيدار شدم

[COLOR=#548dd4]روح الله الموسوی الخمینی (ره)