پیامک (پشیمون نمیشی)

[پارسا]

ای بنده ی من آنگاه که به نماز می ایستی من آنچنان به سخننانت گوش می دهم که گویی همین یک بنده را دارم ،و تو

آنچنان از من غافلی که گویی چندین خدا داری.

[پارسا]

به نام تو که علی (ع) را برایمان آفریدی
دوستان عزیز سلام
از امروز تصمیم گرفتم که در تایپک «پیامک/پشیمون نمیشی» یک سری از احادیث امام علی (ع) همراه با قطعه شعر مربوطه که از آقای حسین ابراهیمی می باشد را برای شما عزیزان مطرح کنم.ضمنا دوستان عزیز هم می توانند در این قسمت پیامهای زیبای خودشان را بیان کنند. قابل ذکر که مطالب از کتاب همای رحمت شرکت به نشر (آستان مقدس رضوی)تهیه شده است.
برای شروع و به نیت 5تن آل عبا 5حدیث که خواهش می کنم از عزیزان در اشاعه آن کوشا باشند ذکر می کنم.
توضیح اضافه :شاید دوستان بپرسند که چرااین مطلب درقسمت احادیث ذکر نشده؟ در جواب باید عرض کنم که با توجه به اینکه احادیث امام علی (ع) تماما راه زندگی را به ما نشان می دهند و تمام عزیزان به نحوی در اشاعه این هدف تلاش نموده اند ،تصمیم بر آن شد که احادیثی که با نظم ادبی مطرح شده اند به طور مجزا در این بخش گرد آوری شود.البته بنده مشتاق شنیدن نظرات شما هستم.

1.پاکدامنی زینت فقر و شکر گذاری زینت بی نیازی است.
آذین بده با حضور خود هستی را
با پاکی خویشتن تهی دستی را
گر سهم تو شد توانگری شاکر باش
از یاد ببر غرور وسرمستی را

2.روزی را با صدقه فرود آورید.

می خواهی اگر رزق فراوان برسد
از ابر کرم بارش باران برسد
باید که گشاده دستی ات همچون رود
جاری شود و به تنگدستان برسد

3.بهترین بی نیازی ترک آرزوهاست.
هر چند به سعی و جستجو همت کرد
در معرفت مقام"هو"همت کرد
هرگز به صفای بی نیازی نرسید
جز آنکه به ترک آرزو همت کرد

4.از دست دادن فرصت اندوه بار است.
تا چند دریغ بیش و کم خواهی خورد
پلکی نزده نقش عدم خواهی خورد
امروز مجال خود غنیمت بشمار
فرصت مده از دست که غم خواهی خورد

5.زبان عاقل پشت عقل او،و قلب احمق پشت زبان اوست.
رازی که خردمند نهان می دارد
گر خواست دلش،زبان بیان می دارد
نادان سبک مغز دلش را اما
بازیچه ی چرخش زبان می دارد

[پارسا]

6.هیچ ثروتی چون عقل و هیچ فقری چون نادانی نیست و هیچ ارثی چون ادب وهیچ پشتیبانی چون مشورت نیست.
از عقل و خرد ،ثروتی افزونتر نیست
جهل است چو فقر و هیچ از آن بدتر نیست
میراث گرانتر از ادب کس نگذاشت
با صاحب مشورت غم لشکر نیست

7.بالاترین فضیلت ها،علم است.
گم گشته ی عارفان کامل علم است
مفتاح و کلیدهر چه مشکل علم است
بر طاق بلند آسمان حک شده است
سر لوحه ی دفتر فضایل علم است

8.از دست دادن حاجت بهتر از در خواست کردن از نااهل است.
جز درگه کبریای ذات رحمان
نا اهل ترینند همه اهل جهان
حاجات تو چون کبوترانت هستند
آن را لب هر بام رسیدی منشان

9.با مردم آنچنان معاشرت کنید که اگر مردید بر شما اشک ریزند و اگر زنده ماندید با اشتیاق سوی شما آیند.
خواهی همه محو سکناتت باشند
دلباخته ی حسن صفاتت باشند
با اهل جهان چنان بیامیز که خلق
شاد از تو و گریان ز وفاتت باشند

10.چون عقل کامل گردد سخن اندک شود.
گر تیغ زبان تو را فراهم گردد
بسیار نزن که ناگهان خم گردد
این نکته ی نغز را به خاطر بسپار
چون عقل فزون شود سخن کم گردد

[پارسا]

11.در شگفتم از کسی که می تواند استغفار کند ونا امید است.
از حاصل عمر هر چه چیدی نبری
جز پشت خم و موی سپیدی نبری
تا پرتو توبه در جهان می تابد
از درگه دوست نا امیدی نبری

12.چه بسا دانشمندی که جهلش او را از پای در آورد و دانش او همراهش باشد اما سودی به حال او نداشته باشد.
بسیار کسان که علم آموخته اند
در شعله ی جهل خویشتن سوخته اند
با بار گران به دوش رفتند ولی
بی بهره از آنند که اندوخته اند

13.نا توانترین مردم کسی است که در دوست یابی ناتوان است و از او ناتوانتر آن که دوستان خود را از دست بدهد.
درمانده کسی که رستگاری نگرفت
با هیچ کسی طریق یاری نگرفت
درمانده تر آن کس که اگر یاری یافت
با او روش نگاهداری نگرفت

14.آن کس که با دست کوتاه ببخشداز دستی بلند پاداش گیرد
بخشنده شوی بهار می بخشندت
یک دشت،شکوفه زار می بخشندت
گر قطره ای و طریق باران گیری
سر شاری آبشار می بخشندت

15.کار اندکی که ادامه یابد از کار بسیاری که از آن به ستوه آیی امیدوار کننده تر است.
خیری که اگر چه اندک و کم باشد
پر قدر شود اگر دمادم باشد
بهتر ز هزار امر دشواری که
مستلزم رنج و محنت و غم باشد

[پارسا]

16.هر گاه خدا بخواهد بنده ای را خوار کند دانش را از او دور سازد.
آن بنده که نامبارک و شوم شود
در دیده ی خلق،طرد و مذموم شود
بر او بزنند نقش ذلت-یعنی-
از دسترسی به علم محروم شود

17.روز انتقام گرفتن از ظالم سخت تر از ستمکاری بر مظلوم است.
آن روز که عدل و داد در کار رود
بر هر چه عمل هر چه سزاوار رود
دشوارتر از ستم به مظلوم بود
تاوان ستم که بر ستمکار رود

18.برترین دارایی نومیدی از آنچه در دست مردم است.
می خواهی اگر ز پاک بازان گردی
در عشق حریف دلنوازان گردی
گر چشم بپوشی از نصیب دگران
سر حلقه ی جمع بی نیازان گردی

19.مؤمن پیوسته به یاد خدا و مدام در حال اندیشه است،برنعمت های خدا سپاسگذار و در گرفتاریها شکیباست.
با لذت ذکر،هر کسی دمساز است
همواره لبش به شکر نعمت باز است
در رنج و بلا رسم شکیبایی داشت
پیوسته به سوی دوست در پرواز است

20.سخت ترین گناه آن است که گنهکار آن را کوچک شمارد.
باران کرم به روز و شب می بارد
شرط است کسی دست دعا بر دارد
دانی چه خطایی از همه سخت تر است
آن را که خطا کار خفیف انگارد

[پارسا]

21.شایسته نیست به سخن کسی گمان بد ببری در حالی که می توان برای آن برداشتی نیکو داشت.
خود را کسل از فکر پریشان نکنی
با سوءنظر نزار ونالان نکنی
وقتی که میسر است تفسیر نکو
تفسیر بد از کلام یاران نکنی

22.مؤمن،بسیار راستگو و بسیار بذل کننده ی احسان است.
هر کس که نشان راستگویان دارد
پیوسته مرام بذل و احسان دارد
از این دو صفت نیک عیان می گردد
در سینه ی خود گوهر ایمان دارد

23.تو را ادب از این بس که هر آنچه را در دیگران بد می دانی، خود را نیز از آن دور سازی.
می خواهی اگر نام بلندت آید
باید که از این کلام،پندت آید
رسم ادب آن است که پرهیز کنی
از آنچه زغیر ،ناپسندت آید

24.کسی که نهان خود را اصلاح کند خدا آشکار او را نیکو گرداند و کسی که برای دین خدا کار کند خدا دنیای او را کفایت فرماید و کسی که میان خود و خدا را نیکو گرداند خدا میان او ومردم را اصلاح خواهد کرد.
پنهان و عیان تو دو نقشند عجین
آن را چو نکو کنی نکو گردد این
با سجده به حق،قبله ی مردم گردی
دنیا بخشندت از عمل در ره دین

25.کسی که خود را گرامی بدارد هوی و هوس را خوار شمارد.
هر کس که هوای نیکنامی دارد
خود را بنوازد و گرامی دارد
آنکس که بزرگی خودش را فهمید
از خواهش نفس دست بر می دارد

[پارسا]

26.غیبت تلاش آدم ناتوان است.
در عرصه ی زندگی که ابر است و غبار
همت کن و پای از آب و از گل بردار
با حرف زدن پشت سر همراهان
خود را ز ردیف ناتوانان مشمار

27.بد ترین دوست کسی است که به خاطر او به رنج افتی.
آن یار که خاص و عام از او رنج کشند
ارباب جهان تمام از او رنج کشند
در حلقه ی دوستان از او بد تر نیست
هر کس دگران مدام از او رنج کشند

28.دادرسی مردم و تسکین مصیبت دیدگان از کفاره ی گناهان بزرگ است.
می خواهی اگر بار گران بگذاری
آسوده قدم در آسمان بگذاری
باید که تو را مرهم و فریاد رسی
بر بال و پر شکستگان بگذاری

29.بزرگی پروردگار در جانت،پدیده ها را در چشمت کوچک می نمایاند.
تا اینهمه رنگ در جهانت افتد
کی رنگ خدا بر آسمانت افتد
پروا نکنی ز هیبت مخلوقی
گر نقش جلالی اش به جانت افتد

30.پرهیز کن از کار پنهانی که از آشکار شدنش شرم داری.
حیف است مجال خود به غفلت ببری
با اینهمه ره،ره به ضلالت ببری
پرهیز کن از کار نهانی که اگر
افشا گردد،از آن خجالت ببری

[پارسا]

31.آنگاه که تنگدست و نیازمند شدید بوسیله ی صدقه دادن با خداوند تجارت کنید(تا در روزی شما گشایشی حاصل شود).
رسم صدقه داد و ستد با یار است
آن یار که بر اهل جهان غمخوار است
یعنی صدقه حکم تجارت دارد
یک سو تویی و سوی دگر دادار است

32.از انجام گناهان و نا فرمانی های خدا در خلوت ها بپرهیزید زیرا که بیننده،خود داور و حاکم است.
در خلوت و در جمع،هر آنجا هستی
در معرض چشمان تماشا هستی
در محکمه ای که شاهد و حاکم اوست
یک لحظه گمان مبر که تنها هستی

33.به احترام پدر و معلم از جای خود برخیز اگر چه امیر باشی.
می خواهی اگر ز سر بلندان باشی
در روز حساب شاد و خندان باشی
بر خیز برای پدر و استادت
هر چند زمامدار دوران باشی

34.گوهر آدمی علم او و زیبایی او خرد اوست.
با گوهر علم،سینه را دریا کن
در موج حوادث عشق را پیدا کن
زنهار!فریب خال و خط را نخوری
با عقل و خرد جمال خود زیبا کن

35.ارزش آدمی به اندازه ی همت اوست.
هر کس به همان قدر که همت دارد
در نزد خدا وخلق،قیمت دارد
هرگز نبرد حاصلی از عمر عزیز
آن کس که کسالت و بطالت دارد

[پارسا]

36.تکبر ورزیدن آدم متکبر را پست می گرداند.
زنهار!چو پاییز زمینگیر نگردی
بی آنکه بهاری گذرد پیر نگردی
با نخوت و خود پسندی و خودرایی
هان!جانب مرداب سرازیر نگردی

37.همان طور که تن ها از کار خسته می شوند،دلها نیز ملول و مانده می گردند،در این هنگام برای آنها حکمت های تازه را بجوئید.
آنسان که تن از کار گران خسته شود
دلهای شما نیز فرو بسته شود
از حکمت تازه با طراوت گردید
تا سهم شما نشاط پیوسته شود

38.عمل مستحب اگر به واجب زیان رساند انسان را به خدا نزدیک نمی کند.
گر نافله زخم واجباتت گردد
پرهیز از آن راه نجاتت گردد
از واجب و مستحب بگیر آن را که
سر چشمه ی قرب و برکاتت گردد

39.از بخشش،و لو کم شرمنده مباش،که محروم کردن سائل از آن بی بهاتر است.
شرمنده ی کم مباش اگر می بخشی
دستت چو رسید بیشتر می بخشی
محروم کنی اگر کسی را امروز
پس کی به نهال خود ثمر می بخشی؟!

40.کسی که خود را در جایگاه تهمت قرار دهد نباید جز خود را سرزنش کند.
از باد،نصیب گل بجز پرپر نیست
زین صحنه برای باغ سنگین تر نیست
خود کرده هر آنکه راه تهمت پیمود
اسباب ملامتش کس دیگر نیست

[Labbaik]

 به نام خدا 



 صد شاخه گل محمدی با صلوات 
 تقدیم امام عسکری در عتبات 
   
 جز حضرت مهدی نبودنائب او 
 آغاز امامتش درود و صلوات