به نام خدا
به كار بردن ضمير جمع متكلم (ما) رمز عظمت و نشانه بزرگى گوينده است و خداوند براى اين تعبير از همه شايستهتر مىباشد. ادبا مىگويند علت اين كه به كار بردن ضمير جمع متكلم رمز عظمت شناخته مىشود اين است كه افراد بزرگ معمولا تنها نيستند؛ يعنى خدمتگزاران و فرمانبردارانى هميشه در راه اهداف آنها كوشش مىكنند و به اين ترتيب همواره اجتماعى را تشكيل مىدهند و همين معنى سبب شده كه به كار بردن اين لفظ «كنايه از عظمت» باشد.
به اين ترتيب، هر موقع ضمير جمع در كلمات خدا به كار برده شود بار ديگر ما به ياد عظمت و بزرگى او و آن همه نيروهاى آشكار و پنهان عالم هستى كه همه سر بر فرمان او دارند مىافتيم و از اين رو توحيد ما كاملتر و توجه ما نسبت به آن ذات مقدس بيشتر مىشود.
: آيت الله مكارم شيرازى و آيت الله سبحانى
, پاسخ به پرسشهاى مذهبى , ص:
[HR]
البته ممکنه این سوال پیش بیاد که پس چرا خیلی جاها از "انّی" استفاده شده و فقط گفته من ، که این نیز به این دلیل می تواند باشد که فقط
کارهایی که مخصوص اوست و اختصاص ویژه به خداوند دارد ، با این تاکیید می آید .
من فکر میکردم علتش این است که خدا از انبیاء و رسولانش و عوامل دیگر برای ابلاغ و گسترش خداپرستی و مذهب استفاده کرده است.