"روضه امام زمان عليه السلام در روز عاشورا "

[محب فاطمه]

نماز شب گزار در تاريکيها
 
و في الذمم، رضي الشيم، ظاهر الکرم، متهجدا في الظلم، قويم الطرائق، کريم الخلائق، عظيم السوابق، شريف النسب، منيف الحسب، رفيع الرتب کثير المناقب، محمود الضرائب، جزيل المواهب، حليم رشيد منيب، جواد عليم شديد، امام شهيد، اواه منيب، حبيب مهيب. 


وفا کننده‏ي امانتها، دوستدار خويهاي نيکو، کرمهاي آشکار، نماز شب گزار در تاريکي‏ها، بر پاکننده‏ي روشها، بخشنده‏ي مخلوقات، بزرگ پيشينيان، نيکو نسب، با حسب فراوان، با رتبه‏هاي بلند، با مناقب فراوان، با سرشتهاي ستوده، با موهبتهاي بسيار، بردبار و رشيد و بازگشت کننده به سوي خدا و سخي و دانا و قدرتمند و پيشواي شهيد و آموزشگر و انابه کننده و دوست دارنده‏ي ترسان هستي.


صاحب رکوع و سجود طولاني
 
کنت للرسول صلي الله عليه و آله ولدا، و اللقرآن منقدا [سندا] وللامة عضدا، و في الطاعة مجتهدا، حافظا للعهد و الميثاق، ناکبا عن سبل الفساق، و باذلا [بازلا] للمجهود، طويل الرکوع و السجود.  


براي رسول صلي الله عليه و آله فرزند بودي و براي قرآن سند و براي امت بازو، و در فرمانبري کوشا، نگاهبان عهد و پيمان، کناره‏گير از راههاي گناهکاران و هرزگان، عطا کننده و بخشنده به مسکين به سختي افتاده و داراي رکوع و سجده‏هاي طولاني بودي.


زاهد در دنيا
 
زاهدا في الدنيا زهد الراحل عنها، ناظرا اليها بعين المستوحشين منها، آمالک عنها مکفوفة، و همتک عن زينتها مصروفة، و ألحاطک [امحاظک] عن بهجتها مطروفة و رغبتک في الاخرة معروفة.  


کناره‏گير در دنيا (چون) کناره‏گير کوچ کننده از آن، نگرنده به دنيا به ديده‏ي ترسندگان از آن، آرزوهايت از دنيا بازداشته شده، همت و تلاشت از آرايشهايش برگرفته شده، چشمت از شادماني دنيا پوشيده و اشتياقت در مورد آخرت شناخته شده و مشهور است.


کارزار با ذوالفقار به سان علي
 
فجاهدتهم بعد الايعاز لهم [الايعاذ اليهم] و تأکيد الحجة عليهم، فنکثوا ذمامک و بيعتک و أسخطوا ربک و جدک، و بدؤوک بالحرب، فثبت للطعن و الضرب، و طحنت جنود الفجار، و اقتحمت قسطل الغبار، مجالدا بذي الفقار، کأنک علي المختار. 


پس با ايشان کارزار کردي پس از آنکه آنان را به انجام کار فراخواندي و حجت و دليل را بر ايشان آشکار نمودي، پس امان و بيعت ترا شکستند و پروردگار و نيايت را خشمگين کردند و جنگ را با تو آغاز نمودند،

پس بر زخم زبانها و ضربه‏ها ايستادگي کردي، و لشگريان ستمگر هرزگان را درهم کوبيدي، در گرد و غبار برخاسته در ميدان جنگ وارد شدي، در حالي که با ذوالفقار کارزار مي‏کردي، به سان آن که حضرت علي مختار بودي.

[محب فاطمه]

شگفتي فرشتگان از صبر حسين
 
فلما رأؤک ثابت الجاش، غير خائف و لا خاش، نصبوا لک غوائل مکرهم و قاتلوک بکيدهم و شرهم، و أمر اللعين جنوده، فمنعوک الماء و وروده، و ناجزوک القتال، و عاجلوک النزال، و رشقوک بالسهام و النبال، و بسطوا اليک أکف الاصطلام، و لم يرعوا لک ذماما، و لا راقبوا [راغبوا] فيک أثاما، في قتلهم أولياءک، و نهبهم رحالک، و أنت مقدم في الهبوات، و محتمل للأذيات، قد عجبت من صبرک ملائکة السماوات. 


چون تو را پايدار- نه گريز پا و نترس و شريف ديدند، شرارتهاي فريبهايشان را پيش آوردند و با حيله و بدي خود با تو جنگيدند و آن نفرين شده، لشگريانش را فرمان داد، پس تو را از آب و وارد شدن در آن بازداشتند و تو را به جنگ کشاندند،

و در جنگ از شترها پياده شده، بر اسبها نشستند و بر تو شتافتند و با تير و سنگ زدند، و دستها را براي از ميان برداشتن و نابود کردن تو گشودند و احترام تو را حفظ نکردند و از جزاي گناه خويش در حق تو، در کشتن فرزندانت و تاراج بردنت نترسيدند، در حالي که تو پيشتاز در گرد و غبار و تحمل کننده‏ي آزارها و اذيتها بودي، فرشتگان آسمان از صبر و شکيبايي تو به شگفتي افتادند.



آماده‏ي شهادت
 .
قد رشح للموت جبينک، و اختلفت بالانقباض و الانبساط شمالک و يمينک تدير طرفا خفيا الي رحلم و بيتک، و قد شغلت بنفسک عن ولدک و أهاليک و أسرع شاردا، الي خيامک قاصدا، محمحما باکيا. 


پيشانيت براي شهادت عرق کرده بود، و به راست و چپ کشيده مي‏شدي و به خود مي‏پيچيدي، گوشه‏ي چشمت را به سوي خاندانت گرداندي و از فکر فرزندان و خاندانت، به خود مشغول شدي، و اسبت گريزان به سوي خيمه‏هايت شتافت، در حالي که شيهه مي‏کرد و گريان بود.


اهل حرم شتابان به سوي قتلگاه
 ...
فلما رأين النساء جوادک مخزيا، و نظرن [نظرت] سرجک عليه ملويا، برزن من الخدور، ناشرات الشعور، علي الخدود لاطمات الوجوه سافرات، [و] بالعويل داعيات و بعد العز مذللات، و الي مصرعک مبادرات. 


.
هنگامي که زنان، اسبت را شرمسار ديدند و بر روي زين برگشته‏ات نگاه کردند، از سراپرده‏ها برون آمدند، (با) موهاي پريشان و بر گونه‏ها سيلي مي‏زدند ولي چهره‏ها به تمامي باز نشد، و شيون مي‏کردند و ناله مي‏زدند، در حالي که پس از عزت و شکوه، خوار و ذليل شده و به سوي قتلگاهت شتابنده بودند.

[محب فاطمه]

با کشتن تو اسلام را کشتند
 
فالويل للعصاة الفساق، لقد قتلوا بقتلک الاسلام، و عطلوا الصلاة و الصيام و نقضوا السنن و الأحکام، و هدموا قواعد الايمان، و حرفوا آيات القرآن، و هملجوا [همجلوا] في البغي و العدوان. 

.
پس واي بر سرکشان هرزه‏ي گنهکار، با کشتن تو اسلام را کشتند و نماز و روزه را بيهوده و مهمل گذاشتند و سنتها و احکام را نقض نمودند، و پايه‏هاي ايمان را نابود کردند و آيات قرآن را تحريف نمودند و در فساد و دشمني سخت پيش رفتند.

.
کتاب خدا رها شد
 .
لقد أصبح رسول الله صلي الله عليه و آله موتورا، و عاد کتاب الله عز و جل مهجورا و غودر الحق اذ قهرت مقهورا، وفقد بفقدک التکبير و التحليل، و التحريم و التحليل و التنزيل و التأويل، و ظهر بعدک التغيير و التبديل، و الالحاد و التعطيل، و الأهواء و الاضاليل، و الفتن و الأباطيل.  

.
انتقام خون کشته‏ي رسول خدا صلي الله عليه و اله گرفته نشد و کتاب خداوند عز و جل رها شد، و به حق خيانت شد، آن گاه که تو مغلوب گرديدي، و با نابودي‏ات الله اکبر و لا اله الا الله و تحريم و تحليل و تنزيل و تأويل از ميان رفت.

پس از تو تغيير و تبديل و بي ديني و کفر و خواستهاي نفساني و گمراهي‏ها و آشوبها و بيهودگي‏ها و باطلها آشکار گرديد.

.
پيامبر و زهرا گريان و سوگوار
.
فقام ناعيک عند قبر جدک الرسول صلي الله عليه و آله، فنعاک اليه بالدمع الهطول قائلا:
 
يا رسول الله قتل سبطک و فتاک، و استبيح أهلک و حماک، و سبيت بعدک ذراريک، و وقع المحذور بعترتک و ذويک. فانزعج الرسول، و بکي قلبه المهول، و عزاه بک الملائکة و الأنبياء، و فجعت بک امک الزهراء. 
 . 

.
خبر دهنده‏ي مرگت در کنار قبر جدت رسول صلي الله عليه و اله به پا خواست و با اشک ريزان خبر مرگ تو را به حضرتش داد. در حالي که مي‏گفت:
[COLOR=#ffffff].
اي رسول خدا، فرزندت و جوانت کشته شد، خانواده‏ات و نزديکانت بيچاره شدند و فرزندانت پس از تو اسير شدند و خانواده‏ات و افرادت در گرفتاري و بازداشت افتادند.  
[COLOR=#ffffff].
پيامبر آشته خاطر شد و قلب گريانش بگريست، و به خاطر تو فرشتگان و پيامبران به او سر سلامتي دادند   مادرت زهرا سوگوار و مصيبت زده شد.