سوره‏هايى سربريده، آيه‏هايى پاره پاره‏

[سپيده صبح _40]

[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]سوره‏هايى سربريده، آيه‏هايى پاره پاره‏   
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]      [FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]عاشورا جشن به زانو درآمدن مرگ است.ترس مرگ با آدم‏ها هميشه گلاويز بوده و بازى را برده. مردم سال‏ها    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]با هراس اين كابوس خوابيده‏اند. از تن بى‏رمق مرده‏ها فرار كرده‏اند. از قبرستان‏ها گريخته‏اند. بعد ناگهان مردى    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]پيدا شده كه وسط انبوه دشمن ايستاده، فرياد مى‏زند: مرگ، گردن‏بند زيبايى بر گردن دختر جوانى است. مردى    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]آمده فرياد مى‏زند: شمشيرها، مرا در بر گيريد. مردى آمده سوار بر اسب، وسط ميدان شعر مى‏خواند و اين كلمه    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]رعب‏آور را مرتب به بازى مى‏گيرد. انگار نه انگار كه اين هيولاى شب‏ها و روزهاى نسل آدم بوده است. مردى    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]پيدا شده كه يك ذره هم از اين ديو نمى‏ترسد. مرگ كه پايه‏هاى پادشاهى‏اش بر ترس‏هاى مردم بنا بود، ناگهان    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]بى‏برج و بارو شد. قلعه‏هايش فرو ريخت. مرد جلو مى‏رفت و مرگ، زير سم اسب‏هايش جان مى‏كند.عاشورا جشن    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]به زانو درآمدن مرگ است. عاشورا جشن آبرومندى انسان است.فكرش را بكن، اگر وقتى گفتند هر كه مى‏خواهد    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]برود، همه مى‏رفتند، آبرويى براى انسان مى‏ماند؟ اگر در سياهى شب، همه ناپديد مى‏شدند، ديگر مى‏شد سر بلند    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]كنيم؟ اگر قاسم نمى‏گفت: پيش تو مردن از عسل شيرين‏تر است، ما به اين آبرومندى بوديم كه الان هستيم؟ اگر    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]مسلم بن عوسجه نگفته بود: مى‏خواهم همراه تو هفتاد بار بميرم، اميدى براى نسل آدم باقى بود؟ بعد از آن هبوط    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]از بهشت، اين اولين بارى بود كه اين قدر سربلند شديم.عاشورا، جشن آبرومندى انسان است. قرآنى ورق ورق،    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]در گودال افتاده است. سوره‏هايى سربريده، آيه‏هايى پاره پاره. پيامبر گريه مى‏كند: يا ربّ انّ قومى اتّخذوا هذا    
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman][COLOR=#4f6128]القرآن مهجوراً.   
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]  
[FONT=B Kamran][FONT=Times New Roman]فاطمه