«» سالار شهيدان‌ به‌ روايت‌ معصومان(ع)«»

[Labbaik]

  

  سالار شهيدان‌ به‌ روايت‌ معصومان(ع)  

يكي‌ از موضوعاتي‌ كه‌ مي‌توان‌ از طريق‌ حديث‌ أهل‌ بيت‌ عصمت‌، موفق‌ به‌ كشف‌وفتح‌ گنج‌ آن‌ شد؛ شناخت‌ عظمت‌ وجودي‌ پيشوايان‌ معصوم‌ است‌.

معصومان‌ را از طريق‌ سخن‌ خود آنان‌ مي‌توان‌ شناخت‌، زيرا معرفت‌ به‌ كنه‌عظمت‌ عرشي‌ معصوم‌، نياز به‌ فهمي‌ معصومانه‌ دارد.

اين‌ مقال‌ در مقام‌ شناخت‌ أبعادي‌ چند از أبعاد گسترده‌ و والاي‌ معصومي‌ محبوب‌در عرش‌ وأرض‌ دارد، معصومي‌ كه‌ تمام‌ فرشتگان‌ و پيامبران‌ وامامان‌ وانسان‌هاي‌ باايمان‌، عشق‌ او را در دل‌، سوگ‌ او را در سينه‌ و اشك‌ غمش‌ بر گونه‌ دارند.

او مصباح‌ هدي‌وسفينة‌ نجاة‌؛ يعني‌ حسين‌ بن‌ علي‌(ع) است‌.  


1ـ پيامبر گرامي‌ اسلام‌(ص)

ـ وجود حسين‌ از من‌ است‌ وبقاي‌ من‌ از حسين‌؛

ـ طريق‌ محبوبيت‌ نزد خدا، عشق‌ به‌ حسين‌ است‌.

 «حُسين‌ٌ مِنِّي‌ وَأنَا مِن‌ْ حُسين‌، أَحَب‌َّ اللهُ مَن‌ّ أحَب‌َّ حُسيْناً؛.

حسين‌ از من‌ و من‌ ازحسينم‌، خداوند دوستداران‌ حسين‌ را دوست‌ دارد». 


پيامبر گرامي‌ اسلام‌(ص) واسطة‌ فيض‌ خلق‌ وجود مقدس‌ امام‌ حسين‌(ع) و درسلسله‌ علل‌ وجودي‌ آن‌ امام‌ مي‌باشند به‌ همين‌ جهت‌ مي‌فرمايند: «حسين‌ منّي‌».

واز طرف‌ ديگر، امام‌ حسين‌(ع) نيز در سلسلة‌ علل‌، علت‌ بقاي‌ دين‌ اسلام‌وماندگاري‌ آيين‌ محمدي‌ است‌؛
به‌ طوري‌ كه‌ اگر ايشان‌ و سيرة‌ شهادت‌ خواهانة‌ او نبود،دين‌ اسلام‌ و نام‌ پيامبر گرامي‌ اسلام‌ باقي‌ نمي‌ماند. فرياد عاشورايي‌ سالار شهيدان‌ درروز عاشورا نشان‌ از اين‌ مطلب‌ دارد.

به‌ همين‌ جهت‌ پيامبر گرامي‌ اسلام‌ مي‌فرمايد: «وأنا من‌ حسين‌».


از همين‌ رو، اين‌ دو وجود عرشي‌ در سلسلة‌ علل‌ تحقق‌ و بقاي‌ يك‌ ديگر قراردارند.
وآن‌ كلام‌ نبوي‌ گوياي‌ وحدت‌ ويگانگي‌ وجودي‌ و ارزشي‌ اين‌ دو ستارة‌درخشان‌عالم‌ وجود است‌؛ چنان‌ كه‌ حكما نيز مي‌گويند: علت‌ مبقيه‌ همان‌ علت‌ مُوجده‌است‌.

خاتم‌ پيامبران‌(ص) در آخر به‌ مطلبي‌ مهم‌ و به‌ عاملي‌ براي‌ فتح‌ گنج‌ محبت‌ خداتصريح‌ مي‌كنند و مي‌فرمايند:

 ‌ از كليدهاي‌ گشايش‌ باب‌ محبت‌ خدا، دوستي ‌ومحبت‌ به‌ حسين‌(ع) است‌.  

و اين‌ حكمتي‌ حكيمانه‌ است‌ براي‌ آناني‌ كه‌ سلوك‌ نظري‌وعملي‌ عروج‌ به‌ قلة‌ محبت‌ خداي‌ را طالبند.

[Labbaik]

2ـ امير مؤمنان‌ علي‌ بن‌ أبي‌ طالب‌(ع)

ـ قائم‌ آل‌ محمد (عج‌) از نسل‌ حسين‌(ع) است‌.

ـ وياوران‌ مهدي‌، مخلصان‌ با ايمان‌ و ولايت‌ مداران‌ شيعه‌ هستند.


 «التاسع‌ من‌ وَلْدِك‌ ـ يا حسين‌ ـ هو القائم‌ بالحق‌ِّ المُظهر بالدِّين‌ الباسِط‌ُ للعَدْل‌ِ.

قال‌ الاءمام‌ الحسين‌(ع) : يا أمير المؤمنين‌! اءن‌ّ ذلك‌ لكائن‌؟

اءي‌، والَّذي‌ بَعث‌َ مُحمَّداً بالنَّبوَّة‌ واصْطَفاه‌َ علي‌ جميع‌ البريَّة‌، ولكن‌ بعد غيْبة‌ٍ وحَيْرة‌ٍلايثبت‌ُ فيها علي‌ دينه‌

اءلاَّ المُخلِصُون‌ المُبَاشرون‌َ لرُوح‌ِ اليقين‌ِ الّذين‌ أََخَذ الله ميثاقَهُم‌بولايتنا وكَتَب‌َ في‌ قلوبهم‌ الاءيمان‌َ وَأَيَّدَهْم‌ بَروْح‌ٍ منْه‌! 


 اي‌ حسين‌! نهمين‌ فرزند از نسل‌ تو، كسي‌ است‌ كه‌ حق‌ را به‌ پا دارد و دين‌ را آشكاركند و عدل‌ را بگستراند.

ـ اي‌ اميرمؤمنان‌! بي‌گمان‌ اين‌ وعده‌ واقع‌ مي‌شود؟.

ـ آري‌، قسم‌ به‌ آن‌ كه‌ محمد را به‌ پيامبري‌ برگزيد و او را بر تمامي‌ جهانيان‌ برتري‌بخشيد.ولي‌ اين‌ حادثه‌ بعد از غيبتي‌ طولاني‌ وحيرت‌ وسردرگمي‌ بسيار تحقق‌ خواهديافت‌.

در آن‌ زمان‌ ـ زمان‌ غيبت‌ ـ تنها آنان‌ كه‌ اهل‌ اخلاص‌ و در دل‌ يقين‌ دارند، بردين‌خدا باقي‌ باشند. خداوند از آنان‌ وعدة‌ پيروي‌ ولايت‌ ما گرفته‌ و در قلب‌هايشان‌ايمان‌نگاشته‌ و خود به‌ ايشان‌ توفيق‌ عطا نموده‌ است‌». 

[Labbaik]

3ـ فاطمه‌ زهرا سلام الله علیها ‌

ـ بر فرزندم‌ حسين‌ گريه‌ مي‌كنم‌ و شما نيز بر شهادتش‌ اشك‌ ريزيد...

«قالت‌ فاطمة‌ الزهراء: يا أبتاه‌! من‌ يَقتْل‌ُ ولدي‌ وقُرَّة‌َ عَيْني‌ وثمرة‌َ فُؤادي‌؟.

قال‌ رسول‌ الله (ص): شرُّ أمَّة‌ٍ مِن‌ْ أُمَّتِي‌..

قالت‌: اءقرء جبرئيل‌ منّي‌ السلام‌ وقل‌ له‌ في‌ أي‌ّ مَوْضع‌ٍ يُقْتَل‌ُ!.

قال‌: في‌ موضع‌ٍ يقال‌ له‌ كربلاءُ؛

حضرت‌ فاطمة‌ زهرا: اي‌ پدرم‌! چه‌ كسي‌ فرزندم‌ و نور چشم‌ وميوه‌ دلم‌ رامي‌كشد؟.

پيامبر گرامي‌ اسلام‌ (ص)پاسخ‌ داد: بدترين‌ گروه‌ از امت‌ من‌.

ـ پدرم‌ از جانب‌ من‌ بر جبرئيل‌ درود فرست‌ وبپرس‌ در كجا او را مي‌كشند؟.

ـ در مكاني‌ به‌ نام‌ كربلا».

آن‌ بانو گاهي‌ بر مصيبت‌ فرزندش‌ به‌ سوگ‌ مي‌نشست‌ واين‌ گونه‌ نوحه‌ گري‌مي‌كرد:


 َبكنِي‌ وَأَبك‌ ليتَامي‌' وَلاتَنْس‌ِقَتيل‌َ العِدَاء بِطَف‌ِّ الْعِرَاق‌ِ

-بر من‌ ]اي‌ علي‌[ و بر يتيمانم‌ گريه‌ كن‌ و از خاطر مبر شهيدي‌ كه‌ به‌ دست‌دشمنان‌ در كربلاي‌ عراق‌ به‌ شهادت‌ مي‌رسد.


فَسوْف‌َ أُعْطِيه‌ِ وَلا أُبَالِي‌وَأْوْثِرَ اللهَ عَلَي‌ عِيَالِي‌

أمسُوا جِيَاعاً وَهم‌ْ أَشْبالي‌أَصْغَرُهُم‌ْ يقْتَل‌ْ في‌ الْقِتَال‌ِ

بكَرْبَلاء يقْتَل‌ْ بِاغتِيَال‌ِلِقَاتِلِيه‌ِ الوَيْل‌ُ مَع‌ْ وَبَال‌ِ

يَهوِي‌ به‌ النَّار اءلَي‌ سِفال‌ِكَبولُه‌ُ زَادَت‌ْ عَلَي‌ الاكْبَال‌ِ

- به‌ زودي‌ به‌ آن‌ گرسنه‌ طعام‌ خواهم‌ بخشيد واز گرسنگي‌ خود و خانواده‌ام‌ با كي‌ندارم‌ و رضايت‌ خدا را بر فرزندان‌ مقدم‌ مي‌دارم‌.

- فرزندانم‌ شب‌ را با گرسنگي‌ سپري‌ مي‌كردند، عزيزاني‌ كه‌ كوچكترين‌ آنان‌ درجنگ‌ به‌ شهادت‌ خواهد رسيد.

- در كربلا، با حيله‌ وتزوير او را مي‌كشند، بر قاتلان‌ او عذاب‌ وخواري‌ باد!

- آتش‌ جهنم‌ آنان‌ را در برخواهد گرفت‌ و به‌ بدترين‌ مكان‌ جهنم‌ سقوط‌ مي‌كنند وهر لحظه‌ خواري‌ و ذلت‌ آنان‌ بيشتر خواهد شد. 

[Labbaik]

4-امام‌ حسن‌ مجتبي‌ (ع)

 ـ روز شهادتت‌ ـ اي‌ حسين‌ ـ همتا ندارد. 

ـ در مصيبت‌ تو اي‌ حسين‌ آسمان‌ وزمين‌ خون‌ گريند.
 «لايَوْم‌َ كيوْمِك‌ ـ يا أبا عبدالله! ـ

يَزْدَلَف‌ُ اءليْك‌َ ثل'ثُون‌َ أَلْف‌ِ رَجُل‌ٍ يَدَّعُون‌َأَنَّهم‌ مِن‌ْأُمَّة‌ِجَدِّنَا محمّد(ص) ويَنْتَحَلُون‌َ دين‌َ الاسلام‌ فَيجْتَمَعُون‌َ عَلَي‌ قَتْلِك‌ وَسَفْك‌ دَمِك‌َوانتَهاك‌حَرَمك‌ُ
وسَبْي‌ ذَرَاريك‌َ وَنِسَائِك‌َ وَانتَهَاك‌ ثقلِك‌ فَعِنْدَهَا تَحِل‌ُّ بَبِني‌ أُميّة‌َاللعْنة‌َوَتمْطَرَ السَّمَاء رِماداً ودَماً يَبْكِي‌ عَلَيْك‌َ كُل‌ُّ شي‌ءٍ حَتّي‌ الوحُوش‌ في‌ الفَلوات‌ِوالحيتَان‌ِ في‌ البِحَار؛ 


  عبدالله! هيچ‌ روزي‌ همانند روز ـ شهادت‌ ـ تو نباشد،

سي‌ هزار مرداني‌ كه‌ ادعامي‌كنند از امت‌ جدمان‌ محمد (ص) باشند و خود را مسلمان‌ مي‌پندارند به‌ سويت‌ هجوم‌مي‌آورند، آنها بركشتن‌ تو و ريختن‌ خونت‌ وهتك‌ حرمتت‌ واسارت‌ فرزندان‌ و همسران‌ توو شكستن‌ قدرتت‌ گردهم‌ مي‌آيند.

در اين‌ گاه‌ نفرين‌ خدا بر بني‌ اميه‌ نازل‌ شود و آسمان‌خاكستر وخون‌ بارد و بر تو تمام‌ كائنات‌ بگريند، حتي‌ حيوانات‌ وحشي‌ در بيشه‌ زارها وماهيان‌ در درياها». 

[Labbaik]

5- امام‌ حسين‌ (ع)

ـ ما حزب‌ خدا، فرزند پيامبر خدا و خاندان‌ معصوم‌ او مي‌باشيم‌.

ـ ما هم‌ رديف‌ قرآن‌ و واجب‌ الاءطاعه‌ در قرآنيم‌.

 َحْن‌ُ حِزْب‌ُ اللهِ الغَالِبوُن‌َ وَعِترة‌ رَسُول‌ِ الله الاقربُون‌َ وَأهل‌ُ بَيتِه‌ِ الطَّيِّبُون‌َ وَأَحَدُالثقليْن‌ِ الَّذَيْن‌ِ جَعَلَنَا رَسُول‌ُ اللهِ ثَاني‌ كتاب‌ِ الله ـ تَبَارَك‌ وتَعالي‌ ـ

الذي‌ فِيه‌ِ تَفْصِيل‌ كُل‌ِّ شي‌ءٍلاَ يأْتيه‌ البَاطِل‌ من‌ْ بَيْن‌ِ يَدْيه‌ وَلا من‌ خلفِه‌ِ المعوَّل‌ عَلَيْنَا في‌ تفْسِيره‌ِ وَلاَ يَبْطينَا تأويلُه‌ُ بَل‌ْنَتبّع‌ُ حَقَائقَه‌ُ،
فأَطيعُونَا فان‌َّ طَاعَتَنَا مَفُروضَة‌ٌ اءذ كانَت‌ بطاعَة‌ِ اللهِ مَقُرونَة‌ٍ. قال‌َ اللهُ ـ عَزَّوَجَل‌َّـ:

(أَطِيعوُا الله وأَطيعُوا الرَّسُول‌َ وَ أُولي‌ الامرِ مْنِكُم‌ْ).  

[Labbaik]

6- امام‌ علي‌ بن‌ الحسين‌ زين‌ العابدين‌ (ع)

ـ بهاي‌ اشك‌ بر شهادت‌ امام‌ حسين‌(ع) بهشت‌ است‌.

ـ مزد سختي‌ ديدن‌ در راه‌ ولايت‌ اهل‌ بيت‌، نجات‌ از دوزخ‌ است‌.


 «أيّما مُؤمِن‌ٍ دَمَعَت‌ْ عَيْنَاه‌ُ لِقَتْل‌ِ الحُسين‌ِ بن‌ علّي‌(ع) دَمْعَة‌ً حَتَّي‌' تَسيِل‌ عَلَي‌ خَدِّه‌ِ فِينالاذي‌ً مَسَّنَا مِن‌ْ عَدَّوِنا في‌ الدنيا بوَّأه‌ُ اللهُ بِهَا في‌ الجَنَّة‌ِ مَبَوَّأ صِدْق‌ٍ..

وَأَيُّما مُؤمن‌ٍ مَسَّه‌ُ أذي‌ً فِينا فَدَمَعت‌ْ عَيْناه‌ُ حَتَّي‌ تَسيِل‌ عَلَي‌ خدِّه‌ِ مِن‌ْ مَضَاضَة‌ٍ مَاأوذِي‌ فِينا صَرَف‌َ اللهُ عَن‌ْ وَجْهِه‌ِ الاذَي‌ وَآمَنَه‌ُ يَوْم‌َ القيامة‌ِ مِن‌ْ سخطِه‌ِ والنّارِ. ؛


هر انسان‌ با ايمان‌ ـ شيعه‌اي‌ ـ بر شهادت‌ حسين‌ بن‌ علي‌(ع) اشكي‌ بريزد وبرگونه‌اش‌ روان‌ گردد و برگرفتاري‌هايي‌ كه‌ دشمنان‌ ما در دنيا بر ما روا داشته‌اند، زاري‌ كند؛خداوند جاي‌ گاه‌ راست‌ پيشگان‌ را در بهشت‌ نصيب‌ او گرداند.

وهر شيعه‌اي‌ در راه‌ ما به‌ او آزاري‌ رسد و اشكي‌ ريزد، خداوند گرفتاري‌ها را از او دورسازد و روز قيامت‌ او را از شدايد و آتش‌ در امان‌ دارد» .