آمادگی برای قیامت

[Mohsen1001]

قال الله تبارك و تعالي في محكم كتاب الكريم

« أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ » (1)

« آيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريديم و به سوي ما باز نمي گرديد؟ »

آري، انتقال به سراي ديگر كه از آن به مرگ تعبير مي شود براي اين است كه انسان در آنجا به سزاي كردار خوب يا بد خويش مي رسد و اين مطلب اعتقاديست كه تمام اديان آسماني آن را بيان مي كنند.

معاد به بازگشت و اعاده روح به جسد انسان در روز قيامت گفته مي شود و پذيرش اين مسأله فقط از طريق تعبد نيست بلكه عدالت الهي اقتضا مي كند كه به پرونده اعمال انسان در دنيا رسيدگي شود.

آمادگي براي قيامت

حضرت علي عليه السلام مي فرمايند:

( گويا قيامت، همچون سارباني كه شتر خشكيده شير را مي راند، شما را هي مي زند... گويي فرياد قيامت بر سر شما فرود آمده و رستاخيز، شما را فرا گرفته است و براي داوري به صحنه آمده ايد. نادرستي ها و اباطيل از شما دور گشته و بهانه ها از دستتان رفته است.)

حضرت در روايت ديگري مي فرمايند:

( هدف، فرا پيش شماست و قيامت از پشت سر شما را مي راند. سبكبار شويد تا برسيد، زيرا كه اولين شما چشم به راه آخرين شماست.)

امير المومنين عليه السلام و توصيف حشر

(... تا آنگاه كه امور خلايق از هم بگسله و روزگار سپري گردد و رستاخيز نزديك شود و آنها را از ميان گورها و آشيانه پرندگان و كنام درندگان و ميدانهاي جنگ، برانگيزاند و محشورشان كند، در حالي كه به سوي فرمان او و به جانب معادش مي شتابند.)

(... تا آنگاه كه زمان نوشته به سر آيد و مقدرات جهان به پايان رسد و آخرين خلايق به اولين آنها بپيوندند و فرمان حق براي تجديد آفرينش خلقش در رسد، آسمان را به حركت در آورد و آنرا بشكافد و زمين را به شدت بجنباند و تكانش دهد و كوه ها را از جا بركند و متلاشي سازد و از هيبت جلال حق و ترس از سطوت و شكوه او كوه ها بر هم كوفته شوند و هر كس را كه در زير زمين مدفون است بيرون آورد و پيكرهاي كهنه و پوسيده آنها را نو كند و اجزاي پراكنده شان را گرد آورد، آنگاه آنان را از هم جدا سازد تا از كردارهاي پنهاني و كارهاي پوشيده آنها بپرسد و آنان را به دو دسته تقسيم كند: به دسته اي نعمت ارزاني دارد و از دسته ديگر انتقام گيرد.)

نيكان در صحراي محشر

حضرت علي عليه السلام عاقبت پرهيزكاران را اينگونه بيان مي فرمايند:

(... اما فرمانبرداران را در جوار رحمت خود جاي دهد و در بهشت جاويدان قرار دهد، خانه اي كه مسكن گزيدگان آن هرگز كوچ نكنند و حالات زندگي آنان تغيير نپذيرد. در آنجا در چار ترس و وحشت نشوند و بيماري ها در آنان نفوذ نخواهد كرد، خطرات دامنگير شان نمي شود و سفري در پيش ندارند تا از منزلي به منزل ديگر كوچ كنند ... )