معاشرت
سلام علیکم؛ پرسش ها و پاسخهاى فقهى دانشجويان که پاسخ ها از سايت نهاد رهبري در دانشگاه ها است.
سؤال: پسر عمويي دارم كه اهل دروغ و ساير اوصاف رذيله ايست كه بي ايماني او را اثبات ميكند آيا رابطه با او صحيح است يا نه ؟
جواب: اگر شما بتوانيد از طريق نصيحت و ارشاد موجب تغيير رويه عموزاده خود شويد بهتر است كه رفاقت خود را حفظ نماييد .
البته شما حق استفاده از چيزهايي كه غاصبانه در دست او است را نداريد .و اگر بدانيد كه معاشرت با او موجب تاثيرمنفي بر اخلاق
خود شما مي گردد قطع رابطه لازم است.
سؤال: آيا براي جلوگيري والدين از خلافي كه مكرر انجام مي دهند و با هيچ راهي هم قانع نمي شوند مي توان با خشونت با آنها
رفتار كرد؟
جواب: در صورت مشاهده گناه مكرر از پدر و مادر؛ مانند رباخواري و بي حجاب بودن مادر و ... بايد گفت برخورد با آنان داخل امر به معروف
و نهي از منكر است . ابتدا بايد با نرمي و آرامش با آنان سخن گفت و نهي از منكر نمود و چنان چه اثري نگذاشت تذكر مجدد داد .
و در مرحله بعد بي اعتنايي و كم محبتي و كم كردن رفت و آمد با آنها به طوري كه بدانند اين برخورد اثر بي توجهي آنان به امور شرعي
و انجام گناه است . اين كار شايد مناسب ترين راه حل باشد .و در صورت عدم تاثير و ترس از اين كه خود به گناه آلوده شويد .
بهترين راه قطع رفت و آمداست ودر پايان بايد گفت : ضرب و شتم پدر و مادر در راستاي نهي از منكر جايز نيست بلكه اين مساله به
محاكم شرعي محول خواهد شد و فرزند حق دخالت ندارد .
[COLOR=red]سؤال:
معاشرت بادوستاني كه مذهبي نيستند وبه نمازاهميت نمي دهند واهل نوار،موسيقي ، پاسور و قمار هستند، اما در معاشرت
آدم هاي خوبي هستند، چه صورتي دارد؟
جواب: در صورتي كه امر به معروف در آنان اثر ندارد رابطه شمابا ايشان بايد در حدي باشد كه شما را تحت تاثير قرار ندهد و آلوده به
گناه نسازد.
