« آيات قرآن کریم درباره علم امیرالمؤمنین امام علي(ع) »

[محدثه]

.   



[FONT=Times New Roman]« آيات قرآن درباره علـم امام علی (ع) »   




[FONT=Times New Roman]الف)   [FONT=Times New Roman]   
[FONT=Tahoma,sans-serif] 
[FONT=Tahoma,sans-serif][FONT=Times New Roman] « قل کفي باللَّه شهيدا بيني و بينکم و من عنده علم الکتاب »  (155)  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]بگو: همان بس که خداوند و آنکه علم کتاب نزد او است، ميان من و شما گواه باشد . [FONT=Tahoma,sans-serif]
 
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  



ــ ابوسعيد خدري مي گويد:

از رسول خدا(ص) پرسيدم: آنکه علم کتاب نزد او است، کيست؟

فرمود: او برادرم علي بن ابي طالب(ع) است. [156]




_____________________________

[155]. سوره رعد، آيه 43.
[156]. بحراني، سيد هاشم، البرهان في تفسيرالقرآن، در تفسير آيه مذکور. 

[محدثه]

.

[FONT=Times New Roman]ب ) 
 [FONT=Times New Roman]   
[FONT=Tahoma,sans-serif] 
[FONT=Tahoma,sans-serif][FONT=Times New Roman] « انّ في ذلک لايات للمتوسّمين »  (157)  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]در اين داستان نشانه هايي است براي ژرف انديشان . [FONT=Tahoma,sans-serif]
 
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  



ــ جابر جعفي از امام باقر(ع) چنين نقل مي کند:

هنگامي که اميرالمؤمنين(ع) در مسجد کوفه بود، زني نزد او آمد و از شوهرش شکايت کرد. امام به نفع شوهرش قضاوت کرد.

زن به خشم آمد و گفت: به خدا سوگند، داوري ات ناحق، قضاوتت ناميزان و حکمت ناعادلانه است. در محکمه الهي به محاکمه ات مي کشانم.

امام علي(ع) مقداري او را نگريست و فرمود: دروغ گفتي اي بدخوي، اي بدخوي اي بدکار! آن زن ناگهان فراري شد.

عمرو بن حريث خود را به او رسانيد و گفت: با علي سخني گفتي و او پاسخي داد و تو فراري شدي؟

گفت: به خدا سوگند، علي مرا از حقيقتي آگاه ساخت که من از ابتداي ازدواجم تا کنون آن را از شوهرم پنهان کرده بودم.


عمرو نزد اميرالمؤمنين(ع) بازگشت و آنچه را شنيده بود، بيان کرد و گفت: يا اميرالمؤمنين، شما را به کهانت نمي شناختيم.

امام فرمود: واي بر تو! اينکه از من ديدي، کهانت نيست، بلکه خداوند در قرآن کريم فرموده است: انّ في ذلک لايات للمتوسّمين.

رسول خدا(ص) خود ، متوسِّم بود ، و من ، پس از او ، و امامان از نسل من ، پس از من، همگي ، ژرف انديشانيم ،

و چون در آن زن نظر کردم، او را از سيمايش باخبر نمودم. [158]



_____________________________

[157]. سوره حجر، آيه 75.
[158]. فرات کوفي، تفسير فرات الکوفي، ص 81.
 

[محدثه]

.

[FONT=Times New Roman]ج )  [FONT=Times New Roman]   
[FONT=Tahoma,sans-serif] 


[FONT=Tahoma,sans-serif][FONT=Times New Roman] « و ما أرسلنا من قبلک الا رجالا نوحي اليهم فسئلوا أهل الذکر ان کنتم لا تعلمون »  (159)  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]« و پيش از تو نفرستاديم مگر مرداني که به آنها وحي مي کرديم. اگر نمي دانيد از اهل ذکر بپرسيد . »  [FONT=Tahoma,sans-serif]
 
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  
[FONT=Tahoma,sans-serif]  



ــ حرث در اين باره مي گويد:

از علي(ع) درباره اين آيه پرسيدم؛ فرمود:

« به خدا سوگند که ما اهل ذکريم ، ما اهل علميم ، ما معدن تأويليم ،

من، خود، از رسول خدا(ص) شنيدم که مي فرمود: من شهر علمم و علي درِ آن است، و هر که خواهان علم است، بايد از دَرَش وارد شود. » [160]





_____________________________

[159]. سوره نحل، آيه 43.
[160]. حاکم حسکاني، شواهدالتنزيل، ج 1، ص 334.
 

[محدثه]

.


[FONT=Times New Roman][SIZE=170]د )    



[FONT=Times New Roman]« و تعيها أذن واعيه »  [161]   « و گوش شنوا آن را درمي يابد.» 






ــ از علي بن حوشب در اين باره چنين نقل شده است:

از مکحول شنيدم که مي گفت: رسول خدا(ص) آيه « و تعيها أذن واعيه » را تلاوت کرد و فرمود: يا علي، از خدا خواسته ام که اين گوش شنوا و گيرا گوش تو باشد.

علي(ع) فرمود: پس از آن هيچ حديث و سخني را که از رسول خدا(ص) شنيدم، فراموش نکردم. [162]




ــ همچنين از بريد اسلمي چنين نقل شده است:

شنيدم که رسول خدا(ص) به علي(ع) مي فرمود: يا علي، خداوند فرمانم داده تا نزديکت کنم و دورت نسازم؛ تعليمت دهم و فرابگيري.

خداوند مقرر فرموده که تو گيرنده و نگه دارنده شوي. پس از آن، آيه « و تعيها أذن واعيه » نازل شد. [163]




______________________________

[161]. سوره حاقه، آيه 12.
[162]. بلاذري، احمد بن يحيي، انساب الاشراف، ج2، ص 121.
[163].طبري، محمد بن جرير، جامع البيان في تأويل آي القرآن (تفسير الطبري)، ج 29، ص 56.

[محدثه]

.
. [FONT=Times New Roman]« بسم الله الرحمن الرحیم »  


با سلام خدمت کاربران محترم

مطالبی که در این تاپیک ارائه شد ، برگرفته از کتاب گران قدر [FONT=Times New Roman]« علیٌ فی القرآن »   [FONT=Times New Roman]تألیف علامه سید مرتضی عسکری (ره)  هست

که برای مطالعه بخش های دیگر کتاب می توانید به تاپیک های زیر مراجعه بفرمایید . ( روی نام تاپیک مورد نظر کلیک کنید . )

موفق باشید


 
« آيات قرآن کريم درباره امیرالمؤمنین امام علي (ع) »


« آيات قرآن کریم درباره ولایت »


« آيات قرآن کريم درباره اهل بيت(ع) »


« آيات قرآن کريم درباره امیرالمؤمنین امام علي(ع) و شيعيان ايشان »


« آيات قرآن کريم درباره امیرالمؤمنین امام علي(ع) و خاندان ایشان »


« آيات قرآن درباره محبت و ولايت امیرالمؤمنین امام علي(ع) »


« آيات قرآن درباره پيشگامي امیرالمؤمنین امام علي(ع) در اسلام »


« آيات قرآن درباره دشمنان امیرالمؤمنین امام علي (ع) »


« آيات قرآن درباره جهاد امیرالمؤمنین امام علي (ع) »


« آيات قرآن درباره همراهی امیرالمؤمنین امام علي (ع) با پیامبر و یاری او »


« آيات قرآن درباره مقام امیرالمؤمنین امام علي (ع) در قيامت » 






.

[ع ل ی]

با سلام
اللهم جعلنا من المتمسكين بولايه امير المومنين علي بن ابيطالب و اولاده معصومين عليهم السلام
اللهم صل علي محمد وال محمد وعجل فرجهم
اللهم عجل لوليك الفرج
اللهم صل علي محمد وال محمد وعجل فرجهم

[وحید ثابتی]

با سلام,در ان حدیث که حضرت علی علیه السلام گفت:
پس از آن هيچ حديث و سخني را که از رسول خدا(ص) شنيدم، فراموش نکردم. [162]
مگر میشود که امام فراموش کند لطفا شبهه مرا بر طرف کنید . با تشکر

[sh.ahmad]

سلام برادرمحترم
نوشتید"مگر میشود که امام فراموش کند لطفا شبهه مرا بر طرف کنید".
پاسخ:درآن زمان حضرت علی ع امام نبودند ودرغدیرخم امامت وولایت ایشان توسط نبی مکرم ص به مردم ابلاغ گردید.موفق باشیدوالسلام.