***** سیری در خلقت نورانی 5 تن *****

[پرستوی-مهاجر]

در حدیثى از امام صادق- علیه‏السلام- آمده است که:

«جز خدا



هیچ نبود، پس خداوند پنج نور را از جلال و عظمت خود آفرید و براى هر یک از آن

انوار، اسمى از اسماى الهى بود. خدا «حمید» است و این اسم در محمد- صلى اللَّه علیه و آله- ظهور یافت.

خدا «اعلى» است که در امیرالمؤمنین على علیه‏السلام- ظهور یافت .

و براى خدا «اسماى حسنى» وجود دارد که نام حسن و حسین- علیهماالسلام- از آن اسماء مشتق است.

و از اسم «فاطر» او، نام زهراى اطهر، فاطمه اشتقاق پیدا کرد

پس وقتى که آن انوار را آفرید، اینها را در میثاق قرار داد، پس در طرف راست عرش جا گرفتند. و

خدا فرشتگان را از نور آفرید پس وقتى که فرشتگان به این انوار نظر کردند، امر و شأن اینها را بزرگ شمردند و

تسبیح را (از آنها) فراگرفتند و این مطابق با گفته‏ى فرشتگان است که در قرآن آمده است:

به حقیقت ما (در انتظار اوامر الهى در تدبیر عالم) صف کشیده‏ایم. و به راستى ما تسبیح کننده‏ایم،

و آن هنگام که آدم - علیه‏السلام- را آفرید آدم به سوى این انوار از طرف راست عرش با دقت نظر نموده عرض کرد:

اى صاحب اختیار من! آنان کیستند؟


خداى متعال در پاسخ فرمود: اى آدم! آنها برگزیدگان من و خواص من هستند،

اینها را از نور عظمت و بزرگى‏ام آفریده‏ام و از اسمهاى خودم اسمى را براى اینها برگرفتم،

پس عرض کرد: اى پروردگارم! به حقى که تو بر اینها دارى اسمهاى اینها را به من بیاموز،

پس خداى متعال فرمود: اى آدم! ایناسمها نزد تو امانت باشد (که) سرّ و رازى از راز من است.

غیر تو نباید بر آن آگاه شود جز به اذن من،

عرض کرد: پروردگارم قبول کردم.

خداوند پس از گرفتن این پیمان، اسمهاى آنها را به آدم- علیه‏السلام- تعلیم داد.

و به فرشتگان عرضه کرد، هیچ کدام به آنها عالم نبودند،

پس در پاسخ قول خداى متعال که فرمود: مرا از نامهاى اینها خبر دهید اگر راست مى‏گویید،

عرض کردند: منزهى تو! براى ما علمى نیست جز آنچه به ما آموخته‏اى.

همانا تو عالم و داراى حکمتى. (آنگاه خداوند) فرمود: اى آدم! فرشتگان را به اسمهاى آن انوار خبر ده،

پس وقتى که اینها را به اسماء خبر داد، فرشتگان دانستند

که این مطلب (در نزد آدم) به امانت گذاشته شده و آدم به سبب آگاهى از آن، فضیلت و

برترى یافته است. سپس امر به سجده‏ى آدم- علیه‏السلام- شدند؛

زیرا که سجده‏ى ملائکه، فضیلتى براى آدم و عبادت براى خداى متعال بود.

چون که سجده ملائکه، سزاوار آدم بود»

اللهم صل علي فاطمه و ابيها و بعلها و بنيها و السر المستودع فيها بعدد ما احاط به علمک

[hrh]

باید متوجه باشیم که اینجا یک مکان باز و عمومی است، هر کسی امکان دیدن این مطالب را دارد، شیعه، سنی، غیر مسلمان و ... باید هر حرفی با دلیل و سند باشد، دوست من لطفا اگه ممکنه سند این حدیث را بزنید
یاعلی

[راوي]

به نام خدا

و با سلام

منبع این حدیث درشیعه کتاب کمال الدین شیخ صدوق (رحمة الله علیه) از ص 253 تا 260 .

و در منابع اهل تسنن (با کمی اضافات و تفاوت در متن) کتاب ینابیع المودة ج3ص221 و فیض القدیر ج6ص361ح9242 .

موفق باشید