به کهف پناه ببرید

[safara]

سالها پیش حکمرانی دقیانوس نام بر مردمانی ستم دیده و حق پرست حکومت می کرد و خود را خدا می دانست. او مردم را وادار می کرد تا وی را همچون خدا پرستش کنند. در همین زمان تاریک و خفقان بار مردمانی با هم یکدل شدند که تنها پروردگار یکتا را بپرستند، اینان به غاری پناه بردند تا از گزند دقیانوس در امان باشند و رحمت خدا نصیبشان شود. حال چندین سال است که این ماجرا به تاریخ پیوسته، خاک دقیانوس را بلعیده و مردمان کهف همچنان منتظرند.
دقیانوس مرد، اما اغواکنندۀ دقیانوس و دقیانوسیان زنده است، این موجود اغواگر شیطان است، رانده شدۀ درگاه الهی، همان که مدام در کار گمراهنمودن انسانهاست و در طول تاریخ انسانها را به بازی گرفته. به راستی شیطان کیست؟ چه می کند؟ او کیست که خداوند در قرآن کریم این چنین ما را از او می ترساند و بدین گونه دشمنی اش را برای بشر شرح می دهد؟
«او بعد از چندین سال عبادت عهد کرد تا روز رستاخیز هر چه در توان دارد به کار ببندد تا آدم و فرزندانش را از راه مستقیم منحرف گرداند.»
عجب عهدی! شاید پایدارترین پیمانها همین عهد شیطان باشد که جهان را دگرگون ساخته است.
اما عجیب تر اینکه ما انسانها نه تنها عهدی را که پیامبر و خاندانش در عالم ذر بستیم، فراموش کرده ایم، بلکه نسبت به این دشمن قوی قافلیم و این خود زیرکانه ترین فریب و حربۀ شیطان است.
قرآن دربارۀ او می فرماید: «ای مردم! شیطان دشمن شماست پس او را به دشمنی گیرید»
درد بی درمان ما! بی توجهی به همین کلام خداست. خداوند کریم برای حفاظت انسان از شر دقیانوس، کهف(پناهگاه) قرار داده، به انسان فرمان می دهد که در کهف خداوندی پنهان شود.
امام رضا فرموده اند:«ما کهف شما هستیم همانند غار اصحاب کهف»
آری! خاندان پیامبر در همه زمان ها پناهگاه خداوند می باشند و برای رهایی از شیطان بهترین پناهگاه حجت های خداند هستند.