@@@@@ مشاعره مذهبی @@@@@

[mahdieh]

یابن الزهرا



[COLOR=#NaNNaNNaN]مفتون تو را به اين و آن ميلي نيست
مجنون تو را صحبتي از ليلي نيست
در پاي وصال تو اگر سر برود
ناچيز بود در بر تو، خيلي نيست
 

[پارسا]

تو آمدي که سر آيد شبان يلدايي
سپيده سرزند از مشرق اهورايي

تو آمدي که بر ويد گل وبهار شود
بهار سبز و شکوفا، در اوج زيبايي

تو آمديکه به پايان بري غم ما را
تو اي شکوفه گلزار عدل مولايي!

گل ستاره ببارد از آسمان بلند
به سررسد غم و اندوه و ناشکيبايي

غم زمانه به لطف شما شفا گيرد
تو آمدي گره از کار بسته بگشايي

زلال رحمت حق رادوباره مژده دهي
دوباره چاره شوددرد و داغ تنهايي

[hasan21]

 [FONT=Arial Narrow]   [FONT=Arial Narrow]یه روز یه باغبونی...یه مرد آسمونی

نهالی کاشت میونه...باغچه ی مهربونی

می گفت سفر که رفتم...یه روز و روزگاری

این بوته ی یاس من...می مونه یادگاری

هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها می پیچید.

میون کوچه باغ ها بوی خدا می پیچید

اونایی که نداشتن...از خوبی ها نشونه

دیدن که خوبیه یاس...باعث زشتی شونه

عابرای بی احساس ... پا گذاشتن روی یاس

ساقه هاشو شکستن... آدمای نا سپاس

یاس جوون مردمون...تکیه زدش به دیوار

خواست بزنه جوونه...اما سر اومد بهار

یه باغبون دیگه...شبونه یاس رو بر داشت

پنهون ز نامحرمان...تو باغ دیگه ایی کاشت

هزار ساله کوچه ها...پر می شه از عطر یاس

اما مکانه اون گل... مونده هنوز ناشناس  

[پارسا]

یاران خراسانی

سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگویم زکم وبیش چون آیینه خوکرده به حیرانی خویشم

لب باز نکردم به خروشی و فغان من محرم راز دل طوفانی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی عمری پشیمان ز پشیمانی خویشم

از شوق شکر خند لبش جان نسپردم شرمنده جانان بگرانجانی خویشم

بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر افسرده دل ازخویشم وزندانی خویشم

هر چند امین بسته دنیا نیم اما دلبسته یاران خراسانی خویشم

«مقام معظم رهبری»

[mahdieh]

خدایا



من آن ابرم که می خواهد ببارد

دل تنگم هوای گریه دارد

دل تنگم غریب این در و دشت

نمی داند کجا سر می گذارد

[پارسا]

دل گفت: زراه آشنا مي آيي
از جاده سرخ کربلا مي آيي

يک روز ز روزهاي زيباي خدا
يک روز به دلجويي ما ميآيي

[mahdieh]

 یارب کمال عافیتت بر دوام باد
اقبال و دولت و شرفت مستدام باد
سال و مهت مبارک و روز و شبت بخیر
بختت بلند و گردش گیتی به کام باد

 

[پارسا]

ديديم ترا دوباره بر مي گردي
از باغ پر از ستاره برمي گردي

گفتند که چاره نيست بر درد فراق
انگار! براي چاره برميگردي

[mahdieh]

 یک چشم من از درد جدایی بگریست  
 
چشم دگرم بخیل بود و نَ 

  چون وقت وصال شد،من او را بستم  
 
گفتم:نَگِریستی،نباید نِگریست!  

[پارسا]

آبى آرام


تـو بـراى عـطـشـم، بـارش بارانستى بـه تـن مـرده من، روح و دل و جانستى
آه، اى آبـى آرام! دلـم سـوخـتـه است زخـم دل را تـو فـقط چاره و درمانستى
مـن غـريـب آمده ام، مثل شما، اى مولا! تـو انـيـس دل غـمـگـيـن غريبانستى
بـاز آهـوى دلـم زار و اسـير غمهاست ضـامـنـم بـاش كـه تو حامى انسانستى
تو به گرداب غم و دلهره و ترس و عذاب مـنـجـى و مـأمـن دلـهاى پريشانستى
سـاكـنـان حـرمت غرق سعادت هستند بـركـت و روشـنـى اهـل خراسانستى
دل اسـيـر غـم و دارم ز تـو اميد نجات اى كـه تـو ضـامـن آهـوى بـيابانستى


فاطمه ناظرى