حقوق متقابل زن و شوهر در خانواده

[قهرمان علقمه]

  






پيامبر اسلام‏ صلی الله علیه و آله فرمود :



وقتى سعد بن معاذ كه يكى از اصحاب بزرگ رسول خدا و مورد احترام آن جناب بود درگذشت ،

رسول اكرم مانند صاحبان عزا با پاى برهنه ‏در تشييع جنازه ‏اش شركت نمود. بدست مبارك خويش جنازه را در قبر نهاده روى آنرا پوشاند.

در آن هنگام مادر سعد كه آن همه احترام را از رسول ‏خدا مشاهده نمود فرزندش سعد را مخاطب قرار داده گفت : اى سعد بهشت گوارايت‏ باد.

پيغمبر اكرم فرمود : اى مادر سعد! اين چنين مگو ، زيرا سعد را درقبر فشار سختى وارد شد.

بعدا علت فشار قبر سعد را از آن حضرت ‏پرسيدند.

فرمود : علتش آن بود كه با خانواده ‏اش بد اخلاقى مي كرد.




 بحار ج 73 ص 298 

[قهرمان علقمه]

  





حضرت صادق علیه السلام از پدرش نقل كرده كه فرمود :





هر كس زن‏ گرفت ، ‏بايد او را گرامى و محترم بشمارد.




 بحار جلد 103 ص 224  

[قهرمان علقمه]

  




پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود :




اين سخن مرد كه به همسرش مي گويد : واقعا ترا دوست دارم ، هرگز از قلبش خارج نخواهد شد.



 شافى جلد 2 ص 138  

[قهرمان علقمه]

  





امام صادق علیه السلام فرمود :




يكى از اخلاق پيغمبران اينست كه نسبت‏ به‏ همسرانشان محبت دارند.



 بحار جلد 103 ص 236  

[قهرمان علقمه]

  







رسول خدا (ص) فرمود :




هر چه ايمان انسان كامل تر باشد به‏ همسرش بيشتر اظهار محبت مي نمايد.





 بحار جلد 103 ص 228  

[قهرمان علقمه]

  





حضرت صادق عليه السلام فرمود :





هر كس از دوستان ما باشد به ‏همسرش بيشتر اظهار محبت مي كند.





 بحار جلد 103 ص 223  

[قهرمان علقمه]

  







رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :





مرد سرپرست ‏خانواده ‏است و هر سرپرستى نسبت ‏به زيردستانش مسؤوليت دارد.





 مستدرك جلد 2 ص 550  

[قهرمان علقمه]

  





امام صادق عليه السلام فرمود :






هر زنى كه به شوهرش احترام كند و آزارش نرساند خوشبخت و سعادتمند خواهد بود.





 بحار ج 103 ص 253  

[قهرمان علقمه]

  





پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :





بهترين زنان شما ، زن هايى ‏هستند كه داراى محبت ‏باشند.



 
بحار ج 103 ص 235  

[قهرمان علقمه]

  







حضرت رضا عليه السلام فرمود :





بعضی زن ها براى شوهرشان ‏بهترين غنيمت هستند ، زناني كه به شوهرشان اظهار محبت كنند.




مستدرك ج 2 ص 532