چرا باید زندگی کرد؟

[mohamadali]

سلام
این روزها یک سوال سخت ذهن منو به خودش مشغول کرده چرا باید زندگی کرد؟ چرا خدا منو افریده ؟ زندگی با این همه بدبختی ارزش زندگی کردن داره

[kiuhnmgtrdcv]

بسم الله الرحمن الرحیم
ضمن درود بر محمد و ال محمد
ما باید ببنیم که چه هستیم؟ چرا خدا ما را افریده و به زمین فرستاده؟ جایگاه ما در افرینش هستی چیست؟چرا اصلا خداوند دست به افرینش جهان هستی زده؟
اگر به مسیر افرینش نگاه کنیم میبینیم که خدای ما جهان افرینش که ما هم قسمتی از ان هستیم و همه چیز بر اساس لطف و عشق افریده در ته اعماق اقیانوس ها هم وقتی دیده که موجوداتی قابلیت زیستن و شدن را دارند انها را افریده و لطفش را دریغ نکرده

ما در دنیایی که به حوادث گوناگون و مصیبت ها یا خوشی های زودگذر دچار میشویم در حقیقت قسمتی از خلقت خود را پشت سر میگذاریم به فرشتگان نگاه کنید فرشتگان هر انچه را که دارند به صورت خدادادی است و برای بدست اوردن ان دچار زحمتی نشدند و مثل ما انسانها هم مورد ازمایش قرار نمیگیرند
اما خداوند به ما به صورت مستقیم کمال ها را نداده بعبارتی کمال های بالقوه یعنی کمال هایی که به فعلیت نرسیده در وجود ما قرار داده و وظیفه در این دنیایی که در ان هستیم این است که این کمالات بالقوه را بالفعل تبدیل کنیم
اگر بخواهیم مثال یزنیم مثل این است که خدای ما در وجودمان یک معدن طلا قرار داده و وظیفه ما این است که اولا از این منبع طلا بهره برداری کنیم و ثانیا از این طلایی که استخراج کردیم در راه خدا استفاده کنیم اگر این دو کار انجام دهیم براستی در صراط مستقیم حرکت میکنیم
این دنیایی که بر ما در حال گذشتن است بر گذشتگان ما و کسانی که قبل از ما بودند نیز گذشته عمر ما خیلی کوتاه است ولی در همین اندک مدت سرنوشت نهایی و جاویدمان رقم میخوره
جسم ما و لذات دنیایی و همه و همه ما را ترک خواهند گفت و تنها چیزی که برای ما باقی می ماند خودمان هستیم
وقتی به این دنیا امدیم هیچ چیز نداشتیم ولی در اخر جز خودمان چه چیزی خواهیم داشت؟
ما خودمان خودمان سعادتمند یا هلاک میکنیم چون خدا سرنوشت ما را در دستان خودمان گذاشته
خدا ما را ازاد افریده و ارزش انسانهایی که به مقام بالا میرسند هم به همین اختیار است که با اختیار خودشان خود را تبدیل به مظهر خدا و جانشین خدا روی زمین میکنند ولی اگر از این اختیار سو استفاده شود درجه انسان به پست ترین پست ها تبدیل میشود
در این مدت کمی که به ما داده شده هم نفس وهم شهوت وهم شیطان به ما امان نمیدهد و میخواهند هر طور که شده ما را به بیراهه بکشند
حالا انسان عاقل میبینه که اگر خودش به فکر خودش نباشد دیگه هیچ کس به فکرش نخواهد بود و اگر خودش اهیمت ندهد و برای اخرتش کاری نکند دیگه هیچ کس دیگه ای پیدا نمیکنه که براش کاری کنه
به این تاپیک هم نگاهی کنید forum-f54/topic-t6943.html
خدا من و شما عاقبت به خیر کنه
یا علی
والسلام

[kiuhnmgtrdcv]

یک مساله دیگه هم که هست ایه امانت و ایه خلافت در قران هست
من خودم به تازگی متوجه منظور از امانت در ایه " انّا عرَضنا الامانةَ عَلَى السّمواتِ و الارضِ و الجبالِ فابينَ ان يَحملنها و اشفقن مِنها و حَملَها الانسانُ انّه كانَ ظلوماً جهول" فهمیدم و نوشته های قبلی من(که همیشه ناقص است و کلی ایراد بهش وارده)بدون توجه به این موضوع ناقص تر است

[عاشورايي]

جواب مختصر و مفيد براي اين سئوال رو با يك مثال ميشه توضيح داد : بجه اي كه هنوز مدرسه نرفته به خاطر عدم اطلاع از اهميت علم و دانش و محدوديتهاي موجود در مدرسه و مسائل ديكَر از رفتن به مدرسه سر باز مي زند ، امــا والدين او كه از اهميت فوق العاده رفتن به مدرسه آكَاهي دارند او را مجبور به رفتن به مدرسه و درس خوندن مي كنند ، تا ضرر و زيان ترك مدرسه و تحصيل به او نرسد. و او مراحل رشد و كمالش رو طي كند.
خلقت ما رو هم ميشه به همين مثال فوق تشبيه كرد ، واقعا به خاطر جهلي كه داريم و عدم احاطه به دنيا و آخرت و ... نمي دانيم جه آينده اي در انتظار ماست ، و اصل خلقت براي جه بوده اما همين قدر مي دانيم كه خدايي حكيم و عليم و ... كه آخر عقل و حكمت هست و كار عبث اصلا نمي كند ، لذا قطعا براي خلقت ما اهدافي بزرك دارد كه يقينا خلقت رو به نفع ما تمام مي كند كرجه ما نتونيم اونها رو بفهميم ، جون ما محدود هستيم و او لا يتناهي است. بس ما بنده ايم و الله خداي ماست ، ما سعي كنيم بندكَي كنيم كه خدا خداييش رو دارد مي كند.
با توضيح فوق ديكر تمامي اهدافي كه كفته ميشه فرع ميشه ، معرفت ، حمل امانت ، شامل رحمت الهي شدن و .....
و الله العالم ، بيشنهاد مي كنم به تابيك " راه رسيدن به سعادت " هم سري بزنيد شايد در اين زمينه راهكشا باشد

[kiuhnmgtrdcv]

میدانیم خدا به وسیله مخلوقاتش شناخته میشود و هر مخلوقی مظهری از خداست و انسان کامل اینه تمام نمای خداست
مثلا در بین حیوانات شیر میتواند مظهر قدرت خدا باشد و انسان کامل نیز میتواند مثل اینه ای باشد که مظهر تمامی اسامی الهی باشد(نه ذات خدا)
من در پست قبلی که الان نیست فقط میخواستم این مطلب بیان کنم

[Mohsen1001]

  , عزیز

این سخن را شما با استفاده از چه ادله ای بیان میکنید ؟

اگه انسان مظهر و اینه تمام نمای خداست پس یعنی خدا در تمام موجودات ظهور دارد و به عبارتی همه ما همان خدا هستیم !

و اینکه شما خالق و مخلوق را هم سنخ قرار دادید ، خالقی که از تمامی شوون دنیوی بری است .

قدرت خدا قابل قیاس با این نیست که بگیم شیر می تواند مظهرش باشد.

شیر خود مخلوق خداست و اصلاً سنخ مخلوقات با خالق متفاوت است.

[kiuhnmgtrdcv]

سلام
بنظرم بهتر بود از کلمه "مظهر" استفاده نمیکردم
منظور من این است که یک شیر(در حد خودش) نشان دهنده قدرت خداست یا مثلا یک گل زیبا در حد خودش به نوعی خالق خود را وصف میکند
تمام مخلوقات با ویژگی هایی که خدایشان به انها داده به نوعی خالق خود را وصف میکنند
من به هیچ وجه قصد مقایسه کردن خالق و مخلوق ندارم و گفته شما را قبول دارم که هم سنخ نیستند

[Mohsen1001]

بله این که شما اکنون فرمودید همان معنای آیات الهی هست و کاملاً صحیح.

بدین معنی که تمام مخلوقات آیات و نشانه هایی از خداوند هستند و ما را به خالقی عظیم رهنمود میسازند.

این دقیقاً همان دستور خداوند در قرآن است که انسانها را به تفکر و تدبر در آیات الهی امر میکند .

موفق باشید

[عاشورايي]

به نظرم سخن kiuhnmgtrdcv صحيح است اما مثال او اشتباه است.

ايشان خود نوشته اند ، انسان كامل آئينه تمام نماي خداست ، اما مثال خود را از حيوانات زده اند !!! مكَر نمي كَوئيم انسان خليفة الله روي زمين ، مكَر خدا نمي كَويد و (و نفخت فيه من روحي) اين صفات براي انسان است دقت كنيد نه براي حيوان.

شير نشان دهنده قدرت خداست ؟!! قياس مع الفارق است به نظرم اين جمله خطاست چون مطلق كَفته شده اما جمله بعدي مي تواند درست باشد : گل زیبا در حد خودش به نوعی خالق خود را وصف میکند.
اينها آيات وجود خدا هستند اما آيا شناخت واقعي خدا با اينها ممكن نيست ؟!

يقينا أئمه اطهار آئينه تمام نماي خدا هستند لذا صفات خدايي دارند و عين خدا نيستند ( چرا كه آنها مخلوق هستند و خدا خالق، يعني آنها هرچه دارند از خداي دارند اما خدا بالذات و نا محدود دارد ).

دقت كنيد خدا مثيل و مانند ندارد ، (ليس كمثله شيء ) اما ( ولله المَثَل الأعلى ) . قطره مثيل درياست اما دريا نيست ، اما قطره درياست اكَر با درياست. (جهاني از معاني اندر اين جمله نهفته است ).

درباره سنخيت هم حرفهايي ناكَفته فراواني وجود دارد كه به نظرم نيازي به كَفتن نيست.

[Mohsen1001]

شما در سخنی که می گویید تناقض وجود دارد ، یک بار مخلوقات را ایات و نشانه های خدا می دانید بار دیگر بحث قطره و دریا را مطرح می کنید

این کاملا متفاوت است.

آیا قطره نشانه ای از دریاست ؟

اگر اینگونه باشه انسان هم جزئی از وجود خداست. قطره جدا از دریا نیست.

اما ما معتقدیم که خالق قدیم و مخلوقات حادث هستند و هیچ سنخیتی بین انها وجود ندارد.

این سخنان خطرناکی که برخی می زنند که خدا در تمام مخلوقات حلول و تجلی دارد ما هر چیزی را که میبینیم خدا را میبینیم و...

خدا را در حد و منرله مخلوقات محدود می آورند.


البته این بحث خیلی به موضوع تاپیک مرتبط نیست.