بسم الله الرحمن الرحیم
«صلی الله علیک یا فاطمه الزهرا»
سلام علیکم
تا کنون به حدیث کساء از این زاویه نگریسته اید؟
ببینید !
در این حدیث شریف مادر مکرمه تان با فرزندانش چگونه سخن می گوید؟ چون فرزندان ، مادر را سلام می کنند مادر ، هریک را چنین جواب میدهد: " و علیک السلام یا قرة عینی و ثمرة فؤادی " !
تصور کنید ای فرزندان فاطمه ! اگرشما به مادر بزرگوارتان سلام کنید ، آیا به گونه ای در زندگی عمل کرده اید که موجب روشنی چشم مادرتان باشید؟
آیا رفتارتان و کردارتان و گفتارتان به نحوی بوده است که اگر در مقابل مادر قرار گیرید شایستگی این را پیدا کنید که میوه ی دل پاک او باشید ؟
نمی دانم... اما من که خجالت می کشم . از رسوایی روز رستاخیز در هراسم . آیا می توانیم سر بلند کنیم و با افتخار بگوییم : "السلام علیک یا اماه" ؟
آیا مادرمان روز قیامت از ما راضی اند؟
آیا با روی گشاده و مسرور از اعمالمان با ما روبرو می شوند ؟
آیا نامه ی اعمالمان ایشان را خشنود می سازد؟
آیا ما دل مهربانشان را تا بحال نشکسته ایم؟
بیاییم کمی دیگر به این نسب و شرافت ، بیندیشیم . ما در مقابل این نام مسئولیم . روز قیامت درباره ی این نعمت هم از ما سؤال می شود.
ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم
آیا تا کنون اندیشیده ایم که این شرافت را چگونه پاس داریم؟
چگونه حق این نعمت را ادا کنیم ؟
آیا به گونه ای زیسته ایم که هر کس ما را می بیند بگوید این نحوه ی زیستن ، خاص فرزندان زهراست؟
آیا رفتارمان دیگران را به یاد فاطمه زهرا سلام الله علیها انداخته است ؟
آیا همین کافی است که دلخوش باشیم که از این نسل و تبار پاکیم ؟
چقدر برای خشنودی مادرمان گذشت و صبر را پیشه ی خود ساخته ایم ؟
چند بار به نیابت مادرمان حدیث خوانده ایم ؟
چند بار حدیث خوانده ایم و ثوابش را به مادربزرگوارمان اهدا کرده ایم ؟
آیا تا کنون شده است که کسب علم را به نیت رضای مادرمان انجام دهیم؟
چند بار به نیت خشنودی مادرمان مطالعه کرده ایم ؟
.....
فرزندان بزرگوار فاطمه زهرا (س)
مدیر انجمن: شورای نظارت
-
- پست: 2025
- تاریخ عضویت: دوشنبه ۲ شهریور ۱۳۸۸, ۲:۲۳ ب.ظ
- محل اقامت: آذربایجان
- سپاسهای ارسالی: 2903 بار
- سپاسهای دریافتی: 3754 بار
-
- پست: 2025
- تاریخ عضویت: دوشنبه ۲ شهریور ۱۳۸۸, ۲:۲۳ ب.ظ
- محل اقامت: آذربایجان
- سپاسهای ارسالی: 2903 بار
- سپاسهای دریافتی: 3754 بار
Re: فرزندان بزرگوار فاطمه زهرا (س)
.....
چند دفعه ثواب صله ارحام را به ایشان اهدا کرده ایم ؟
چند بار ثواب صلواتهایمان را هدیه به روح پاک آن بزرگوار نموده ایم ؟
چند مرتبه فقط به نیابت مادرمان به زیارت امام رضا علیه السلام رفته ایم ؟
چند بار ثواب دعای کمیل و ندبه مان را به ایشان هدیه کرده ایم ؟
چند مرتبه ثواب درس خواندنمان را به ایشان بخشیده ایم ؟
چند بار روز مادر روزه گرفته ایم و ثوابش را نثار بهترین مادر دنیا و سرور همه ی مادران کرده ایم ؟
چقدر به نیابت از ایشان به انجام خیرات مبادرت کرده ایم ؟
چقدر برای خشنودی او خالصانه دست به دعا برداشته ایم ؟
چند صفحه از تحقیقات و پژوهشهایمان را تقدیم به روح مطهرش نموده ایم ؟
چند باربرای هدایت دشمنان ایشان دعا کرده ایم ؟
چند مرتبه از خداوند معرفت فاطمه را طلب کرده ایم ؟
چند بار قرآن را به قصد فهم و درک مفاهیم آن قرائت و ثوابش را نثار آن عزیز نموده ایم ؟
چند کتاب را به نیت خشنودی سرور بانوان خوانده ایم ؟
چقدر درانجام اعمالمان نگران این بوده ایم که مبادا مادرمان راضی نباشند ؟
چند ساعت از وقت خود را به شناخت مادرمان اختصاص داده ایم ؟
چندبار به دیده ی محبت به شیعیان مادرمان نظر انداخته ایم ؟
چند نفر را به نیابت مادرمان به راه راست هدایت کرده ایم ؟
آیا نمازها و دعاهایمان را بگونه ای بجا آورده ایم که بتوانیم بعنوان تحفه به آن عزیز تقدیم کنیم ؟
چندبار خشم خود را برای رضای مادرمان فرو خوردی ایم ؟
چندبار دیدگانمان را برای کسب خشنودی آن طاهره ی مطهره فروخواباندیم ؟
چند بار زبانمان را از گفتن محرمات الهی باز داشتیم تا مادرمان ناراحت نشوند ؟
چندبار مانع از رسیدن سخنان و صداهای غیرخدایی به گوشهایمان شدیم تا رضایت مادرمان را بدست آوریم ؟
چندبار دستانمان را در راه رضای مادرمان بکار گرفتیم ؟
چندبار شکم خود را از محرمات بخاطر خشنودی آن عزیزنگه داشتیم ؟
چندبار مانع از ورود افکار شیطانی به قلبمان شدیم مبادا که مادرمان را ناخوش آید ؟
چندبار به پاهایمان دستور دادیم که در راه فاطمه قدم بردارد؟
چند بار پوشش خود را به پوشش مادرمان شبیه ساختیم ؟
چندبار خواسته هایمان را زیرپا گذاشتیم تا به خواست مادرمان ترتیب اثر دهیم ؟
نستجیر بالله !
نکند ما مصداق این حدیث شریف نبوی باشیم که : " من آذاها فقد آذانی و من آذانی فقد آذی الله " ؟
نکند این حدیث نبوی شریف در باره ی ما راست بیاید که : " من اغضبها فقد اغضبنی و من اغضبنی فقد اغضب الله " ؟
نکند آزار و اذیتی که ما به مادرمان می رسانیم بیش از دیگران باشد ؟
نکند مادرمان از دیدن پرونده ی اعمالمان شرمنده شوند ؟
نکند با کارهایمان دل خدایی او را به درد آوریم ؟
نکند و... نکند و... نکند ...و نکند...و...
چند دفعه ثواب صله ارحام را به ایشان اهدا کرده ایم ؟
چند بار ثواب صلواتهایمان را هدیه به روح پاک آن بزرگوار نموده ایم ؟
چند مرتبه فقط به نیابت مادرمان به زیارت امام رضا علیه السلام رفته ایم ؟
چند بار ثواب دعای کمیل و ندبه مان را به ایشان هدیه کرده ایم ؟
چند مرتبه ثواب درس خواندنمان را به ایشان بخشیده ایم ؟
چند بار روز مادر روزه گرفته ایم و ثوابش را نثار بهترین مادر دنیا و سرور همه ی مادران کرده ایم ؟
چقدر به نیابت از ایشان به انجام خیرات مبادرت کرده ایم ؟
چقدر برای خشنودی او خالصانه دست به دعا برداشته ایم ؟
چند صفحه از تحقیقات و پژوهشهایمان را تقدیم به روح مطهرش نموده ایم ؟
چند باربرای هدایت دشمنان ایشان دعا کرده ایم ؟
چند مرتبه از خداوند معرفت فاطمه را طلب کرده ایم ؟
چند بار قرآن را به قصد فهم و درک مفاهیم آن قرائت و ثوابش را نثار آن عزیز نموده ایم ؟
چند کتاب را به نیت خشنودی سرور بانوان خوانده ایم ؟
چقدر درانجام اعمالمان نگران این بوده ایم که مبادا مادرمان راضی نباشند ؟
چند ساعت از وقت خود را به شناخت مادرمان اختصاص داده ایم ؟
چندبار به دیده ی محبت به شیعیان مادرمان نظر انداخته ایم ؟
چند نفر را به نیابت مادرمان به راه راست هدایت کرده ایم ؟
آیا نمازها و دعاهایمان را بگونه ای بجا آورده ایم که بتوانیم بعنوان تحفه به آن عزیز تقدیم کنیم ؟
چندبار خشم خود را برای رضای مادرمان فرو خوردی ایم ؟
چندبار دیدگانمان را برای کسب خشنودی آن طاهره ی مطهره فروخواباندیم ؟
چند بار زبانمان را از گفتن محرمات الهی باز داشتیم تا مادرمان ناراحت نشوند ؟
چندبار مانع از رسیدن سخنان و صداهای غیرخدایی به گوشهایمان شدیم تا رضایت مادرمان را بدست آوریم ؟
چندبار دستانمان را در راه رضای مادرمان بکار گرفتیم ؟
چندبار شکم خود را از محرمات بخاطر خشنودی آن عزیزنگه داشتیم ؟
چندبار مانع از ورود افکار شیطانی به قلبمان شدیم مبادا که مادرمان را ناخوش آید ؟
چندبار به پاهایمان دستور دادیم که در راه فاطمه قدم بردارد؟
چند بار پوشش خود را به پوشش مادرمان شبیه ساختیم ؟
چندبار خواسته هایمان را زیرپا گذاشتیم تا به خواست مادرمان ترتیب اثر دهیم ؟
نستجیر بالله !
نکند ما مصداق این حدیث شریف نبوی باشیم که : " من آذاها فقد آذانی و من آذانی فقد آذی الله " ؟
نکند این حدیث نبوی شریف در باره ی ما راست بیاید که : " من اغضبها فقد اغضبنی و من اغضبنی فقد اغضب الله " ؟
نکند آزار و اذیتی که ما به مادرمان می رسانیم بیش از دیگران باشد ؟
نکند مادرمان از دیدن پرونده ی اعمالمان شرمنده شوند ؟
نکند با کارهایمان دل خدایی او را به درد آوریم ؟
نکند و... نکند و... نکند ...و نکند...و...