از گذشته تا كنون ميدانستيم که پول برخي کتابهاي سراسر دشنام و تهمت را که عليه شيعيان و اهل تسنن چاپ ميشود، يک مرکز وابسته به استکبار ميدهد و آيا اين واقعيت خطرناک، هشدار دهنده و بيدار کننده نيست؟
چاپ کتابهاي دربردارنده تهمت و بدگويي در دنياي تشيع و تسنن، کمک به تحقق اهداف آمريکا و صهيونيزم میکند و همه بدانند که اينگونه کتابها، هيچ شيعهاي را سني نميکند و دل هيچ يک از اهل تسنن را جذب عقايد شيعه نخواهد کرد.
اگر کسي تصور ميکند که با بدگويي و تهمت به اهل تسنن ميتواند از شيعه دفاع کند بداند که جز برانگيختن آتش دشمني هيچ نتيجهاي نخواهد گرفت و اين کار در واقع دفاع از ولايت نيست، بلکه دفاع از آمريکا و صهيونيستهاست.
سخنراني در روز چهارشنبه 27/9/87 .
و من الله التوفيق
نظر مقام معظم رهبري درباره نوع رفتار با أهل سنت
مدیر انجمن: شورای نظارت

-
- پست: 41
- تاریخ عضویت: چهارشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۷, ۲:۰۹ ق.ظ
- سپاسهای ارسالی: 186 بار
- سپاسهای دریافتی: 159 بار
- تماس:
Re: نظر مقام معظم رهبري درباره نوع رفتار با أهل سنت
سلام بر همه دوستان
یکی از مسایلی که حتما در مورد موضوع فوق باید روشن شود، توضیح است، بله توضیح. تا زمانی که کلی گویی در کار باشد، هر کس به خود اجازه می دهد مباحث علمی و انتقادی را از مصادیق بدگویی بشمارد و سدّی در برابر سیره همیشگی دانشمندان در گفتگو میان مذاهب ایجاد کند. علاوه بر این روند آگاه سازی شیعیان درباره اعتقادات شیعه دچار خلل شدید می گردد. این دو مورد برحسب تجربه شخصی و نیز تجارب کسانی که در این زمینه فعال هستند کاملا عینی و ملموس است.
به جای دخالت دادن بیگانگان در این نوع مسایل، باید به اسلوبی درست در مورد تعامل میان مذاهب اسلامی تصریح کرد و راه فعالیت تبلیغی شیعیان را روشن ساخت. به خوبی به خاطر دارم که زمانی سخن گفتن علیه وهابیت نقد نظرات آنان نیز به نوعی از ممنوعیت دچار بود، و پس از حملات شدید وهابیون به خصوص به حرم مطهر سامرا تغییرات مثبتی اتفاق افتاد.
این مسئله که انتظار داشته باشیم، برای تبیین عقاید شیعه تنها به بیان فضایل اهل بیت علیهم السلام اکتفا شود، انتظاری نابجا و قطعا ناکارآمد است. ترویج اکتفا به تولی و وانهادن تبری و معرفی دشمنان حق و حقیقت، از شیعیان عناصری خواهد ساخت که بیشتر سنی دوازده امامی! هستند تا شیعه اثنی عشری.
در نتیجه آن چه امروز به شدت مورد نیاز است، ترسیم راهکار صحیح برای تبلیغ تشیع در میان اهل سنت و تحکیم عقاید شیعیان به خصوص جوانان می باشد.
در هر صورت به شکل کلی بدگویی امری ناپسند است و مطمئنا نتیجه مثبتی به بار نخواهد آورد.
یکی از مسایلی که حتما در مورد موضوع فوق باید روشن شود، توضیح است، بله توضیح. تا زمانی که کلی گویی در کار باشد، هر کس به خود اجازه می دهد مباحث علمی و انتقادی را از مصادیق بدگویی بشمارد و سدّی در برابر سیره همیشگی دانشمندان در گفتگو میان مذاهب ایجاد کند. علاوه بر این روند آگاه سازی شیعیان درباره اعتقادات شیعه دچار خلل شدید می گردد. این دو مورد برحسب تجربه شخصی و نیز تجارب کسانی که در این زمینه فعال هستند کاملا عینی و ملموس است.
به جای دخالت دادن بیگانگان در این نوع مسایل، باید به اسلوبی درست در مورد تعامل میان مذاهب اسلامی تصریح کرد و راه فعالیت تبلیغی شیعیان را روشن ساخت. به خوبی به خاطر دارم که زمانی سخن گفتن علیه وهابیت نقد نظرات آنان نیز به نوعی از ممنوعیت دچار بود، و پس از حملات شدید وهابیون به خصوص به حرم مطهر سامرا تغییرات مثبتی اتفاق افتاد.
این مسئله که انتظار داشته باشیم، برای تبیین عقاید شیعه تنها به بیان فضایل اهل بیت علیهم السلام اکتفا شود، انتظاری نابجا و قطعا ناکارآمد است. ترویج اکتفا به تولی و وانهادن تبری و معرفی دشمنان حق و حقیقت، از شیعیان عناصری خواهد ساخت که بیشتر سنی دوازده امامی! هستند تا شیعه اثنی عشری.
در نتیجه آن چه امروز به شدت مورد نیاز است، ترسیم راهکار صحیح برای تبلیغ تشیع در میان اهل سنت و تحکیم عقاید شیعیان به خصوص جوانان می باشد.
در هر صورت به شکل کلی بدگویی امری ناپسند است و مطمئنا نتیجه مثبتی به بار نخواهد آورد.
