.::.اهمیت صبر و شکیبایی در روايات.::.

[Labbaik]

امام باقر (ع) فرمودند:

الصَّبرُ صَبرانِ: صَبرٌ عَلی البَلاءِ حَسَنٌ جَمیلٌ وَ أفضَلُ الصَّبرَین الوَرَعُ عَن المَحارم.

صبر بر دو گونه است: صبر بر بلا که نیکو و زیباست و برترین این دو قسم پرهیز نمودن از حرامهای الهی است.

(جهاد با نفس ،ح 163)

[Labbaik]

امام على عليه‏السلام :

فَصَبْرا عَلى دُنْيا تَمُرُّ بِلأَْوائِها كَلَيْلَةٍ بِأَحْلامِها تَنْسَلِخُ

در برابر دنيايى كه گرفتارى آن، مانند خواب‏هاى پريشان شب مى‏گذرد شكيبا باش.

بحارالأنوار 40/348/29

[Labbaik]

امام حسن مجتبی(ع):
 جَرَّبْنا وَ جَرَّبَ الْمُجَرِّبُونَ فَلَمْ نَرَ شَیئا اَنْفَعُ وِجْدانا وَ لا اَضَرُّ فِقْدانا مِنَ الصَّبْرِ تُداوی بِهِ الاُْمُورُ

تجربه ما و دیگران نشان می‏دهد كه چیزی نافع‏تر از داشتن صبر، و زیانبارتر از فقدان بردباری دیده نشده است، صبری كه بوسیله آن تمام [دردها و [امور درمان می‏شود 

  نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 1، ص 320. 

[Labbaik]

امام صادق عليه‏السلام :

 اَلْحِلْمُ سِراجُ اللّه‏ِ... وَالْحِلْمُ يَدورُ عَلى خَمْسَةِ أَوْجُهٍ:

أَنْ يَكونَ عَزيزا فَيَذِلَّ أَوْ يَكونَ صادِقا فَيُتَّهَمَ أَوْ يَدْعُوَ إِلَى الْحَقِّ فَيُسْتَخَفَّ بِهِ أَوْ أَنْ يُؤْذى بِلا جُرْمٍ أَوْ أَنْ يُطالِبَ بِالْحَقِّ وَيُخالِفوهُ فيهِ،

فَإِنْ آتَيْتَ كُلاًّ مِنْها حَقَّهُ فَقَدْ آصَبْتُ


بردبارى چراغ خداست... پنج چيز است كه بردبارى مى‏طلبد:

شخص عزيز باشد و خوار شود، راستگو باشد و نسبت ناروا داده شود، به حق دعوت كند و سبكش بشمارند، بى‏گناه باشد و اذيت شود، حق‏طلبى كند و با او مخالفت كنند.

اگر در هر پنج مورد، به حق رفتار كنى، بردبار هستى. 


  71/422/ 

[Labbaik]

امام علي (ع) فرمودند:

  مَنْ لَمْ يُنْجِهِ الصَّبْرُ أَهْلَكَهُ الْجَزَعُ .

كسى را كه شكيبايى نجات ندهد ، بى تابى او را هلاك گرداند.  

  البلاغه - حكمت شماره 168  

[Labbaik]

امام على عليه‏السلام :

 الإيمانُ صَبرٌ في البَلاءِ ، وشُكْرٌ في الرَّخاءِ .

ايمان ، صبورى در سختى و گرفتارى است و شكرگزارى در آسايش و نعمت .  

  الحكم : 1350
منتخب ميزان الحكمة : 56  

[قهرمان علقمه]

  



امام صادق عليه ‏السلام :


 فى قول الله عزوجل: «واستعينوا بالصبر و الصلوة‏» قال: الصبر الصوم؛


خداوند عزو جل كه فرموده است: از صبر و نماز كمك بگيريد، صبر، روزه است.  


 (وسائل الشيعه، ج 7 ص 298، ح 3)